hoe kan je het slaappatroon veranderen van een peuter van 1jaar ,die elke dag om 5 uur wakker wordt?
GoeieVraag is onderdeel van Startpagina. Startpagina geeft al meer dan 20 jaar een overzicht van handmatig geselecteerde links van relevante en betrouwbare Nederlandse websites.
Startpagina is dé (op)startpagina om je zoektocht op internet te beginnen.
Op zoek naar meer informatie over een specifiek onderwerp? Neem een kijkje op de themapagina's van Startpagina.
GoeieVraag is onderdeel van Startpagina. Startpagina geeft al meer dan 20 jaar een overzicht van handmatig geselecteerde links van relevante en betrouwbare Nederlandse websites.Startpagina is dé (op)startpagina om je zoektocht op internet te beginnen.Op zoek naar meer informatie over een specifiek onderwerp? Neem een kijkje op de themapagina's van Startpagina.
Op deze pagina vind je alle vragen over Ouders & Kinderen. Specifieke vragen over kinderen, ouderschap en opvoeding en zwangerschap vind je in één van de subcategorieën.
Ik ben verliefd op mijn buurman, die altijd vriendelijk is. Maar, sinds hij een vriendin heeft, is de situatie getemperd: geen praatje meer, geen aandacht meer. Hij zit in mijn hoofd, en het lijkt wel of ik er slaaf van ben. Ik hoor het als hij thuis is, ik hoor het of zij er is of niet, ze hebben een lat-relatie. Ik passeer elke dag zijn voordeur, onze wagens staan dicht bij elkaar. Ik wil het aanvaarden en loslaten, zo kan ook ik verder, maar hoe doe je dat?
Ik ben een 23-jarige jongeman en heb sinds het begin een slechte indruk gemaakt bij men schoonouders (liefje waar ik nu 2,5 jaar mee ben). Ze hadden ook vooroordelen omdat ik al 2 x gefaald had in hogeschool. Ondank dat ik erg men best deed om goed over te komen werd ik nooit aanvaard. Ik kom erg onzeker en onhandig over en dit ligt ook aan mijn zelfvertrouwen. Heeft iemand tips om beter over te komen of eerst aan zelfvertrouwen.
Ik heb een ingewikkelde vraag en ik weet niet goed hoe ik hem moet formuleren. Ik ben nu 14 en moest van mijn ouders een baan zoeken, ik ben het daar helemaal mee eens. Maar vroeger kreeg ik alles, ik bedoel daarmee niet dat als ik een playstation wilde dat ik die gelijk kreeg maar als ik kleren nodig heb dan krijg ik altijd mooie merkkleding enz. Nu ik dus een baan heb verdien ik niet genoeg om te kopen wat ik vroeger allemaal had. Mijn ouders geven me ook niet alles meer. Maar ik heb nu dus veel te weinig geld om mooie merkkleding enz. te kopen. En ik vind het heel moeilijk om te accepteren dat ik nu eenmaal minder heb. Ik word dus ook vaak boos op mn ouders dat ik minder krijg. Ik wil gewoon lekker mijn oude dingen houden. Ik kan nu bv. Niet elke 3 maanden nieuwe schoenen kopen omdat die te duur zijn. Ik wil gewoon niet accepteren dat ik bv niet alleen maar merkkleding kan kopen. En ik vind dit van mezelf een slechte eigenschap want zo kan ik later ook moeilijker de maatschappij in.Dus hoe moet ik dat accepteren zonder heel vaak ruzie?
Toegevoegd na 15 uur:
Mijn ouders betalen nog steeds al mn winterjassen enz. Maar ik moet bv. Zelf af en toe een trui ofzo kopen. Of als ik ergens naartoe ga zelf de drankjes betalen of zelf de bioscoop.
En je wilt dat blijven?
Toegevoegd na 9 uur:
Ik wil wel investeren, maar ze heeft nooit meer tijd door haar carrière en sport en andere hobby's en we lijken elkaar ook steeds minder goed te begrijpen.
Toegevoegd na 9 uur:
Vaker wederzijdse ergernissen.
Toegevoegd na 9 uur:
Ze is mijn 'oudste' vriendin hier in de stad, en daarom zit ik er een beetje mee.
Toegevoegd na 9 uur:
Vriendin versus ik: carrière (en daar vol voor gaan), 'geen' carrière (en daar prima mee tevreden zijn). Constant met ipads en dergelijke op schoot zitten, totaal geen interesse in deze dingen. Hebben jullie een beetje een beeld.
GoeieVraag.nl is onderdeel van Kompas Publishing