Sociaal gedrag?

Stel je bent op een verjaardag van een goede kennis. Er is nog een vriendin van de jarige op bezoek en de rest komt een aantal uren later. De vriendin van de jarige zie je voor het eerst hier maak je mee kennis. De jarige praat alleen met de vriendin en ze hebben het over mensen die jij niet kent gebeurtenissen waar jij niet bij bent geweest. Als je er op in probeert te haken richt de jarige zich weer alleen naar die vriendin. Oftewel je voelt je er voor spek en bonen bij zitten. Is dit normaal gedrag van de jarige of ligt dit aan mij. Hoe zou jij hier mee omgaan?

Toegevoegd na 2 dagen:
Bedankt voor alle reacties! Wat ik zelf nu ga doen is het nog eens op een luchtige manier bespreken (dus niet op de verjaardag zelf) met de goede kennis. Zo van; "goh hadden jullie elkaar al lang niet gezien? Want ik merkte dat jullie veel 1 op 1 aan het praten waren." Dus het antwoord van Jena vond ik het beste.
Maar ook in het antwoord van Wipje vond ik erg goed. Door eerst op een komische manier het gesprek op een ander spoor proberen te brengen.

Toegevoegd na 2 dagen:
ps: ik was trouwens wel uitgenodigd.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is beslist geen sociaal gedrag van de jarige in kwestie; ik zou me erg opgelaten voelen. Ik denk dat ik na een tijdje zou vertrekken en de persoon er later op aan zou spreken, niet op de verjaardag zelf.

Ik vind het behoorlijk onbeschoft van de jarige! Ik denk zelf dat ik het heel gauw voor gezien zou houden en haar zou vertellen nog wel eens terug te komen als ze wel tijd heeft voor mij.

Het is niet echt normaal voor een jarige, misschien heeft jouw vriendin die persoon Lang niet gezien en zijn Ze aan het "bij-praten" maar dit is erg ombeschoft, en dit doe je niet zo, Als mij dit over kom Zeg ik meestal " zullen we het ergens anders over hebben?" en Als Ze vragen waarom dan Zeg je " ik Ken al die personen niet Dus ik verveel me" hopelijk werkt dit :D

Zoals het een goed gastheer/vrouw betaamt, moet hij/zij de aandacht evenredig over de gasten verdelen. Het sociale gedrag is in dit geval eenzijdig.

Een van de belangrijkste sociale vaardigheden, zo niet de belangrijkste, is aandacht voor anderen te hebben en dat heeft de jarige dus niet! je zou dit asociaal kunnen noemen. Hoe ik hiermee zou omgaan? Ik zou het even aanhoren en als ik niet inhaken kan om ook aan het gesprek deel te nemen, omdat ze duidelijk meer aandacht aan elkaar geven en ik er voor mijn gevoel ook als spek en bonen bij zal zitten, zou ik vragen of ik soms op een andere keer terug zal komen, omdat ik het gevoel heb als buitenstaander behandeld te worden. Het ligt dan aan de reactie van de jarige of ik blijf of daadwerkelijk opstap. Misschien geeft het haar doordat ik het aangeef een inzicht waar ze nog niet eerder bij heeft stilgestaan. Ze hebben elkaar misschien lang niet gezien, dan is het haar waarschijnlijk niet eens opgevallen, omdat jij haar vaker ziet. Je kunt dit dus rustig aangeven. Het ligt er dus aan hoe ze reageert of ik wegga of blijf omdat ze aangaf dat het haar speet maar dat het haar niet opgevallen was en mij nu ook meebetrekt in de conversatie.

Komt tamelijk bot over en is absoluut niet normaal (volgens de norm) het getuigd van sociale armoede en lang niet altijd van kwaaie wil. Middels een comische opmerking zou je kunnen proberen het gesprek op een spoor te brengen waarmee jij je ook verbonden voelt of gewoon op de man afzeggen wat je dwars zit maar op een positieve manier. Maak het niet te zwaar het is immers feest en dan moet je wel een beetje lol hebben met elkaar. Net zo goed als van jou een stukje acceptatie mag worden verwacht, mag van de ander ook een stukje acceptatie van kritiek worden verwacht (tweerichtingsverkeer) Je beschrijft niet veel randverschijnselen als zien ze elkaar bijna nooit meer of lang niet gezien en hebben ze wat in te halen? Bovendien zeg je een goede kennis( hoe goed is dat dan wel als hij je er zo voor spek en bonen bij laat zitten (armoe)Als hij na een paar hints en na jou uiting nog niet serieus jou bij het gesprek betrekt is misschien tijd om je met andere fijnere mensen bezig te houden. Als het mijn goede kennis was zou ik het hem gewoon zeggen in de trent van; Hé met alle respect maar...., en dan een verhaal beginnen met heel veel open vragen en die vriendin er ook bij betrekken en bevragen zo van en wat vind jij dan van zoiets en voor je het weet heb je een gesprek met hem en vriendin, maar eerst zou ik ze een tijdje laten uitrazen en tijd gunnen. T`zo`n kwestie van een beetje geven en een beetje mindeer nemen want het is zijn feestgje.

Leuk en sociaal is anders. Je hebt het over een 'goede kennis.' Eigenlijk zegt dat al genoeg; de jarige is blijkbaar geen vriend van je. Want ik denk: een vriend doet zoiets niet. Maar het is mijn ervaring dat mensen in het algemeen, of ze nou kennissen, vrienden of familie zijn, enorm bot kunnen zijn. Zeker op verjaardagen, waarbij er ineens allerlei mensen bij elkaar komen die elkaar niet of nauwelijks kennen, blijkt er wel eens een soort ongemak te ontstaan bij de gastheer of -vrouw. Die weet zich dan niet zo goed een houding te geven. In jouw geval: lullig, maar als je nog eens in zo'n situatie terecht komt, trek dan 'subtiel' aan de bel. Pak je mobieltje en ga uitvoerig zitten sms-en terwijl die twee uitvoerig met elkaar in gesprek zijn. Voor je het weet zegt een van hen: wat zit je nou ongezellig te doen met je telefoon? dan zeg jij: ja, jullie waren ook zó druk in gesprek met z'n tweetjes, ik moet toch wát!

Het is logisch dat de één meer aandacht krijgt dan de ander. Dat is overal en altijd zo. Het kan best zijn dat ie een dik oogje heeft op die vriendin. Het heeft geen zin daar tussen te gaan zitten. Op een feestje zijn er vast wel meer mensen om mee te kletsen. Als het alleen sociaal is als iedereen zijn aandacht precies over alle aanwezigen verdeelt, dan bestaan er geen sociale mensen.

Goed gastvrouw/heerschap is het verdelen van je aandacht onder al je gasten. Doe je dat niet dan getuigd dat van slechte manieren. Ik zou opstappen en ze nog een prettige avond wensen.

Het is onbeschoft en ik zou weg gaan.

Zoiets maak je altijd mee, en dat is vervelend, het beste is dat je een half uurtje blijft uit beleefdheid en dat je dan weg gaat.

Ga wat door het huis heen zwerven. Misschien kom je leuke dingen tegen. Ga gerust op het bed van je vriend liggen. Als er een TV staat op de slaapkamer van je vriend zet die dan gerust aan. Op een gegeven moment zal je vriend ook wel aandacht voor jou hebben.

Jij was op dat ogenblik duidelijk het vijfde wiel aan de wagen, je aanwezigheid was niet gewenst.Misschien zag de jarige je liever gaan dan komen.Was je uitgenodigd? Trek je conclusies.Er zijn genoeg plaatsen waar je meer dan welkom bent.

Ik vind dat niet netjes, niet beleefd en bepaald asociaal gedrag van hem/haar. Zodra één of meer van de daar aanwezige gasten het gevoel krijgt 'er voor Jan met de bekende achternaam' bij te zitten is dat te wijten aan zowel de gastheer/gastvrouw als aan zijn/haar gesprekspartner. Ik zou in een dergelijke situatie de zaak een klein half uurtje aanzien en..als niet stopte, beleefd laten weten dat ik vertrok. Mogelijk voelen zij dan aan..waarom..maar de kans daarop is tamelijk gering..omdat hun botheid voor mij juist de reden/aanleiding was om te gaan. Nadien zou ik bij geen verjaardag van de betreffende meer als bezoeker willen aanwezig zijn..tenzij achteraf excuses voor hun botte gedrag gemaakt zouden worden. Groet, Ton

Nou,als míj dat overkwam,zou ík 'm peren hoor! Hárdstikke onbeschoft gedrag,vind ik. Ik vind dat de jarige,náást ---uiteraard aandacht voor die vriendin--- zéér zeker óók aandacht aan zijn gasten moet schenken. Dus: inderdaad asociaal gedrag m.i.

Ik weet niet hoe goed en hoe lang je deze jarige al kent. Ben jij misschien gewoon te vroeg op visitie gekomen, en wilde hij of zij eerst vooral ff lekker met zijn/haar vriendin bij praten? Of is de rest te laat? Dat lijkt me belangrijk om te weten. Het is hoe dan ook niet erg correct van iemand, die jou wel heeft uitgenodigd, om je dan zo links te laten liggen. Op een vriendelijke manier zeggen: Gôh wat ben je vroeg (mocht dat zo zijn) was toch wel het allerminste. zodat je wist wat er aan de hand was. Ik denk dat ik persoonlijk op zou stappen al dan niet onder het uitspreken van de woorden: Ik geloof dat ik wat te vroeg ben, ik zal jullie dus verder maar met rust laten (of iets in die trant) en, in elk geval voorlopig, dan niet meer terug komen. (In elk geval die dag niet meer! )Graag of helemaal niet, nietwaar..........

Bij mij was de jarige nog niet jarig geweest,als ie dat had gedaan. Had mijn jas aangetrokken en hem nog een prettige verjaardag gewenst en vertrokken.

Ik zou denken laat dat "goede" (kennis) maar achterwege en ik zou weggaan, zeer A sociaal gedrag

Ik denk dat het niet heel aardig is van de goede kennis om geen rekening met jou te houden, je komt toch niet zomaar naar haar toe. Misschien had diegene de vriendin heel lang niet gezien, maar dan had ze dat ook even kunnen melden aan je en je vragen voor je begrip hiervoor. Mogelijk zou ik zelf weggaan en aangeven dat ik een andere keer wel weer eens langs kom. Of later op de avond weer terugkomen als er meer mensen zijn die je mogelijk kent. Misschien kan je aangeven dat je merkt dat ze veel met elkaar te bespreken hebben en dat je een andere keer komt. Dan kan die goede kennis misschien er ook wel tussendoor lezen dat ze wel erg veelt ijd besteedde aan die ander.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100