Natuur- en scheikunde

Een laser (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) kennen we allemaal.

Maar kun je ook een geluidsstraal (sound) maken waarbij die niet of nauwelijks convergeert of divergeert zoals bij een laser.

Ik weet niet of zoiets een toepassing kan hebben, maar is het mogelijk? Of bestaan ze al? En als het niet mogelijk is waardoor is dat?

Spiegels zul je dan misschien niet nodig hebben. Maar wat ik me nog wel afvraag is of waarom is bij het uiteinde van de laser een halfdoorlatende spiegel nodig is. Wat zou er gebeuren als er die niet was; zou een staande golf geen laserstraal kunnen produceren?

Stel je plaatst een object of persoon tussen twee warmtebronnen/stralen. Die zijn dusdanig afgesteld dat ze precies in het object elkaar interfereren. Wordt die persoon dan warmer of niet? Zo nee, is er dan helemaal geen effect waar te nemen?

Stel iemand praat tegen je die een virus bij zich heeft. Door de kracht van zijn mond en longen kunnen moleculen ed een beweging mee krijgen. Maar die mond brengt ook geluidsgolven voort. Kunnen die geluidsgolven zélf ook virussen en stofjes versnellen?

Die geluidsgolven zelf zijn nl in trillling en die trillingen hebben toch een bepaalde richting. Is het effect daarvan in horizontale richting echt helemaal nul of kan er door de overdracht van trilling toch een effect zijn.
Bij geluid in lucht nl ontstaan door de trillingen van de luchtmoleculen drukverschillen die ervoor zorgen dat energie overgedragen wordt.

Nu dacht ik aan vliegtuigen waarbij bij de vleugels ook een onder en bovendruk ervoor zorgen dat het vliegtuig kan stijgen. Dus waarom zouden luchtmoleculen zich niet enigszins kunnen voorplanten (en aldus eventuele stoffen en virussen meenemen)?

Maw waardoor wordt de lading van een elektron bepaald cq wat houdt dat in?

De elementaire lading is de elektrische lading gedragen door één enkel elektron of proton.
De Elektrische lading, (kortweg lading), geeft aan op welke manier een deeltje wordt beïnvloed door elektrische en magnetische velden

De elementaire lading heeft een waarde van 1,602 176 565(35) × 10-19 C.
Nu is C (1 coulomb) gelijk aan de elektrische lading in 6,241 506·1018 protonen. Daar worden we dus niet veel wijzer van...

Maar hoe komt men aan die waarde van 1,602 176 565(35) × 10-19?
In het oliedruppel-experiment van Millikan werd de lading van een elektron bepaald. Zij deden dat door de elektrische veldsterkte te achterhalen, én de massa van de oliedruppel. Hieruit kwam dan telkens een veelvoud van een bepaalde lading 1,602 176 565(35) × 10-19 C.
Maar stel dat die oliedruppels met een lichtstraal zouden kunnen worden beschenen zou dan de waarde van de lading anders zijn geweest? En als dat zo is, moet je dan ook zeggen dat elektronen die in een hogere schil liggen ook een andere invloed hebben op het resultaat dan lager 'geschilde'?

Of is de lading alleen door zijn massa bepaald?

Of, maw, in hoeverre verschilt de lading van een elektron met de energie van een elektron?
Als ik bijv. een atoom plaats op een planeet met een veel grotere zwaartekracht verandert daardoor dan zowel de energie als de lading van het elektron?

De titel zegt het eigenlijk al, zijn er uitzonderingen op die regels? Of kun je aannemen dat dit over het algemeen geldt?