Relatieproblemen, dit keer serieus uit of niet?

Ik en mijn vriend hebben al 4 jaar. Hij is 19 ik ben 16, In de eerste jaren hielt hij zielsveel van mij, maar ik zag hem niet staan. Nu laatste jaar voel ik zo veel voor hem, zo veel spijt van verleden. Maar zijn liefde is onderhand veel minder geworden. Ik ben 1 x vreemdgegaan en heb er erg spijt van. Ook heb ik veel gelogen. We hebben het de laatste half jaar weer geprobeerd, het was erg leuk en ik loog ook niet meer. Maar deze week begonnen de problemen weer, hij begon over vroeger en denkt dat ik nog steeds lieg. Erg begrijpelijk..

Hij zei dat het beste is dat het uit is, maar hier ben ik zwaar tegen.. Ik hou zo veel van hem, dat ik niet eens wil denken om zonder hem te zijn.
Gisteren waren we weer vanplan het weer te proberen ; en dit keer de laatste keer!

Maar in de avond werd het weer ruzie, en nu ontwijkt hij mij. Ik sms hem hij geeft geen antwoord, ik bel hem hij neemt niet op. Dus ging ik bij hun langs (hier weet hij niks van). Ik liep naar zijn kamer en hoorde kei harde muziek en hem huilen, ik wilde wel troosten maar liet het en ging weer weg. Nu is me vraag: Hoe krijg ik me relatie weer op het juiste pad?
Gaat het veel tijd kosten?
Hoe gaat hij me weer vertrouwen?
B.T.W Hij zegt dt hij nog wel van me houd, maar erg veel pijn heeft..

Graag een advies, ik heb dit met moeite gedaan en vertel het eigenlijk liever niet. Hopelijk zullen jullie geen hekel aan me hebben door wat ik heb gedaan. Zelf heb ik wel een hekel aan mezelf.

X

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

oepsie, je bent dus een relatie begonnen met 12 en hij met 15? dat is heel erg jong! het is helemaal niet abnormaal dat je op jonge leeftijd nog niet helemaal klaar bent om je te binden. Inmiddels ben je "volwassener" geworden en dit vertaalt zich ook in je relatie. Nu zie ik hier een heel gangbaar patroon. Als jij niet helemaal voor hem koos, liep hij achter je aan. Vanaf het moment dat je er wel voor wilde gaan, begon hij afstand te nemen en over "vroeger" te praten. Logischer wijze kan je ervan uitgaan dat, als jij afstand neemt, hij terug dichter zal komen.Dit gebeurt allemaal niet bewust en ik vermoed ook dat zijn liefde niet echt "minder" geworden is. Maar hij wankelt wat, en weet niet goed welke kant op. Hij maakt zichzelf (en jou) wijs dat dit allemaal komt doordat hij zijn vertrouwen is kwijt geraakt, maar zo simpel is het niet. Het ligt ook bij hem, hij is bang om zich te binden, en deze angst komt nu natuurlijk sterk naar voren (voordien wilde jij je niet binden, dus hoefde hij die angst niet te voelen). Ik denk dat het ook vooral die onmacht is die hem doet huilen en ook maakt dat hij (onbewust) ruzie zoekt met jou. Wat ik jou kan adviseren is : - stop nu direct met jezelf schuldig te voelen. echt waar, je mag je schuldig voelen tot je een ons weegt, dat verandert niets aan het verleden. je was nog heel jong en je wist nog niet van beter. en gelijk van welke leeftijd iemand is, iedereen maakt es een foutje. - versterk zijn bindingsangst niet door achter hem aan te lopen. dus stop met smssen, bellen, ernaar toe gaan... - schrijf hem een (1!) brief waarin je oprecht je gevoelens toont (zonder te slijmen natuurlijk), waarin je aangeeft dat je begrijpt dat hij tijd nodig heeft (dat geeft hem wat lucht) maar dat - als hij verder met je wil gaan - de spons moet geveegd worden over het verleden. - als hij terug komt en ruzie maakt, neem dan gewoon afstand. zeg "ik zie je graag, maar ik wil echt niet dat je zo tegen me doet". hoe groot je liefde ook is, verlies je zelfrespect niet! En probeer ondertussen je gedachten op andere dingen te zetten. Zit niet de hele tijd aan hem te denken, doe leuke dingen alleen of met anderen. Zorg dat je gelukkig bent met andere dingen buiten hem, ook al mis je hem ondertussen natuurlijk. Maar dat hoeft je leven niet te vergallen. Trouwens : ik heb een sterkt vermoeden dat je veel aantrekkelijker voor hem wordt als je je minder afhankelijk gaat opstellen. good luck!

Je hoeft geen hekel aan jezelf te hebben. Iedereen is waardevol en vooral iedereen is anders. Misschien is het verstandig om eerst afstand te nemen en rustig over alles na te gaan denken. Is er eenmaal een vertrouwensbreuk, moet het eerst weer groeien. Er moet zeker heel hard aan de relaties worden gewerkt. Dat jij vreemd bent gegaan kan ook een reden hebben gehad. Men doet niet zomaar iets. Weet je zeker dat jullie relatie altijd al goed was? Een ding is zeker, gezamenlijk veel praten helpt al veel!

Meid, op jouw leeftijd hoor je nog geen relatieproblemen te hebben. Je was wel erg jong toen je begon met deze vriend. Misschien is het wel goed dat het uit is, zodat je allebei andere mensen ontmoet. Misschien heb je daar een tijdje een relatie mee, misschien kom je over een paar jaar elkaar weer tegen, en is de vonk dan nog heviger dan het ooit geweest is. Misschien krijg je een ander, en denk je nog eens met liefde en weemoed etrug aan deze jongen. Er kan van alles gebeuren waardoor jullie allebei, met of zonder elkaar gelukkig worden

Hai meis, Dit gebeurt heel veel, ik denk dat iedereen dit soort dingen in zijn leven wel meemaakt en blijf het jezelf niet kwalijk nemen. Wat gebeurd is in het verleden kun je niet veranderen, wel wat in de toekomst nog kan gebeuren. Vergeef hem EN jezelf dus! Beloof je hem iets zorg dan dat je het nakomt wanneer je hem spreekt, wat het ook is. Wil je echt naar hem terug zorg dan dat je hele handelen daarop gericht is. Dat wil niet zeggen dat je bij de telefoon moet gaan wachten. Maar houd rekening met waar hij boos om kan worden, zolang het voor jou goed voelt. Voel je je beperkt doe dan wat voor jou goed voelt. Dit viir de periode dat je hem nu niet gaat zien. Wat het beste is om te doen is namelijk loslaten. je kunt hem wel zeggen dat je het graag nog eens wilt proberen, met een bos rozen en die aan hem geven, maar dat je hem nu even een tijdje bedenktijd geeft en helemaal niets laat horen maar dan ook echt helemaal niets, tot hij contact opneemt met jou. Mocht hij jou erg gaan missen en toch nog interesse hebben dan ga je dat de komende tijd zeker merken. Hoelang dat zal duren kan ik niet zeggen... maar loslaten even is het beste dus gewoon eventjes geen contact. Ik weet niet war die ruzies over gaan maar wees heel eerlijk naar jezelf en hem of niet ergens geschipperd kan worden. Als je er met je neus bovenop zit zie je dingen vaak niet helder, terwijl als je wat dagen afstand hebt je ineens de cloe ziet. Ik kan hier veel over zeggen, maarh et past er niet in, dus rest me te zeggen: als je vragen hebt aan me, mail me dan maar. En heel veel sterkte

Hai, Blijkbaar is je vriend al die leugens van jou en het vreemdgaan nog steeds niet vergeten. Hij hield al ver voordat jij hem leerde kennen zielsveel van jou en er is dus grote kans dat hij jou al deze dingen leek te vergeven (er zelf van overtuigd zijn). Het punt dat hij je moeilijk kon vertrouwen nog geeft al aan dat hij je nog niet echt heeft vergeven, het zit hem duidelijk nog dwars en zijn vertrouwen in vrouwen is gewoon erg beschadigd. Je hebt grote kans dat hij nu even een pauze in wil lassen om even na te denken over alles en over zichzelf. Wil hij nog wel een relatie met een vrouw/meisje die hij niet kan vertrouwen? Vertrouwen is namelijk de basis van een relatie en zonder basis kan je nooit een goeie relatie hebben. Het is eigenlijk al slecht begonnen dat hij verliefd op jou was en jij hem niet zag staan, toen dat je vreemdging en toen dat je loog, dat zijn geen kleine misstapjes. Je hebt gewoon gespeeld met zijn vertrouwen en die is hij dus nu verloren. Misschien niet alleen in jou, maar later als hij misschien een andere vriendin zou hebben (bijvoorbeeld) ook. Logisch dat jij daar als 12 tot 16 jarige niet bij stil staat, jij bent immers geen volwassen persoon, maar zo is dat nu eenmaal. Al die vergissingen die jij gemaakt hebt kan je niet terugdraaien en het vertrouwen kan je niet binnen een halfjaartje terug eisen. Geef het de tijd. Kwalijk nemen moet je het jezelf niet in ernstige mate doen dat je van jezelf gaat walgen (dat zou je van een volwassene moeten doen ) maar jij was (en bent) nog steeds een kind. Hij is nu volwassen aan het worden en daar kan hij met zichzelf mee in de knoei zitten. Laat hem even met rust, geef hem de tijd om na te denken en dat kan hij niet als jij hem iedere dag komt afleiden met telefoontjes en bezoekjes en sms-jes. Dan geef je hem de kans niet omdat je hem er even iedere dag aan jou laat herinneren. Jij bent nu even (1 van) zijn probleem(en) en daar moet hij even over na kunnen denken zonder er steeds mee geconfronteerd te worden. Neem het zekere voor het onzekere en laat je vriendinnen niet in de steek, die zijn nu heel belangrijk voor je. Sterkte ermee.

wow, je bent erg vroeg met die vriend begonnen! Bij veel relaties in de verliefdheid in het begin heel hevig, en zwakt het daarna af. Probeer weer pit in jullie relatie te krijgen. Dat je vreemd bent gegaan, is een grote fout, maar niemand gaat zo maar vreemd. Waarschijnlijk merkte je onbewust dat er iets niet klopte in jullie relatie. Iedereen heeft wel eens ruzie, maar dat is eigenlijk juist goed ookal voelt het fout. Het feit dat je nog ruzie maakt, betekend dat je nog om elkaar geeft en dat de relatie nog de moeite waard is om voor te vechten. Ga bij hem langs, troost hem, leg hem alles uit. Het valt te snappen dat hij pijn heeft, je hebt tegen hem gelogen en bent vreemdgegaan. Als hij dat bij jou zou doen zou je ook veel pijn hebben. Wat hij doet is ook verkeerd, hij ontwijkt jou en misschien wel de oplossing voor het probleem. Je kan er het beste over praten, probeer hem dat duidelijk te maken. Je vraagt of het veel tijd gaat kosten... Ja, het herstellen van een relatie kan veel tijd gaan kosten, en zeker als hij je niet meer vertrouwd. Iemand zijn vertrouwen terug winnen is vreselijk moeilijk. het is ook logisch dat hij denkt dat je weer liegt, aangezien je dat vaker hebt gedaan. Maar hij moet niet in het verleden blijven hangen, want dat kan je toch niet meer veranderen, hij moet naar de toekomst kijken. Je toekomst kun je nog sturen, je verleden niet meer. Niemand heeft een hekel aan je, iedereen heeft wel eens problemen. Praat het uit op een rustig locatie en blijf zelf ook rustig. Dan praat alles veel gemakkelijker.

Jezelf haten..dat moet je niet doen. Dat je spijt hebt van veel zaken die verkeerd gelopen zijn, is wèl goed..maar je moet jezelf ook kunnen vergeven. Wie maakt er immers nooit fouten, hè? Fouten maken hoort bij het 'mens zijn' Leer er maar van..dan hebben je fouten toch nog een zeker nut. Ik vrees dat jullie een beetje op elkaar uitgekeken beginnen te raken. Natuurlijk missen jullie elkaar als je niet in elkaars nabijheid vertoeft..maar dàt komt omdat jullie al zo lang bij elkaar geweest zijn. Je zegt dat zijn liefde veel minder geworden is..Deze conclusie kan erop wijzen dat hij op jou uitgekeken raakt. Dat jij hem aanvankelijk 'niet zag staan' is redelijk normaal..je was twaalf jaar en kennelijk nog niet aan een relatie toe. Wat je zou kunnen doen om jullie relatie weer wat toekomst te kunnen bieden is: 1 Nooit meer liegen ..een goede relatie eist 100% eerlijkheid. 2 Nooit meer met een ander uitgaan enz. 3 Schrijf hem een brief en beloof hem dit..plus.. 4 Plus...dat je heel veel spijt hebt van wat er gebeurd is..plus 5 Dat jullie liefdevol èn vergevingsgezind met elkaar om gaan 6 Vraag hem tenslotte jou te vergeven..zoals jij hem doet.. Een mooi liefdesgedicht van jou aan en voor hem onder je brief en..hopelijk komt alles dan weer prima op zijn pootjes terecht. Ik wens je er in elk geval heel veel succes mee.. Groetjes, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100