Samenleving

Ik ben van groep 6-8 gepest. nu ik op het voortgezet onderwijs zit hoor ik er nog niet helemaal bij.

Toegevoegd na 40 minuten:
ook kan ik tegen m'n oud pesters geen hoi zeggen...
dat zijn de meiden die mij twee jaar geleden gepest hebben. en ik weet bijna zeker dat ze het nog wel een over mij hebben en om mij lachen. nu is er een van die pesters weer bij mij in de klas gekomen die vorig jaar nog om mij lachte en mij negeerde. maar zij heeft nog een vriendin ook een van mij pesters, waar ze nog veel meeomgaat. Ik heb nu het gevoel dat alles wat ik doe en zeg ook bij haar terecht komt. ook kan ik geen hoi tegen die meiden zeggen. is die raar? wat kan ik er aan doen?

Het is mij vaker opgevallen dat degenen met nog blanco ervaring en/of cultureel bepaalde waarden (met name kinderen), alle rassen en etniciteiten vaak moeiteloos samengaan. als er dan ruzie is wordt er niet op het ras, geloof of cultuur gediscrimineerd. Is dit dan toch een teken dat vooroordelen en negatieve beeldvorming van stereotypen maatschappelijk zijn aangeleerd?

Als student zijnde telt elke euro. En dan blijkt na een aantal maanden dat die twee tientjes in de maand aan een goed doel geven toch iets te veel van het goede is. Echter zie ik op de site van het kwf, noch het wnf een uitschrijfmogelijkheid. B.V.D.

Ze hebben het op het journaal over massa graven waar de mensen in begraven gaan worden. Aangezien hoe langer ze wachten met het bergen van de mensen er gevaarlijke ziektes enz kunnen ontstaan. Maar zo weet je toch nooit of je een dierbare echt kwijt bent? Of ze nog in leven zijn weet je zo dan nooit. Wat word er aan gedaan om identificatie makkelijker te maken?