Hoe kan een multiculturele samenleving echt slagen?

Ik las vanmorgen een bericht dat onze multiculturele samenleving is mislukt, namens Maxime Verhagen.
Hoe kunnen wij er met zijn allen voor zorgen dat dit juist slaagt?
Heeft het alleen te maken met de verschillende achtergronden zodat je geen zogenaamde verbroedering hebt en weinig samen deelt?
Moeten we eerst gezamenlijk een groots probleem oplossen zodat we letterlijk aan den lijve ondervinden dat de ander te vertrouwen is en net zo menselijk is als jij en ik?
Ik ben geboren in 71 heb vele vrienden gehad met diverse culturen dat is de laatste tijd minder en dat vind ik jammer.

Het geloof en cultuur etc speelde nooit een rol en dat is nu vaak wel anders van alle kanten.
Ik merk hier dat bv de Moslims een ontzettende groeispurt ondergaan en in snelle tijd vooral in uiterlijk veel moderner zijn geworden, met name de vrouwen, wat denk ik ook een effect heeft op het geestelijke.

Werkt het net als een (slechte) relatie, dat je in het begin nog verlieft, aardig, nieuwschierig etc bent naar de ander, en op een gegeven moment het leuke er een beetje af is?
Wat je dan meestal doet is aan je relatie werken en vecht voor elkaar.
Zou dit niet ook op grote schaal kunnen?
Wereldwijd het liefst natuurlijk.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De enige manier waarop dit zou kunnen is met bewustwording. De meeste mensen zien de plaats waar ze wonen als hun eigendom (MIJN land) en in de tegenwoordige maatschappij is het hebben van bezit statusverhogend. afstand doen van je bezit kan juist echter veel gelukkiger maken. hiermee bedoel ik niet zozeer gaan leven als monnik, maar meer op een beschouwende manier bekijken naar wat waardevol is... is dat het hebben van een eiland, waar jezelf de enige bewoner van bent? of is dat juist het delen met een ander, ook al heb je zelf niet zoveel... met zijn allen op een kluitje is natuurlijk weer te veel van het goede... daarom lukt het vaak wel op individuele basis, maar niet op wereldwijde schaal. eeuwenlang probeert de mens in al zijn bestaansvormen zich op diverse manieren te handhaven, en we zijn er nog steeds...of we gelukkig zijn is een tweede, en of een ander gelukkig is is al helemaal niet van belang voor de meesten. om jouw ideaal te kunnen laten slagen zou elk mens meer om een ander moeten geven dan om zichzelf... zodat we elkaar gelukkig maken... en dat zie ik de komende eeuw nog niet gebeuren helaas... voor een ideale samenleving heb je nou eenmaal ideale mensen nodig, en niemand is perfect... of je nu naar het kapitalisme kijkt, of naar het communisme, alles heeft zijn voor en na delen. het is de mens an sich die de moeilijkheden veroorzaakt, door altijd te streven naar het beste voor zichzelf, zal altijd een ander mens de dupe worden. pas als iedereen zich van dit simpele feit bewust is is er hoop op verbetering.

Acceptatie

Hoe fijn het ook zou zijn dat het zou slagen. Eigenlijk moest het niet eens een onderwerp van discussie zijn. Maar, de cultuur verschillen zijn vaak te groot. Als er een cultuur van geweld, illegale praktijken, te weinig scholing, enz heerst, kan dat heel storend en botsend werken met westerse culturen. Om het te laten werken moet je denk ik veel strenger zijn in het toelaten van mensen tot een land. Op die manier zullen er meer mensen komen die nuttig zijn, of die het écht nodig hebben om te vluchten. Op die manier zien andere mensen dat het wel kan werken, en kunnen meer nuttige mensen het land in komen. (zie het voorbeeld van Australië, Je mag er alleen komen werken en wonen als je een beroep hebt dat op een lijst staat die zij nodig hebben.)

Ik ben geemigreerd omdat ik het politieke klimaat in Nederland steeds grimmiger vind worden ten opzichte van buitenlanders. Ik denk dat het antwoord op jouw vraag "acceptatie en respect voor elkaar" moet zijn. Helaas is dat in Nederland steeds verder te zoeken. Naar mijn mening word het probleem ook teveel bij buitenlanders gelegd, kijk eerst eens hoe een deel van de jeugd "verloederd". Ik vind het ongehoord dat buitenlanders die hier al jaren wonen, getrouwd zijn met nederlanders en een vaste baan hebben ineens moeite hebben om hun hypotheek over te sluiten of een telefoonabonnement af te sluiten. Natuurlijk begrijp ik de problemen met werkloze, niet nederlands sprekende mensen, maar kijk ook eens wat sommige buitenlanders in Nederland wel bereikt hebben! Ik zou willen dat jouw idee zou werken, maar helaas denken een heleboel Nederlanders daar anders over....

Niet op korte termijn ,maar op langere termijn,zal volgens mij alles een beetje in elkaar vloeien , Net zoals, rood en geel, oranje wordt.Maar dat heeft zijn tijd nodig.

Het huidige beeld van 'de allochtoon' is te negatief. En helaas komt dat voor een groot deel door de nieuwkomers zelf. Ze voeren de verkeerde lijstjes aan, zoals schooluitval, criminaliteit, gebruik van gezondheidszorg en uitkeringen. Daarnaast zoekt men vooral in crisistijd een zondebok voor stijgende prijzen, werkeloosheid en belastingen en dan wijst de gemiddelde Nederlander al snel naar onze multiculture samenleving als zondebok. En jouw initiatief om het alsnog te laten slagen is positief en prijzenswaardig, maar menigeen heeft het gevoel de multiculturele samenleving door de strot geduwd te hebben gekregen. Ik heb zelf in een wijk in Rotterdam gewoond waar veel allochtonen kwamen wonen en al snel moesten de sigarenboer en de snoepwinkel plaats maken voor belhuizen en doner kebap shops. Van die machteloosheid dat dat met 'jouw' buurt gebeurd wordt men over het algemeen niet vrolijk. Het is ook erg lastig om de voordelen van de multiculturele samenleving in te zien. De meeste Nederlanders komen niet veel verder dan het voordeel dat ze nu in ieder dorp Chinees kunnen eten. En iets waar je geen voordeel van hebt, wil je ook geen energie in stoppen. Helaas maar waar. Maar dan antwoord op jouw vraag. Ik denk dat het beeld van de allochtoon moet verbeteren. Ze moeten meedoen en niet meer bovenaan de negatieve statistieken prijken. En iets kritischer zijn op de daden van diegene die het vaak voor de grote groep verzieken, niet altijd in de slachtofferrol gaan zitten. Ik werk met veel plezier met veel mensen uit Turkije, Suriname etc. en vooral voor hen zou ik graag zien dat het algemene beeld nog eens omkeert. Maar eerlijk gezegd zie ik dat niet op korte termijn gebeuren.

angst voor het onbekende en vooroordelen zijn volgens mij grote boosdoeners om dit niet te kunnen laten slagen. als je je neutraal op zou stellen, je zou verdiepen in bepaalde gewoonten, geloof en het uiterlijk van iemand is het wellicht makkelijker te begrijpen. als je dan ook nog respect voor iemand kan hebben denk ik dat het mogelijk is om een multiculti samenleving te laten slagen. alleen moet dan iedereen op 1 lijn zitten. als het in Den Haag al niet lukt, waarom dan wel in de rest van het hele land? theoretisch gezien kan het dus slagen, maar of het haalbaar is.... ik weet het niet

Nederland is een typisch multicultureel land. Denk aan de vele kerkscheuringen waardoor mensen elkaar al generaties lang bespotten, met de nek aankijken, niet bij elkaars slager en bakker komen en afzonderlijke scholen stichten. Rooms Katholieken waren nog niet zo lang geleden achtergesteld in dit land. Mensen uit Indonesië en 'De West' waren niet altijd welkom. De multiculturele samenleving staat onder druk omdat er een hele godsdienst bij komt. Eén die zich juist in deze tijd niet zo vredelievend toont: extremisme, fundamentalisme, fatwa’s, en aanslagen maar ook antisemitisme, homohaat en onderdrukking van de vrouw. Terwijl die emancipatie in Nederland nog maar net goed op niveau is. Ineens zien christenfundamentalisten (en andere groepen) hun kans om die thema’s ook weer uit de kast te halen. Daarbij komt dat de nieuwe groepen Nederlanders zich sterk ontwikkelen, door 11/9 ineens andere keuzen gingen maken en behoefte hebben aan erkenning in plaats van een beetje onzichtbaar invoegen in de samenleving. Maar hoe dat moet, is nog lang niet duidelijk. Veel van de Nederlandse cultuur is niet die van hun, ervaren ze als respectloos. En dat is precies wat ze meemaken – er wordt ook respectloos over hun gesproken. En Nederlanders vinden dat ze gestoord worden in hun relatieve rust. Waarom blijft het niet zoals het was? Waarom moeten wíj ons aanpassen? Hoe weten we dat onze moslims geen fundamentalisten zijn? Nederlanders willen hun eigen cultuur herkennen en behouden, zelfs als we er zelf negatief over zijn: er deugt niet veel aan ‘dit’ land. Vroeger was het natuurlijk allemaal niet beter. Dus hoe dat nu moet, is ook niet zo duidelijk. Dan ligt het al gauw aan de nieuwkomers en die zijn toevallig heel zichtbaar. Een samenleving wordt nooit een geslaagde samenleving als verschillende groepen elkaar niet met rust laten. Elke kerk, elk ras, elk geloof moet voldoende ruimte krijgen. Elke samenleving is een multiculturele samenleving. Die kan pas slagen als we het eens zijn over gemeenschappelijke waarden. Voor Nederland zijn er een paar heel belangrijk: gelijkheid en recht op ontwikkeling voor iedereen, vrijheid van meningsuiting – hoe weerzinwekkend dat soms ook is (beledigd zijn doe je maar in je eigen huis), vrijheid van godsdienst – maar gedragsregels worden niet door religie opgelegd. De openbare ruimte moet een vrije ruimte zijn. Zulke dingen. Dan gaat de multiculturele samenleving heus wel lukken.

Niemand weet het precies, maar uiteindelijk zul je met zoveel mensen met zoveel verschillende identiteiten met zijn allen op zoek moeten naar een nieuwe, gemeenschappelijke identiteit. In Amerika proberen (of probeerden) ze dat iets meer dan hier (waar juist alle identiteiten zo veel mogelijk gescheiden gehouden worden), maar het is niet op alle punten bij alle bevolkingsgroepen even succesvol. Amerikanen van voor pakweg de tweede wereldoorlog voelen zich grotendeels allemaal Amerikaan, maar door met name rassenproblemen is het assimileren van sommige groepen nog niet echt goed gelukt. Ook heb je nog steeds Chineze, Latino, Puertoricaanse, Mexicaanse, Ierse, Franse, en zelfs Nederlandse en Duitse enclaves en verenigingen, maar de meesten van hen voelen zich primair Amerikaan. Hoe harder en hardnekkiger een bevolking vasthoudt aan haar eigen cultuur en hoe minder tolerant ze is voor nieuwe culturen, hoe moeilijker het samenleven gaat slagen, met slachtoffers aan beide kanten. Niets is echter zo moeilijk als het aanvaarden van een geheel nieuwe cultuur als beide groepen sterk hechten aan wat eigen is en nauwelijks openstaan voor nieuwe invloeden. De enige manier om een culturele samenleving ECHT te laten slagen, is op neutraal grondgebied groepen samenbrengen die een eigen identiteit moeten zoeken zonder dat één groep 'de oudste rechten' kan claimen. In de praktijk komt dat echter nauwelijks voor, en zal er altijd strijd zijn.

Het vreemde is dat iedereen het er over heeft, en er iets mee voor ogen heeft, maar niemand heeft de definitie van hoe het moet zijn. Volgens mij (zonder definitie), als de maatschappij draait en we vinden allemaal een plekje, dan is het geslaagd. De hemel op aarde bestaat niet, en de Hoekse en Kabeljauwse twisten zijn van alle tijden. We wonen in Nederland, straks hebben we het over de Polen, de Bulgaren, de Roemenen. Ik zou zeggen: leven en laten leven. Als ik dat dan ook maar mag.

Een multiculturele samenleving kan alleen maar slagen als je de wetten van de natuur begrijpt en volgt. Het merendeel van de meest geslaagde uitvindingen die zoden aan de dijk hebben gehad, heeft men gehaald uit het systeem van de natuur die die daar al vele miljoenen jaren langer ervaring mee heeft gehad dan wij in soms het kortzinnig denken. Wij zijn een onderdeel van deze natuur, vandaar dat we dit voorbeeld vertalen naar een natuurbegrip. Op de aarde met zijn noord-, zuid-, oost- en west-indelingen alsook de versnipperingen daarvan heeft op elke plek zijn ecologische samenstelling. Bij de mens als wezen hebben alle eigenschappen inherent aan de DNA-samenstelling, zich volledig aangepast aan die of gene ecologische omstandigheden van de geboorteplek. Wat is nu de moeilijkheid om niet te kunnen inzien: Dat als je een mens verplaatst, van zijn geëigende ecologie naar een andere ecologie, plus zijn vorming cultureel denken naar een andere plek op deze aardkloot, dat dit problemen moet of kan opleveren? Natuurvoorbeeld: Je verplaatst een plant vanuit het ene ecologisch gebied naar een ander. de mogelijkheden zijn: 1) Hij gedijt of gaat kapot. 2) Hij gedijt en woekert ten koste van andere planten die daarmee zullen uitsterven. 3) Hij gedijt en past zich zodanig aan zodat hij een verrijkte aanvulling blijkt te zijn in dit of het ecologisch systeem. -Om dit verhaal toe te passen naar de mensheid in het kort: Het slagen van een multiculturele samenleving zou er van kunnen afhangen als we in staat zijn om ons verschillend denken tot een gelijkluidend denken te smeden. De natuur denkt daar anders over: Bij gelijkluidend denken, passen hier geen woeker- of andere planten bij, die mogenlijk de bestaande ecologie zouden kunnen verstoren. Alles en iedereen behoort zijn plaats en bestemming te acepteren.

Een echt multiculturele samenleving zal alleen mogelijk zijn als religie daarin niet voorkomt. De enige spelbreker is namelijk religie al het andere is overkoombaar, samen te voegen, aan te wennen. Dit is al zo lang de mensheid bestaat het geval. Natuurlijk is religie een stukje cultuur maar om een echt multiculturele samenleving te hebben (vredelievend) zal deze moeten worden opgegeven.

zolang de allechtonen nog te vaak in het nieuws zijn op een negatieve manier zal alleen wilders sterker komen testaan en dan kun je het hele multiculti gebeuren wel vergeten dus laat de kranten eerst meer weer eens doen waar ze voor zijn en dat is nieuws zoeken en laat de mensen elkaar eest maar eens accepteren en warderen en niet meteen bij het eigen kleurtje of geloofje staan dan is er mss een kans van slagen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100