Samenleving

Ik heb (meerdere keren) gelezen, dat zelfkennis een belangrijke motor kan zijn voor je persoonlijke ontwikkeling.

Hoe kom je aan zelfkennis, en hoe kan je dit het beste inzetten voor je persoonlijke groei / ontwikkeling?
Hoe doe je dat?

Regelmatig komen hier vragen voorbij waar ik werkelijk niets mee kan. Mensen die het niet meer zien zitten, (manische) depressiviteit, zelfmoordneigingen, anorexia, zelfverminking, psychiaters, psychologen, psychiatrische ziekenhuizen etc. etc.
Dat hier vragen voorbijkomen is natuurlijk geen overtuigend argument, dus in mijn reactie een aantal cijfers (het aantal tekens is gelimiteerd).

Uiteraard is een deel van de geestelijke ziektes te verklaren, bijvoorbeeld bij ouderen waar de hersenen nou eenmaal gebreken gaan vertonen. Echter, er zijn ook zo ontzettend veel jongeren die met psychische problemen kampen. Zo zijn er al diverse centra die specifiek gericht zijn op de geestelijke gezondheidszorg van jongeren (jeugd-ggz).

Ik begrijp van dit alles niets omdat ik het zelf niet ken. Ik sta zelf behoorlijk vrolijk in het leven en heb nog nooit geestelijke problemen ondervonden. De laatste keer dat ik mij ongelukkig of slecht gevoeld heb, was ergens in mijn vroege puberteit, waar de hormonen heel af en toe de overhand kregen, maar daar bleef het dan ook bij.

Wat is de oorzaak van zoveel psychische problemen? Is het te verklaren door genetische aanleg? Is het gelinkt aan de maatschappij? Kent men dit bijvoorbeeld ook in arme gebieden, of zijn het 'luxe-ziekten'?

Ik ken iemand die een uitkering heb en haar vriend woont bij haar zonder dat hij ingeschreven staat op dat adres. Anders word ze natuurlijk ingekort. Hij heeft zelf zelfs een koopwoning.

Ons huis zit een beetje raar ik elkaar. Onze "voordeur" en achterdeur zitten slechts een paar meter van elkaar af, maar dan aan de achterkant van het huis.

Wij leven echter meestal in het voorste gedeelte van het huis. Nu komt het dus regelmatig voor dat ik me helemaal wezenloos schrik van vreemden die met hun hoofd ineens voor de voorramen staat (of er op staat te kloppen) omdat ik de bel niet heb gehoord. Om daar te komen moeten ze dus door een flink stuk prive terrein om voor het huis te komen, wat voor ons onder privacy valt.

Persoonlijk vindt ik dit knap brutaal, ook al horen wij de bel dan vaak niet (zie andere vraag). Maar we hoeven toch ook niet overal hekken neer te zetten omdat mensen ons met alle geweld willen bereiken? Het zit niet in mijn aard om de deur niet open te doen als ik weet dat daar mensen aan staan, maar stel dat ik daar nu eens echt geen zin in had? Ik vindt het moeilijk om er wat van te zeggen, maar als ik dit wel zou doen, ben ik dan kinderachtig?

Toegevoegd na 3 minuten:
Eigen volk weet wel hoe ze binnen moeten komen. Het gaat dan dus echt over collectanten, colporteurs, bezorgers, etc.

Toegevoegd na 22 minuten:
Ik bedoel dus eigenlijk met omgangsvormen: Als iemand niet open doet om wat voor reden dan ook, dan is het toch klaar, en kom je desnoods nog een keer terug?