liever gekwetst worden door de waarheid dan getroost worden door een leugen''?

wat vind jij? En gaat dit op in ALLE GEVALLEN..? Of MOET je soms de waarheid verdraaien om een ander te beschermen, of wil je dat iedereen liever ALTIJD eerlijk tegen je is, en dan maar pijn door de waarheid dan de verzachtende leugen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zelf ben nogal recht door zee, en verkondig meestal eerlijk mijn mening. Ik heb echter gemerkt dat dit niet door iedereen op prijs wordt gesteld. Een leugen om bestwil gaat mij niet zo goed af. Ik vind daarom dat mensen die denken gekwetst te kunnen worden door de waarheid beter de vraag niet kunnen stellen. Als je bijv. net een baby hebt gekregen en met veel zorg een naam hebt uitgekozen moet je niet aan al je visite gaan vragen of ze het een leuke naam vinden als je al weet dat een ieder een andere smaak heeft. Zelf hoor ik het liefste de waarheid, omdat dit me meestal vooruit helpt, ook al is het soms wel even slikken!!

Het hangt een beetje af van de persoon in kwestie.Kan hij/zij de waarheid aan.De ene keer ben ik wat creatiever met de waarheid dan de andere keer.Ik wil niemand pijn doen.

Ik kan daar geen algemene regel voor geven. Het hangt denk ik van je motieven af. Iemand die bv vreemd is gegaan, kan besluiten dat aan zijn partner te vertellen. Dan gaat het hem er misschien niet zozeer om dat die recht heeft op de waarheid, maar omdat hij zelf niet alleen met het schuldgevoel wil rondlopen. En wat is eerlijkheid? Sommige mensen die er van alles uitflappen of sommige mensen die bot zijn, vinden zichzelf heel eerlijk. Maar dat is niet het soort eerlijkheid die ik zou willen. Veel mensen vinden La Vita e Bella een mooie en ontroerende film. Ik vind het, om meerdere redenen, een verschrikkelijk nare film. Niet in het minst omdat de hoofdpersoon zijn zoontje voortdurend "verzachtende leugens" vertelt, het concentratiekamp is een soort vakantiepark, waarin met de Duitsers een spelletje wordt gespeeld. Dus dan heb ik weer liever de waarheid dan de verzachtende leugen. Toegevoegd na 12 uur: Moest net weer aan een uitspraak van Bhagwan/Osho denken: "Troost is vals...Iedereen die je troost biedt, is je vijand."

het beste is een leugen, want daar draait de hele samenleving op, kijk maar naar de minister president.

Zoals jij het schrijft is dat niet altijd leuk, maar uiteindelijk wel het beste en meest eerlijke. Als je niet tegen de waarheid kent, moet je ook geen leugens verkondigen of verzwijgen.

De waarheid is uiteindelijk hetgeen waarnaar gehandeld moet worden, dus persoonlijk hoor ik die het liefst. Een leugen om iemand te beschermen is leuk en alles, maar als er op basis van die leugen gehandeld wordt kunnen er soms rare dingen gebeuren, en kan de klap van de warheid uiteindelijk nog harder aankomen, als de persoon in kwestie erachter komt. Dus doe mij maar gewoon de waarheid. Als ik er niet blij mee ben, pech, maar dan weet ik in elk geval waar ik aan toe ben. Je kunt tenslotte pas iets verwerken/oplossen/veranderen, als je weet wat er aan de hand is.

Harde en taaie vernis is maar een dun laagje, er zit vaker half vergaan waaibomenhout onder dan titanium.

ik heb liever dat iedereen ALTIJD eerlijk tegen me is. gelijk maar heftig voorbeeld... stel dat mijn man is vreemgegaan, ik kom daarachter en confronteer hem daarmee. daarop verteld hij mij nog meer leugens, om mij "niet nog meer" pijn te doen. hij wil dus de omstandigheden verzachten. in mijn ogen maakt het feit dat hij liegt het alleen maar erger, hoe veel pijn de waarheid me ook zal doen.. en mensen mogen ook rustig zeggen tegen me wat ze van mijn jurk, nieuwe bank etc vinden ook als ze hem lelijk vinden. later achter de waarheid komen is veel en veel pijnlijker voor mij persoonlijk, omdat alles draait om vertrouwen

We (een aantal mensen) zijn altijd bang voor de reactie van een ander. Voor de boosheid die ontstaat (een ontploffing), of het verdriet wat er kan ontstaan. Ook willen we mensen niet bang maken. Vriendschap te verliezen. Omdat we dus bang zijn voor de reactie, vragen we ons af wat en vooral ook hoe we dingen willen vertellen. Een aantal kiest ervoor om het niet te vertellen. Sommigen verdraaien het zodanig dat zij denken dat het is verteld, maar omdat het niet wordt begrepen komt de boodschap niet over. Zelf hanteer ik hierbij mijn gevoel. Als ik een hele sterke drang heb om iets te vertellen, dan vertel ik het, omdat het dan vertelt moet worden. Als ik niet helder ben en de zinnen komen er haperend uit, dan is dat een teken dat ik het niet moet vertellen. Zelf vertel ik liever niets, dan dat ik moet liegen, maar ook dat verschilt per persoon. Ook leeft iemand soms zo in zijn eigen wereld, dat hij niet open staat voor jouw waarheid. Een waarheid die misschien voor hem ook kan helpen.

'Eerlijkheid'is een groot goed natuurlijk. Maar het wordt net iets te vaak verward met 'botheid'. Met name als mensen bewust willen kwetsen, dan wordt dat argument nogal eens van stal gehaald: "ik ben toch eerlijk?" Het is in dat geval niet 'eerlijk'. Het is onbeschoft, kwetsend, en jezelf op een voetstuk zettend.

Soms maak ik de afweging dat ik de ander er geen plezier mee doe door hem de waarheid op te dringen. Dan verzwijg ik dus bewust iets. Maar die rem gaat los als iemand zelf doorvraagt of -zoekt. Dan is het wat mij betreft eigen verantwoordelijkheid. Als je het antwoord niet wil horen, moet je de vraag niet stellen. En als je de waarheid niet wil vinden, moet je er niet naar zoeken. Ik hou rekening met de gevoeligheden van anderen, maar breng mij niet in een positie waarin ik zou moeten liegen voor jouw gemoedsrust. Ik weiger mijn integriteit op te geven omdat jij (wie 'jij' ook is) liever een leugen zou horen. De andere kant van de munt is dat ik hier zelf ook naar leef: wil ik het antwoord niet horen, dan stel ik de vraag niet. Maar over het algemeen kan ik de werkelijkheid prima aan.

Ik vertel iemand alleen de waarheid wanneer diegene daar iets aan heeft. Anders wil ik gerust zwijgen (ook een soort van liegen) of iets anders vertellen, zolang die ander er maar mee geholpen word. Voorbeeld: een collega die ik niet vaak zie zou ik niet vertellen dat die stinkt, een vriend wel.

Ik ga zelf altijd voor de volledige waarheid. En ik wil ook graag de waarheid horen. Want met leugens kan ik mezelf niet ontwikkelen. Als ik vraag of iets mij staat, wil ik ook graag een antwoord. En niet standaard, ja als jij het mooi vind. Zeg dan gewoon dat je het niks vind. Is prettiger voor beide. Op mijn werk merk ik vaak dat collega's zich aan het gedrag van andere collega's irriteren. En daar dan in de pauze over gaan roddelen. En maar klagen dat het niet verbeterd en het gedrag hetzelfde blijft. Dan kan ik alleen maar vragen: Hoe wil dat die persoon verbeterd als hij/zij niet eens weet dat er iets verbeterd moet worden. Ik blijf het ze uitleggen, maar ze snappen het niet. Of ze durven niet rechtstreeks naar de persoon te gaan. Als ik het ergens niet mee eens ben zeg ik het gewoon. En ik probeer altijd te streven naar wel eerlijk, niet bot. En andersom verwacht ik dat ook van mensen. Ik zeg altijd. Als je eerlijk zegt als er wat is, hoe vervelend ook, ik zal nooit boos worden. Zolang je maar eerlijk bent en rechtstreeks naar mij toe komt. En niet eerst bij andere gaan klagen. Dat ik dan via via te horen krijg wat er speelt. En in veel gevallen kan eerlijkheid vaak leuke discussies opleveren als je beide een andere mening heb.

Nee als ik niet kan leven zonder de waarheid wat doe ik dan hier .Ik heb vertrouwen in het leven dus al is de leugen nog zo snel, Monique, die wil de waarheid wel. Je kunt er alleen maar van leren. Toegevoegd na 3 minuten: Dat geld dus voor mijzelf, eerlijk,de waarheid vertellen tegen iemand anders daar ben ik heel voorzichtig in maar wel direct.Soms in etappes maar ik ga niet liegen als het enigzinds mogelijk is.

Alleen de waarheid maakt je vrij, dat wil niet zeggen dat diegene iets kwetsend tegen je zegt de waarheid is. Misschien vind die persoon dat de waarheid maar ik het niet. Ik vind dat je wel eerlijk moet zijn maar het ligt er helmaal aan op welke manier je iets aangeeft. Minacht bijvoorbeeld iemand jou omdat je er volgens hem/haar niet leuk gekleed uitziet dan moet je dat gewoon afwijzen. Dit was even een voorbeeld.

Je kunt leugens nog zo mooi en voorzichtig inpakken, uiteindelijk halen ze je toch wel in. En dan wordt niet alleen de ander verrast, maar jijzelf misschien nog wel het meest. Want hoe kan het toch dat de leugen is uitgekomen, terwijl je nog zo je best deed om het te voorkomen?! Zelfverzonnen spreuk: "Leugens kunnen makkelijk uitgesproken worden maar hun echo duurt eindeloos voort, wanneer de waarheid zich heeft aangediend."

Dat hangt compleet af van de situatie. Als het niet te ernstig en serieus is dan liever een leugentje om best wil. Zodat de ander niet zo hard gekwetst wordt. Als problemen met "staat dit mij?" en het dan zo omdraaien dat je zegt 'misschien staat dat andere shirtje je wat leuker'. ipv keihard te zeggen 'het ziet er niet uit'. Maar echt ernstige zaken... tjah ik kan dan niet gaan liegen. Dan moet je zeggen waarvoor je staat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100