Zijn alle mensen die snel praten tevens snellezers ?

Oke, deze vraag zal wel even wat extra uitleg nodig hebben.
Onlangs was ik bij een verkorte workshop over snellezen (meer een introductie).
Wat ik me daar vooral van onthouden heb is dat de meeste mensen geblokkeerd worden doordat over het algemeen bij het lezen de woorden in het hoofd uitgesproken worden en dat lezen daardoor bij de meeste mensen ongeveer even snel gaat als het praten.

Nu klaagt men regelmatig dat ik zo snel spreek (ben nog net geen Mathijs van Nieuwkerk, maar heel veel schijnt het niet te schelen), tevens ligt mijn leestempo hoger dan bij mijn omgeving.

Is het dat ook zo dat een snelspreker als Mathijs van Nieuwkerk, doordat hij ook in zijn hoofd de woorden zo snel uitspreekt, een snellere lezer is dan bijvoorbeeld Sanne Hansen, die door haar stotter-handicap niet zo snel praat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, dat is niet per definitie zo. Er zijn mensen die soms slechts een ruw beeld hebben van een verhaal of een antwoord wat ze willen gaan geven. Dat is voor hen al voldoende om te gaan praten. Al pratende bedenken ze dan de rest van de zin. De tekst moet daarbij het tempo van het denken blijven volgen. Maar omdat denken nu eenmaal sneller gaat dan praten, is daar soms een behoorlijk tempo voor nodig. Bij sommige mensen kan (!) dat een trigger zijn om te gaan stotteren, maar anderen slagen er blijkbaar in het tempo vol te houden en ontwikkelen zich als een snelle prater. Lezen is een heel ander proces. Je ogen moeten letter voor letter lezen, de tekst moet in je hoofd in gedachten en beelden vertaald worden en pas dan kan het begrijpen van de tekst beginnen. Dat is een heel ander proces dan het praten zelf. Wat wel het geval is, is dat, net zoals bij het praten, de lezer alvast beelden en gedachten gaat vormen vóórdat de tekst goed gelezen is. Dan is de lezer geneigd om bepaalde stukken tekst over te slaan. Dat leest wel sneller, maar ook slordiger. Bij mezelf heeft dat b.v. het effect dat de figuren in een roman in mijn hoofd een heel andere naam hebben dan de naam die werkelijk in het boek staan. Ik heb altijd de namen wel herkend, maar ze nooit goed gelezen. Derhalve heb ik er ook maar een slag naar geslagen hoe ze werkelijk heten. Deze fout wordt pas merkbaar wanneer ik mijn boek met een ander bespreek. Het is dus wel zo dat een snelle prater een manier van denken kán hebben die ook snel (en slordig) lezen uitlokt, maar omdat spreken en lezen twee verschillende processen zijn is het niet per definitie zo.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100