Heb je ook wel eens gehad dat iemand je een verhaal vertelde niet omdat dat waar was maar om je reactie?

Laatst stond ik met iemand te praten en hij vertelde me een verhaal over zijn baas.
Ik weet dat hij geen werk heeft dus ik vind het een erg typisch verhaal waarbij het volgens mij alleen ging om mijn reactie en niet om wat er werkelijk gebeurd is.
Het gaat in deze vraag niet om een mop. Ik weet dat het daarbij ook gaat om de reactie en niet omdat het werkelijk gebeurt is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vast wel, al ben je je daarvan wellicht niet altijd bewust. Zo ontstaan uiteindelijk Urban Legends. De zus van de baas van mijn vriendin d´r moeder die heeft........en die rij wordt steeds langer. Maar inderdaad integreren mensen soms ook interessante of grappige anekdotes in hun eigen ´biografie´. Echt liegen is het niet ; er hangt niks vanaf en een grappig of spannend verhaal komt nu eenmaal sterker over als het niet al te ' ver weg' gebeurd is. Ze dienen inderdaad vermoedelijk om het gesprek levendig te houden, elkaar te vermaken, een discussie op gang te brengen. Sommige mensen kunnen jarenlang eenzelfde anekdote zo levendig vertellen, dat ze uiteindelijk zelf niet eens meer precies weten dat het eigenlijk een verhaal uit de tweede hand is. Ze krijgen er oprechte herinneringen aan.

Nee, dat heb ik nog nooit gehad.

Ja, heb ik ook wel eens meegemaakt. Ook wel eens meegemaakt dat een verhaal van iemand anders gebruikt werkt. 1 van mijn vriendinnen had iets meegemaakt, een paar maanden later verteld een andere vriendin datzelfde verhaal aan mij maar dan alsof zij het meegemaakt had :-s dat begrijp ik ook niet..

Ja, van bepaalde politici voor de verkiezingen.

Misschien schaamt ie zich over het feit dat hij nog geen werk gevonden heeft. Of hij wil medeleven over of een antwoord op dat hem echt bezig houdt maar weet of kan hij niet het echte verhaal vertellen en vertelt ie het net iets anders met hetzelfde uitgangspunt (zodat ie toch antwoord heeft op wat ie wil weten). Of hij wil gewoon babbelen en heeft helemaal geen leven dus verzint ie er maar eentje. Of hij is een pathologische leugenaar. Er kunnen zoveel redenen zijn, positief of negatief. Ben wel nieuwsgierig geworden naar het verhaal. En wat hij dan voor reactie hij van je had verwacht.

De kinderen hebben nog wel eens de neiging om mijn reactie te peilen op geintjes die ze op school zouden hebben uitgehaald, terwijl je dan later in het verhaal merkt dat ze het verzonnen hebben. Als mijn reactie te negatief is, of als ik ze gewezen heb op consequenties die ze niet overzien hebben zeggen ze vaak: oke, dan doe ik dat maar niet.

Ja ik heb een stiefdochter die daar meester in is. Het is erg lastig vooral voor de omgeving.

Dit wordt meestal gedaan door mensen die hebben gezien dat een ander succes had met dat verhaal. Dit verhaal (al dan niet iets aangepast) eigenen ze zich dan toe, en ze koesteren zich in de aandacht die ze met dit verhaal krijgen. Eigenlijk is het heel triest vind ik.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100