Hoe help ik mijn dochter (bijna 7 jaar) om meer zelfvertrouwen te krijgen?

Mijn dochter laat ons merken dat ze tevreden is over prestaties. Ze heeft geen lage dunk van zichzelf. Daar zit het probleem met zelfvertrouwen dus niet! :-)

Alleen heeft ze wèl weinig zelfvertrouwen wat vriendjes betreft. Ze denkt dat anderen haar niet mogen/niet aardig vinden en dat ze daarom niet met haar omgaan.
Ze zegt dat ze in de pauzes op school altijd alleen loopt en dat ze nergens bij hoort. Als ze met een groepje mee wil doen, laten ze haar niet toe. Mijn dochter voelt zich machteloos hierin.
De juffen zien geen probleem, maar of mijn dochter nu daadwerkelijk alleen loopt en buitengesloten wordt of dat dit dit slechts haar beleving is, maakt wat haar zelfvertrouwen betreft niet uit.

(Een soortgelijke vraag heb ik net ook al gesteld, alleen is de insteek net iets anders.)

Omdat ik me vroeger ook altijd buitengesloten heb gevoeld, ben ik (extra) bang dat mijn dochter hetzelfde overkomt. Ik moet vooral niet mijzelf op mijn dochter projecteren, maar ik wil wel haar zoveel mogelijk ondersteunen en haar probleem serieus nemen. Hoe doe ik dit op de juiste manier?

Het is een goedlachse vrolijke meid die in is voor knutselen, verkleden, poppenspel, lego en bomen klimmen. Ze heeft een erg brede interesse en is overal wel voor te porren. Soms een tikkeltje eigenzinnig, maar niet meer dan andere kinderen (naar mijn bescheiden moeder-mening). ;-)

Alle tips die mij handreikingen doen om mijn meisje te helpen, zijn van harte welkom! Dank je wel! :-)

Toegevoegd na 2 dagen:
BEDANKT ALLEMAAL!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

zelfvertrouwen is toch een algemeen iets dus het blijft een aandachtspunt waar je op moet blijven letten. naar jou of bekenden kan ze zelfverzekerder overkomen omdat het vertrouwd is. haar ervaringen hier zijn vaker pos dan negatief, waardoor ze zekerder kan reageren. (ze hoeft geen acceptatie af te wachten en niet bang te zijn dat ze eruit ligt etc.) té overdreven benadrukken wat pos is, dat is ook weer niet goed. vraagt ze bijvoorbeeld regelmatig een mening van een ander (vind je dat ik dat goed kan mama, vind je dit mooi staan bij mij, etc) dan geeft ze aan dat ze op zoek is naar bevestiging van anderen. (jij in dit geval, en dat is okay, maar ze zal dit voor haar gevoel ook naar klasgenootjes hebben wat haar totaal NIET weerbaarder/zekerder maakt) het gaat idd om de beleving van je dochtertje zelf, en persoonlijk ben ik van mening dat hier het gevaar in schuilt. 'zie je nu wel, ik mag niet meedoen' terwijl dit bij alle kinderen weleens zo is, maar door haar heel ander geïnterpreteerd word, en het negatieve gevoel door haarzelf bevestig wordt. dit is hoe een sociale faalangst ontstaat. mijn meid heeft dit ook gehad, en het is enorm intensief om dit op de rit te krijgen. hoe is het met haar sociale vaardigheden? weet ze hoe ze vriendjes moet maken of kan vragen of ze mee mag doen of accepteert ze dat ze aan de kant staat? is ze vaak verdrietig en heeft ze minder/geen zin om naar school te gaan of aan andere activiteiten mee te doen? de juiste helpende hand is van meerdere factoren afhankelijk, dus maar een klinkklare oplossing bestaat er gewoon niet helaas. misschien dat de link je meer info kan verschaffen.

Bronnen:
http://pharosnl.nl/menu/hoogbegaafd-nieuws...

Het is mooi om te lezen dat uw kleine dochter veel interesses heeft. Stuur haar naar knutsellessen voor kinderen (Heb ik zelf ook gedaan) of een sport, een vereniging. Misschien kan ze niet met leeftijdsgenoten opschieten van haar school, maar wel bij andere verenigingen. Ze heeft in ieder geval gemeenschappelijke interesses met deze leeftijdsgenoten. Hierdoor leert ze omgaan met nog meer kinderen, waardoor ze haar sociale vaardigheden ontwikkelt.

Inderdaad wel handig om je dochter op lessen in te schrijven, maar wat wel belangrijk is, is dat je dochter zich niet moet opgeven aan de andere school kinderen en alles moet pikken, het is belangrijk dat je dochter een eigen mening heeft. Leeftijd van 7 jaar dan zit ze in ontwikkeling en is het belangrijk om een klein kind te zijn zonder te veel na te denken over het leven, (plezier), ik denk dat het belangrijk is dit mee te geven aan je dochter, en dat ze het positief moet zien.. Misschien is het ook handig hierover met de juffrouw te praten en aangeven dat er tijdens spelletjes je dochter samen moet voegen met andere meiden om zo elkaar beter te leren kennen.. Dit is meestal de basis van elkaar goed kennen.. Ik wens je nog veel succes!

Ik heb zelf ook last van dit probleem (Nu nog steeds). Terwijl ik dit lees moet ik echt aan mijzelf denken. Mijn leven is inderdaad ook niet zo leuk geweest. Omdat iedereen mij heeft gepest heb ik aan zelfmoord acties gedagt (gelukkig nooit uitgevoerd). Daarom wil ik dat dit niet bij uw kind ook gebeurd. Omdat ik las dat uw kind knutselen heel erg leuk vind heb ik even een paar dingetjes opgezocht wat ik zelf graag met oude fietsbanden doe (binnenbanden); http://www.hobbycreatief.be/Creatief%20met%20fietsbanden/indexfietsbanden.htm http://users.skynet.be/hofmeester/tuinartikels/tuinkader.htm http://www.knutselidee.nl/nieuws/fietsbandb67.htm http://www.knutselidee.nl/moeder/fietsbandenketting_.htm ''Je kunt ook hele leuke stuiter ballen maken, die stuiteren als de besten'' - (Zelf heb ik een heel leuk hoedje gemaakt met prinsjesdag van fietsbanden, erg leuk vind ik zelf.) - Als je geen fietsbanden in huis hebt kan je ook een keertje samen met uw kind iets van lego maken. Maar dat had u zeker al bedacht ;) Ik heb even een linkje opgezocht om te knutselen (onder aan de bladzijde staat ook hoe je zelf verkleedkleren kan maken. Daarna natuurlijk 'VERKLEDEN'!!. 2 Tegelijk dus. ;) Linkje: http://lobke.infoteur.nl/specials/knutselideeen.html Zoek anders wat andere mensen ook zeiden een sport of vereniging. Daarmee kan ze ook leuke kinderen ontmoeten. Nog super veel succes. Groetjes, NoNickname

Bronnen:
Google enzo ;)

Ik kind snap van de ouders dat ze niet zomaar vriendjes voor haar zullen vinden. Dat is iets wat ze zelf moet doen. Waarin de ouders wel kunnen ondersteunen is blijven aangeven dat het kind gewenst is, gewaardeerd wordt om wie ze gewoon is en dat ze wordt geliefd en de liefde krijgt. Een kind wil begrepen worden en het wil het verhaal en de emotie kwijt. Weer er voor het kind en als het kind het moeilijk heeft, dan kunnen de ouder het kind even een extra knuffel geven een extra stukje liefde geven. Hoe deden jou ouders het zelf toen jij kind was en diezelfde problemen had? Misschien kan je ook bij je zelf zien hoe je het graag had gezien van je ouders? Dat kan je dan aan je dochter geven!

Ze is nog jong en op die leeftijd hebben kinderen soms nog wat moeite met hoe je andere kinderen benadert voor een afspraakje. Leg haar ook maar eens uit, dat andere kinderen dat misschien ook wel moeilijk kunnen vinden. Ook kan het zijn dat ze een observerend type is, en net de verkeerde timing heeft. Als een groepje eenmaal met een spel begonnen is, is de dynamiek zodanig, dat je het op de juiste manier moet vragen om er nog tussen te komen. Ik vind wel, dat de leerkrachten het serieuzer moeten nemen, en wat meer moeten begeleiden om de kinderen dat te leren, maar dat is op afstand moeilijk in te schatten. Wat je wel kunt doen, is een intern begeleider op school eens te vragen, een observatie te doen in de speelpauze. Die staat er objectiever tegenover. In hoeverre wordt ze idd buitengesloten? Het is juist wel heel belangrijk nu in deze leeftijdsgroep haar vriendschapsbanden te laten leggen die haar de rest van de basisschool veel plezier kunnen geven. Beter nu haar de hand reiken (letterlijk ;-) ) en samen met haar direct na school op het schoolplein andere kinderen aanspreken met hun moeders, laten zien hoe je vraagt of ze een speelafspraak kunnen maken en wanneer. Als dat goed gaat: volgende stap: samen met haar naar een kind lopen en zelf laten vragen, waarbij je kunt helpen als ze niet uit haar woorden komt. Volgende stap: Ideeën aan de hand doen wie ze zou kunnen vragen; haar eropaf sturen en bij de hand blijven om evt. in te kunnen springen. Zo zal ze stap voor stap meer zelfvertrouwen krijgen en het uiteindelijk zelf kunnen. Ook in de pauze zal dat zijn effect hebben. Zo is het met mijn dochter ook gelukt (nu 8 jr.) Succes!

Help haar te ontwikkelen in iets wat ze leuk vindt. Houdt ze bv van dansen...tekenen...doe haar op les. motiveer haar. Na een tijdje weet ze dat ze het goed kan en kan ze daar haar zelfvertrouwen mee vergroten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100