Samenleving

Dit is mijn derde vraag over vergeving en ik kreeg te maken ,doormiddel van mijn tweede vraag,over zoiets ergs als de tweede wereldoorlog,of mensen die zulke nare dingen meegemaakt hebben die een ,,normaal doorsnee mens,eigenlijk niet hoeft mee te maken.
De mensen die geliefden hebben kwijtgeraakt bij de twin towers bv.
Mensen die in Jappen kampen hebben gezeten en noem maar op.
Trauma`s die in de ziel in gebakken zijn.
Zijn zulke mensen eigenlijk wel in staat om te vergeven?

Zou je dat ook mogen zeggen tegen zo`n persoon die dit intense verdriet heeft meegemaakt,temeer omdat je niet weet hoe erg zoiets is.Hebben degene die zoiets niet meegemaakt hebben eigenlijk wel recht van spreken als we dan zeggen,je kunt ze beter vergeven,niet voor hun maar voor jezelf?
Zoiets onbegrijpelijks is moeilijk mee om te gaan lijkt mij.

Een kameraad van mij, een doodgoeie gozer en heel erg bijdehand en best wel slim. Heeft gewerkt bij hele goeie instanties en heeft nu geen werk meer. ALLEEN!, als hij gedronken heeft loopt hij iedereen te irriteren tot gevaarlijk aan toe, verkeerde mensen die hij loopt te irriteren, die hem het ZH willen inslaan net zoals vandaag in een café. Als ik er niet bij was geweest, alles goed pratende, had hij nu misschien in het ZH gelegen (lijkt me normaal dat je een kameraad beschermd), en het is gelukkig goed afgelopen.

Als hij nuchter is dan weet hij niet meer wat hij gedaan heeft...begin er langzaam aan genoeg van te krijgen, wat moet je ermee ?

Toegevoegd na 1 minuut:
Feit is dan wel dat hij eigenlijk niets verkeerd doet, maar bepaalde lichaamstaal niet begrijpt/wil begrijpen (als hij dus gedronken heeft)

Toegevoegd na 4 minuten:
Hij zegt eigenlijk gewoon 'eerlijk' (na irritatie) dat niemand hem wat doet. Is toch vrijheid van meningsuiting, maar mensen zijn hier niet van gediend

Toegevoegd na 12 uur:
Ik hoop op nog wat wijze reacties, dan zal ik het als geheel uitprinten en aan hem overhandigen, misschien dat ik hem dan overtuig dat hij steeds te ver gaat.

Zelf heb ik, triest genoeg heel veel ervaringen met begrafenissen en ik denk dat het een mooi beroep is om uit te oefenen. Je kunt iets betekenen voor andere mensen.
Maar hoe doe je dat,zijndaar opleidingen voor en klopt het dat deze wereld heel gesloten is, en men niet zo makkelijknieuwe mensen aanneemt.

Toegevoegd na 52 minuten:
Weten ze van elkaar wat de daden zijn of is dit aan de persoon zelf?