Samenleving

vrouw van in de 80, lichamelijk krakkemikkig, maar psychisch nog zeer alert.
ziet dochter en overleden man in haar huis.
dit is een bijverschijnsel van de meds die ze moet slikken.
het beangstigt haar gelukkig niet, dus haar arts laat het zo.
meds hiertegen hebben ook weer bijwerkingen.
welke reactie is verstandig?
ik fluit haar nu steeds terug, maar waar ze eerst meteen aannam dat het niet klopte wat ze zag, wordt ze nu een beetje weerspannig.

ik ga deze vraag sowieso ook aan haarzelf stellen, maar ik ben toch benieuwd naar de pro's en con's.

Ik bedoel daarmee, psychotisch of down syndroom enz, iedereen die door een geestelijke aandoening niet 100% mee kan doen met de maatschappij, dan bedoel ik niet dat ze wel kunnen werken op de sociale werkplaats maar niet echt meedoen met, huisje boompje beestje normaal betaalde baan zelfstandige woning enz enz.

Toegevoegd na 3 uur:
Mijn excuses als ik misschien mensen tegen hun hoofd stoot als ik het verkeerd of raar omschrijft.


Ik wilde gewoon weten, hoeveel procent niet normaal aan de gemiddelde maatschapij normen kan voldoen, niet zelfstandig zijn, begeleiding nodig hebben zeg maar gek zijn. enz enz. zoals ik het zie heb je 2 groepen langdurige "ziekten"nl. lichamelijk en geestelijk. lichaamlijk door dat je in een rolstoel zit oid. geestelijk door psychose oid. maar hoeveel van de nederlandse bevolking heeft een geestelijke beperking wil ik graag weten.

Sinds een wat langere tijd heeft een vriend van mij een "relatie" met een minderjarig meisje. Na een paar maanden ging ze al weg omdat ze iemand anders had, echter duurde dit maar een paar dagen en toen kwam ze terug. Ik zei dat hij haar niet terug moest nemen, sinds als je weggaat je niet gelukkig bent met diegene. Desalniettemin werd er niet naar mij geluisterd.
Daarna voegde ze mij toe op msn en begon met mij te praten, echter kwam ik al snel tot de conclusie dat ze hem gewoon terug nam omdat die andere persoon tegenviel en ze niet alleen wou zijn.
Vele maanden later kwam erachter dat ze op mijn msn was geweest en had veranderd en ik was laaiend. Daarna heb ik dat gemeld aan die vriend en heb ik negatief over haar gesproken. Omdat ze stiekem alle gesprekken in de gaten hield las ze dat en toen werd alle schuld op mij geschoven en bleef ze kwaad op mij.
Na nog wat maanden ging ze weer met mij praten om te hopen dat ze nog wat kon vinden om mij weg te krijgen kwam ik al aardig snel achter. Ik trapte hier niet in en ze begon mij te beledigen. Ik was toen helemaal laaiend en heb op een later moment toen ik wel vrijuit kon praten haar wel precies gezegd hoe ik erover dacht.
Probleem is dat die vriend mij totaal niet geloofd ook al geef ik hem de gesprekgeschiedenis en haar fouten niet wilt zien. Ook liegt hij steeds tegen mij en heb ik het gevoel dat zij ervoor zorgt dat ik weggewerkt word. Ik kan hem totaal niet meer vertrouwen, wat moet ik doen?

Hi, mijn vriendin en mijn dochter van 4 jaar zijn bij weg na een ruzie. We hebben al die tijd alleen samengewoond, dus niet getrouwd of iets anders. Ik heb al de jaren alles zelf moeten betalen en nu mag ik mijn dochter niet zien. Kan iemand mij vertellen of ik alimentatie moet betalen en of ik mijn dochter ooit nog zie? Ik weet dat ik niet onder de kinderalimentatie uit kom en dat wil ik ook niet want het is mijn dochter. help alsjeblieft???

verhuizing vóór 1 december maar weet nog niet waar naartoe...