waarom word het woord 'dik' vaak als beledigend gezien?

als je dik bent ben je dik, als je dun bent ben je dun.
het is gewoon zo, waarom moeten er benamingen als breder, met een maatje meer, voller en andere gebruikt worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat we in het Nederlands - hoewel niet alléén in het Nederlands - alle eigenschappen die ook negatief opgevat zouden kunnen worden maar NIET in een negatieve context worden gebruikt, al snel liever aanduiden met een ' politiek correctere' term. Vooral en met name als het woord in kwestie ook gebruikt wordt in negatieve context danwel als scheldwoord. En omdat elke politiek correcte term vroeg of laat ook weer een scheldwoord dreigt te worden, moeten we steeds nieuwe - ingewikkeldere bedenken om ons nog uit te kunnen drukken zonder mogelijkerwijs iemand te beledigen. Zelfs war dat he-le-maal geen moment de bedoeling is. Duidelijker wordt het er allemaal niet op. Zo heten mongooltjes tegenwoordig kinderen met het syndroom van Down, noemen we debielen, imbecielen en idioten verstandelijk gehandicapten of - tegenwoordig nog liever - mensen met een verstandelijke beperking, (binnenkort vermoedelijk aan te duiden als mensen met een uitdaging), mag 'neger' al heel lang niet meer voor een kleurling / zwarte / iemand van Afrikaanse afkomst (sorry, ben niet op de hoogte van alle politiek correcte termen en de precieze volgorde van politiek correct zijn) . En evenzo zijn dikke mensen tegenwoordig stevig, gezet, volslank (lol) of van flink postuur , en bejaarden werden ouden van dagen, en tegenwoordig geloof ik senioren (of zijn we al in het stadium 'mensen met ervaring' aangeland ? En al deze soms vermoeiende eufemismen - want dat zijn het uiteindelijk - dienen maar één doel : vooral niet proberen ook maar iemand op de teentjes te trappen. Het toppunt in deze vond ik de aanduiding van de cabaretier Daniel Arends, die het op een gegeven moment had over Mongolië - eeh, sorry, het 'land van Down'. Dat geeft denk ik wel aardig aan waar we nu eigenlijk mee bezig zijn.....

Omdat dun/slank vaak als ideaalbeeld wordt gezien. Wanneer mensen dan zeggen dat je 'dik' bent, kun je je niet goed genoeg gaan voelen en dat doet pijn. 'Maatje meer' klinkt meer tactisch. Hiernaast hoef je met maatje meer niet persé dik te zijn en ook niet als je breder bent. Meerder benamingen voor vollere mensen zijn dus hiervoor nodig.

Ik denk omdat dik zijn, meestal vervelend is voor een persoon.

In onze cultuur weet bijna iedereen dat je dat alleen zegt als je onaardig wil zijn. Het is een soort ongeschreven wet of afspraak. Als je over iemands omvang wil praten en je gebruikt het woord 'dik' dan is dat onaardig, en als je rekening wilt houden met iemands gevoelens dan gebruik je een eufemisme. Ik merk wel vaker dat betekenis van woorden kunnen veranderen. Ik heb begrepen dat 'neuken' vroeger 'duwen' betekende. Waarschijnlijk was er toen een duidelijk en rechtstreeks woord wat mensen niet zo wilden gebruiken, dus zeiden ze 'duwen'. Je mag mensen ook niet meer 'oud' noemen, maar dan zeg je 'bejaard' of 'op leeftijd'. Hoewel 'bejaard' misschien ook niet meer gewaardeerd wordt... Dus mijn antwoord is: het feit dat iemand een omvang heeft ligt gevoelig en daarom gebruiken we liever een eufemisme voor. Mensen willen niet het echte woord gebruiken, omdat dat als negatief wordt gezien. We gaan ervanuit dat iedereen dat weet, en als je je niet aan die ongeschreven wet houdt, neemt de ander aan dat je onaardig wil zijn.. Ik ben zelf trouwens dik, (ik zeg het maar gewoon) en ik maakte eens wat grappigs mee. Ik ging naar west Afrika, waar veel mensen dik zijn nog mooi vinden. Een man zei tegen mij: o!! You are big!!! My wife is bigger than you, but you are also big!! En dat alles met een grote smile!!

Omdat het betekend dat je geen zelfbeheersing hebt. En voordat iedereen over mij heen valt: er zijn natuurlijk mensen die van elk hapje sla aankomen en ook mensen met ziektes. Die bedoel ik dus niet. Maar je hebt ook van die tantes die zeggen: ik ga op dieet. En vervolgens 3 uur later een bak patat naar binnenwerken. Dat is geen zelfbeheersing. Als je slank bent is dat voor de maatschappij een uiting van zelfbeheersing en discipline.

Omdat er altijd associaties bij ontstaan naar de periode van school en het pesten. Al was het niet voor jezelf, er was altijd wel een 'dikkertje' in de klas die erg gepest werd. De schooltijd van vroeger heeft bij velen toch wel een flinke stempel gedrukt op het verdere (verloop van het) leven. Ook worden we nog steeds moe, om zelfs ver na die schoolperiode nog te 'moeten' voldoen aan die ideaalbeeld, en dat je nu 'dus' nog steeds buiten de boot valt als je daar niet aan voldoet. Het is altijd die meningen van anderen die vaak nog erg veel pijn doen. Wat doet het er eigenlijk toe? Hebben we het dan nog steeds niet geleerd? Dat we het toch eigenlijk veel belangrijker vinden dat iemand zijn eigen leven kan leiden, en niet dat het leven geleidt wordt en het lijden is. Dat is toch veel belangrijker dan iemand anders kritiek geven op wat dan ook? Is dat om de aandacht af te leiden van jezelf (liever hem dan jij)?

Ik vind persoonlijk nogal verschil zitten tussen enerzijds 'voller' en 'een maatje meer' en 'dik'. De eerste termen doen me (bij vrouwen) meer denken aan: weelderig, vrouwelijk gevormd, mollig. Dik is wat mij betreft een stap verder. Ik ben zelf (heel erg) dik, en ik vermoed dat de negatieve connotatie aan de term dik vooral te maken heeft met de vooroordelen die heersen rondom dikte. 'Oh, maar jij bent best _slim_!' (Ja, niet iedereen die dik is is dom.) 'Jij bent dik, je hebt zeker een ziekte?' (Ja, ik had een eetverslaving, maar dat is dan weer niet het soort ziekte dat ze bedoelen, want ze bedoelen dan alleen 'fysieke' ziektes - daarmee ben je zielig, als je dik wordt door psychische aandoeningen ben je sneu en heb je geen wilskracht, denken sommige mensen.) En soms is er dan een klein meisje op straat dat roept: 'Kijk eens mama, die mevrouw is DIK!', en dan zegt mama geschrokken: 'Ssst!', en ik gewoon maar zeg dat het meisje gelijk heeft, dat ik dik ben, en dat dat opvalt. Ik hoor liever dat iemand me dik noemt dan dat ze me vetzak noemen (ja, dat gebeurt ook). En de culturele factor speelt ook mee, want ik heb inderdaad ook meegemaakt dat sommige mannen kwijlend achter me aan kwamen: 'Jij bent zo... véél!', wat dan ook niet echt prettig is ;p Hoe dan ook: 'niet mager' is er in vele varianten, van gezet tot mollig tot dik tot rond - het heeft denk ik ook met je lichaamsbouw te maken. En als iemand 'verhullende termen' gebruikt, zeg dat misschien nog het meeste over de gebruiker daarvan...

Ik zie dit woord helemaal niet als beledigend. Als iemand dun is dan praat men over termen als schriel, schraal, mager, dun, broodmager enz. enz. Dit zijn uitdrukkingen die bepaalde mensen in de mond hebben. Is men dik dan spreekt men over corpulent, gezet, breed, fors en zo zijn er nog genoeg woorden te bedenken. Niets van aantrekken. Als je dun bent en ze zeggen dan tegen je dikke, of vette dan zou ik me pas zorgen gaan maken, maar dan wel over degene die dit tegen je zegt. Niks van aantrekken dus. Ze moeten ieder in zijn waarde laten.

Sommige dikke mensen vinden het erg vervelend om dik genoemd te worden. Dat kan, doordat zij eigenlijk niet dik willen zijn, maar toch toegeven aan hun eetlust, of minder bewegen dan ze zouden willen. Ze zijn dus niet in staat om hun leefpatroon aan te passen aan wat zij echt willen. In de huidige samenleving is het steeds belangrijker om je eigen leven te leiden, en zelf vorm te geven aan deze wensen. En als dat niet lukt, -het gaat hier om dikheid, maar het had ook iets anders kunnen zijn, dan kan dat knellen. Voor die mensen is het de oplossing om gewoon te aanvaarden, dat niet alles lukt in het leven: "Ik ben dik, maar ik geniet wel van mijn eten".

Geen enkel mens wil weggezet worden in een hokje en toch is dit precies wat er gebeurd als je een label plakt op iemand. Waarom is het een dik mens in plaats van een medemens? Maakt het eigenlijk wel wat uit? Waarom niet gewoon erkennen dat er verschillende mensen zijn die allemaal verschillend handelen? Iedereen ondervindt de gevolgen van zijn of haar acties vroeg of laat. Door illusies te geloven zijn we gaan denken dat iets goed of fout is en dat we daarmee het recht hebben om alles wat zogenaamd fout is te beledigen. Wie bepaalt wat jij denkt?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100