Natuur- en scheikunde

Stel dat je een hele grote weegschaal onder een zwembad legt en je laat in dit zwembad mensen zwemmen, zal de weegschaal dan meer kilo's aangeven dan zonder deze mensen? Dus, wordt een bak of iets dergelijks zwaarder des te meer mensen/dingen in drijven/zwemmen uitgaande dat er geen waterverlies plaats vindt.

ik zat op internet te kijken wat het is maar ik vond alleen dat de kracht van Lorentz pas in werking wordt gesteld al er een stroomdraad en een magneet met elkaar reageren. Ik vond op internet een artikel die zegt dat op de foto die jullie zien, de spoel eerst naar beneden wordt getrokken en op een gegeven moment op een vaste positie stil blijft hangen aan de krachtmeter en voor dat dat gebeurt staat de bovenste gedeelte van de spoel boven de homogene magneet die zo is gekozen dat het magnetische veld alleen aanwezig is tussen de noord- en zuidpool. de krachtmeter geeft al ,bij 0 ampère stroom, 1,0 Newton aan door de massa van de spoel en naarmate de stroom toeneemt (want de stroom is instelbaar) blijft de spoel hangen bij 0.5 A en een toename van 3 Newton door de aantrekkingskracht van de magneet. Na 0.5 A staat het alsnog op dezelfde positie dus F lorentz = F zwaartekracht - F veer . Maar wat ik niet snap is waarom de spoel naar beneden wordt getrokken want zoals je kan zien gaat de stroom van rood naar zwart en de stroomrichting bij de onderste gedeelte gaat van rechts naar links van de rechthoekige spoel en als je rechterhandregel gebruikt zie je dat F lorentz naar boven is gericht dus hoe kan het dan aangetrokken worden door de magneet er is toch een kracht die het juist afstoot de F lorentz of zie ik iets over het hoofd?

Alvast bedankt!

Zonlicht bestaat uit ongepolariseerd licht, dat wil dus zeggen dat de lichtstralen alle mogelijke richtingen zijn gericht.
Als je nu een polarisator gebruikt die bijv. alleen horizontaal gepolariseerd doorlaat blijkt toch dat 50% van alle licht wordt doorgelaten.

Maar eenvoudige statistiek zou toch moeten uitwijzen dat alleen die zonstralen doorgelaten worden die horizontaal lopen. Maar als het licht alle richtingen heeft hoe kan het dan dat toch zoveel lichtstralen doorlaat en niet alleen de precies horizontale golven, die eerder iets van 0,003% bevat van het totale zonlicht, wat dus een erg zwak licht zou geven.
Toch gebeurt dat niet, hoe kan dat?

Globaal gezien bestaat de regenboog uit een zevental kleurenbundels die door elkaar lopen. Dat we toch een regenboog zien komt dan omdat de hoek van breking uiteenloopt van zo'n 40 tot 42 graden, waarbij in het midden dus alle kleuren aanwezig zijn en er dus geen regenboog te zien is.

Maar als we bijv. de groene kleurband nemen die is eigenlijk opgebouwd uit zowel groen als rood omdat rood 'verder' reikt dan groen en hem dus overlapt. Dat we toch de groene kleur zien en geen mengelmoes van groen en rood komt omdat de intensiteit van de groen op zijn eigen maximum hoek ook groter is dan de rode. Dat blijkt dan zo te zijn voor elke kleur, die dus eigenlijk een mengsel is van meerdere kleuren, maar die toch duidelijk onderscheiden als één kleur, door zijn intensiteit juist op die bandbreedte.

De vraag is nu, hoe het komt dat de intensiteit juist op zijn eigen band het hoogste is? Komt dat doordat de kleuren waarmee het gemengd is en die dus altijd een grotere hoek hebben en hem dus overlappen een groter verspreidingsgebied heeft dan de kleur eronder?