mijn (tweede) "stief"zoon overleed woensdag door zelfdoding..hoe klaag ik de falende hulpverlening aan?

Ik stelde eerder de vraag of suicidale personen wel vaak tijdig werden geholpen en serieus werden genomen...niet dus!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou in de eerste plaats op een rustige manier met de hulpverleners of de ombudsdienst van het ziekenhuis gaan praten en er jouw visie op de feiten geven. De kans is groot dat ze begrip kunnen opbrengen voor jouw reactie. De kans ik ook heel groot dat jij nu vanuit pure onmacht wegens verdriet niet kan aannemen dat de hulpverleners echt wel gedaan hebben wat ze konden. Indien ze dat toch niet zouden gedaan hebben dan kan je volgens mij ook een pv laten opmaken bij de politie. Ook zij kunnen jou daarna nog doorverwijzen naar andere instanties die meer specifiek ingaan op dit soort kwesties. Sterkte en geef jezelf nu eerst de kans om de keuze tot zelfdoding van jouw stiefzoon een comfortabelere plaats te geven in jouw geshockeerde moederhart. Liefs van me

Zorgbelang! Volgens mij kun die in elke provincie vinden...

Allereerst mijn oprechte condoleances. Het overlijden van een naaste is een verdrietige gebeurtenis maar zelfdoding en veel te jong maken zo'n verlies extra bitter. Je vraag beantwoorden is niet makkelijk, ook al omdat ik niet alle details weet, en dan nog. Op de een of andere manier ben ik het wel met je eens dat psychosociale hulpverlening verre van onfeilbaar is. Dat kan verwijtbaar zijn maar dat is het lang niet altijd. Vaak is het een kip-ei-situatie. De ernst van de situatie is dan niet duidelijk en de persoon om wie het gaat werkt ook niet mee aan diagnostiek en behandeling. Als er wel signalen van de omgeving zijn is het aan de huisarts, de crisispsychiater of andere hulpverleners om een inschatting te maken van de ernst. Dat is best moeilijk, zeker zonder medewerking van de persoon in nood. Het beste advies dat ik je kan geven is praten met een betrokkene, iemand die de situatie kent, maar er toch neutraal in staat. Dat kan je huisarts zijn maar ook een vertrouwenspersoon en je kunt ook denken aan iemand van slachtofferhulp. Of je uiteindelijk besluit tot een aanklacht of niet, probeer je boosheid een richting te geven die zowel je stiefzoon als jouzelf de rust geeft die jullie allebei hard nodig hebben. Sterkte!

Oeh, dat is verschrikkelijk! Gecondoleerd... U gaat nu een verwerkingsproces in. Nu bent u boos en wilt zijn hulpverkeners aanklagen. Hoe klaag je aan. Via zorgbelang of een advocaat. Maar... Je zal tastbaat bewijs moeten hebben dat de hv fouten heeft gemaakt. Heeft je stiefzoon aangegeven dat het niet goed ging, gevraagd om intensievere hulp, was het duidelijk uit zijn gedrag door bv een eerdere poging. Hebben anderen (uzelf) al eerder een signaal afgegeven, had u een RM aan kunnen vragen om zorg af te de dwingen, etc. Kortom, alleen met een klacht zult u niet ver komen, u moet ook argumenten hebben. De kans zit erin dat dit dan moddergooien wordt. Vraag u af of het dat waard is. Wilt u er uw energie in stoppen, bent u overtuigd van uw gelijk, dan ga ervoor. Misschien was het ook iets wat niet te voorkomen was. Wad uw stiefZoon al jaren onfelykkjg en leed hij aan een niet te genezen ziekte, zou het leven altijd een strijd voor hem blijven. Heeft hij nu dr rust gekregen waar hij al jaren naar op zoek was... Ik weet dat natuurlijk niet. Ik begrijp wel dat u nu ontzettend boos bent en iets met dat gevoel wil, niet machteloos treuren. Heel veel sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100