Natuur- en scheikunde

Uit de ruimte komen regelmatig radiostralen en misschien zijn er ook op aarde wel natuurlijke radiostralen.

Radiostralen varieren in golflengte van 1 meter tot 1000 meter en waarschijnlijk nog wel langer.

Nu ontstaat straling vaak doordat een electron naar een lagere baan springt onder uitzending van een foton. De meeste golflengten van fotonen van het zichbare licht zijn vaak een 100 maal groter dan de atomen zelf. Nu zijn er wel grote atomen maar niet zulke grote atomen dat zij op dezelfde wijze/vehouding radiostralen zullen kunnen uitzenden.

Ik vermoed dat radiostralen dus geen springende elektronen als bron hebben. Ik kan dat natuurlijk mis hebben, maar hoe gaat dat dan in zijn werk?

Wat voor manieren zijn er nog meer om straling te maken? Kernontladingen? Is het de zon zelf die ook radiostralen uitzendt?

Volgens velen kan je niet sneller dan het licht gaan ivm de relativiteitstheorie van Einstein.
Maar het woord theorie zegt toch alles?
In praktijk is dat dan echt zo?
Niemand heeft ooit in werkelijkheid die snelheid bereikt.
En daardoor bewezen dat je niet sneller kan dan het licht.

Het enige wat ik nog moet weten voor mijn laatste scheikunde opdracht. heeft iemand enig idee?! ik kan niet genoeg informatie vinden op t internet.

Normaal gesproken leidt atoombinding tot bindingsenthalpie. Dit leidt dan tot meer warmte in het systeem. Ik weet niet zeker of je dan kunt zeggen dat de entropie door de warmte er dus meer mogelijkheden zijn ontstaan en daardoor dus meer entropie.

Maar kan het ook zo zijn dat een binding tussen atomen juist netto meer energie kost zodat de entropie afneemt?

Of heb ik hier een verkeerde voorstelling van zaken?

Osmose blijkt een spontane reactie te zijn, waarbij de oplossing zo gelijkmatig verdeeld wil zijn. Maar zijn het dan de em-krachten die uiteindelijk voor alle chemische bindingen zorgen?

In geval van een volledige verzadigde oplossing (aan minimaal een zijde) zijn de krachten dan niet zodanig benut dat er geen verplaatsing meer plaatsvind?
Stel bijv. een suikeroplossing. De suikermoleculen zijn dan volledig omgeven door watermoleculen, maar blijft er dan nog genoeg kracht over om nog meer water naar zich toe te trekken?

En bij welke afstanden gaat osmose nog op? Stel je hebt een bak water van 100 (kilo)meter lang. Aan de ene kant zit alle suiker aan de andere kant niets. Vindt er dan ook nog diffusie plaats?