Ouders & Kinderen

Mijn zoon gaat rond 19.30 douchen, rond 20.00 / 20.15 ligt hij in bed; dit ritueel is er gaandeweg ingegroeid en bleek goed te werken, geen gezeur of drama. 's Ochtends zijn we rond 07.30 weer wakker en ik heb het idee dat het zo wel goed is (hij komt aan zijn uren slaap zeg maar).
In de weekenden mag hij sowieso al langer opblijven (tot na de film op tv, en dat is meestal rond 22.00).

Hijzelf heeft nu echter al een paar keer gevraagd of hij niet later mag gaan slapen, en als ik het dan aan hem overliet (omdat hij in zo'n "ik ben groot en ik weet het allemaal wel en ik kan het allemaal wel"-fase zit) werd het vaak 21.00 of zelfs 21.30, terwijl hij dan de volgende dag wel weer op tijd eruit moest om naar de opvang te gaan. Zelf vond hij dat ook niet zo geweldig, maar 's avonds wel gewoon weer vragen of hij niet langer mag opblijven...

Ik heb echt geen flauw idee wat nou een goed tijdstip is, mensen in mijn directe omgeving zeggen vrijwel allemaal dat ik het aan hem moet overlaten, en als hij een week lang z'n gang mag gaan hij uiteindelijk zo moe is dat hij wel bijdraait en weer lekker op tijd gaat slapen.
Snap ik wel, en is op zich ook wel prima, maar er komt hoe dan ook een moment waarop hij inderdaad een minder grote behoefte zal hebben aan bijna 12 uur slaap...

Iemand een voorstel?

Wij hebben een lieve kleine dochter van 4 maanden en ik geef borstvoeding (is veel strijd, want mijn vriend gelooft niet dat het beter is dan de fles en verwijt mij zelfs zo geen band met haar op te kunnen bouwen) Hij probeert haar soms al rechtop te laten zitten en te laten staan wat absoluut niet goed is voor haar.
Ook rust reinheid en regelmaat, waar zij heeeel gevoelig voor is vind ie maar onzin. Hij wil het liefst gewoon doen wat ie normaal ook deed, maar dat kan gewoon niet met een kleine, (al ontkent hij dat het dat is)
Hij bedoelt het denk ik echt goed, hij zal dingen echt niet zien, maar dit is soms zo vermoeiend en moeilijk, het voelt (denk ik onnodig) eenzaam.
Wat kan ik doen om het hem te laten zien?

Toegevoegd na 9 minuten:
het consultatiebureau en veel info (wat niet uitkomt zeg maar) ziet ie alleen maar als onzin en overdreven.

Toegevoegd na 5 uur:
Ik laat hem zo veel mogelijk met de kleine doen, juist omdat ik me schuldig voel dat ik borstvoeding geef en het dan mijn schuld is dat ie geen band krijgt (zo heeft ie het gezegt).
veel dingen slaat ie zelf af zoals babymassage, fysio-oefeningen bed brengen en halen (meestal)
Het idee komt bij zijn familie vandaag, daar zeggen ze dat het een complot is en dat ze in nederland moeten zeggen dat borstvoeding beter is terwijl het niet waar is, de fles is net zo goed....

Het voelt alsof ik constant moet vechten voor wat iedereen weet wat normaal het beste is.

ik geef borstvoeding en hoorde dat het dragen van strakke kleding kwaad kan voor de aanmaak daarvan (hoeveelheid en of snelheid van aanmaak) omdat het je borsten af zou knellen, maar kan het dan ook kwaad als ik op mijn buik slaap?
zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?

Vooropgesteld, ik ben nu niet zwanger. Ik denk graag na over de toekomst... Ik sport veel en drink ook graag een biertje met vrienden. Hoe zorg je dat niet iedereen weet dat je zwanger bent? Heeft iemand een goede smoes?