Ouders & Kinderen

ik vraag me weleens af, stel dat ik zwanger zou worden, kan mijn kindje dan doof worden omdat ik in een ruimte werk waar veel herrie is en oordoppen verplicht zijn? Mijn machine beschadigd je gehoor al als je 10 minuten geen oordoppen in hebt...

Om het probleem niet al te herkenbaar te maken voor eventuele vrienden die op deze site zitten, zal ik sommige dingen (/details) niet exact naar de waarheid hier vermelden. Wel zal ik zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven.

Sinds een tijdje zit ik bij een groepje vrienden wat al langer bij elkaar is. Ik ben degene die er als laatste bij gekomen is. Nu was er het idee om met zijn allen weg te gaan, maar er waren problemen met het vervoer.

Daarom werd besloten om niet iedereen mee te vragen tot die problemen opgelost waren. Dit heeft mij vanaf het begin dwars gezeten, omdat ik vind dat je of met zijn allen wat doet of gewoon eerlijk bent en niets verzwijgt.

Ook zou het vrijvragen voor iedereen waarschijnlijk niet kunnen in verband met het werk. Oplossing was dus dat wij sowieso vrij zouden vragen en dan die anderen pas als er vervoer was. Als ze dan geen vrij konden krijgen, was het niet anders.

Het vervoer was nu geregeld en ik heb die andere vrienden gevraagd of ze mee gingen. Ze begrepen niet waarom ik en de rest al vrij had. Hierop heb ik besloten de situatie uit te leggen, gevolg: een huilende vriend(in). Diegene kon er niet tegen dat het achter zijn/haar rug om gegaan was.

Dat begrijp ik volledig en ik heb dan ook besloten om mijn vrij vragen terug te draaien, die vriend(in) wilde ook al niet meer mee.

Hoe kan ik nu voorkomen dat deze problemen de groep laten splitsen en dat ik er tussenin kom te staan?

Jeukt maar heeft geen koorts. Hij is wel hangerig.

bij ons is het uitgegaan omdat zij het gevoel had dat ik te veel van haar en de relatie verwachtte en dat mij niet kon geven. daardoor dacht ze dat zij de schuldige was dat ik ongelukkig was.
nu ben ik er na veel gelees en gepraat achter dat ik zelf de schuldige ben door mijn eigen te hoge verwachtingen. ik heb haar toen al aangegeven dat ik er aan wilde werken maar dit geloofde ze niet.
ze zei wel toen ze het uitmaakte dat wanneer ik wist wat ik in een relatie wil, dat ik met haar zou afspreken om te kijken of er eventueel nog iets mogelijk was.
hoe kan ik haar brengen dat ik er écht voor wil gaan en dat ik er aan wil werken en oplossen en nog die kans wil krijgen, zodat ze het nog een keer wil proberen..?

Mijn dochter laat ons merken dat ze tevreden is over prestaties. Ze heeft geen lage dunk van zichzelf. Daar zit het probleem met zelfvertrouwen dus niet! :-)

Alleen heeft ze wèl weinig zelfvertrouwen wat vriendjes betreft. Ze denkt dat anderen haar niet mogen/niet aardig vinden en dat ze daarom niet met haar omgaan.
Ze zegt dat ze in de pauzes op school altijd alleen loopt en dat ze nergens bij hoort. Als ze met een groepje mee wil doen, laten ze haar niet toe. Mijn dochter voelt zich machteloos hierin.
De juffen zien geen probleem, maar of mijn dochter nu daadwerkelijk alleen loopt en buitengesloten wordt of dat dit dit slechts haar beleving is, maakt wat haar zelfvertrouwen betreft niet uit.

(Een soortgelijke vraag heb ik net ook al gesteld, alleen is de insteek net iets anders.)

Omdat ik me vroeger ook altijd buitengesloten heb gevoeld, ben ik (extra) bang dat mijn dochter hetzelfde overkomt. Ik moet vooral niet mijzelf op mijn dochter projecteren, maar ik wil wel haar zoveel mogelijk ondersteunen en haar probleem serieus nemen. Hoe doe ik dit op de juiste manier?

Het is een goedlachse vrolijke meid die in is voor knutselen, verkleden, poppenspel, lego en bomen klimmen. Ze heeft een erg brede interesse en is overal wel voor te porren. Soms een tikkeltje eigenzinnig, maar niet meer dan andere kinderen (naar mijn bescheiden moeder-mening). ;-)

Alle tips die mij handreikingen doen om mijn meisje te helpen, zijn van harte welkom! Dank je wel! :-)

Toegevoegd na 2 dagen:
BEDANKT ALLEMAAL!