Samenleving

Ik heb (meerdere keren) gelezen, dat zelfkennis een belangrijke motor kan zijn voor je persoonlijke ontwikkeling.

Hoe kom je aan zelfkennis, en hoe kan je dit het beste inzetten voor je persoonlijke groei / ontwikkeling?
Hoe doe je dat?

Regelmatig komen hier vragen voorbij waar ik werkelijk niets mee kan. Mensen die het niet meer zien zitten, (manische) depressiviteit, zelfmoordneigingen, anorexia, zelfverminking, psychiaters, psychologen, psychiatrische ziekenhuizen etc. etc.
Dat hier vragen voorbijkomen is natuurlijk geen overtuigend argument, dus in mijn reactie een aantal cijfers (het aantal tekens is gelimiteerd).

Uiteraard is een deel van de geestelijke ziektes te verklaren, bijvoorbeeld bij ouderen waar de hersenen nou eenmaal gebreken gaan vertonen. Echter, er zijn ook zo ontzettend veel jongeren die met psychische problemen kampen. Zo zijn er al diverse centra die specifiek gericht zijn op de geestelijke gezondheidszorg van jongeren (jeugd-ggz).

Ik begrijp van dit alles niets omdat ik het zelf niet ken. Ik sta zelf behoorlijk vrolijk in het leven en heb nog nooit geestelijke problemen ondervonden. De laatste keer dat ik mij ongelukkig of slecht gevoeld heb, was ergens in mijn vroege puberteit, waar de hormonen heel af en toe de overhand kregen, maar daar bleef het dan ook bij.

Wat is de oorzaak van zoveel psychische problemen? Is het te verklaren door genetische aanleg? Is het gelinkt aan de maatschappij? Kent men dit bijvoorbeeld ook in arme gebieden, of zijn het 'luxe-ziekten'?

Ik ken iemand die een uitkering heb en haar vriend woont bij haar zonder dat hij ingeschreven staat op dat adres. Anders word ze natuurlijk ingekort. Hij heeft zelf zelfs een koopwoning.