Waarom worden mensen die beweren met dieren te kunnen communiceren, "fluisteraar" genoemd?

Je hoort het steeds vaker: hondenfluisteraar, konijnenfluisteraar, etc.

Weet jij het antwoord?

/2500

Een fluisteraar, of whisperer is de benaming voor iemand, die in het hoofd kijkt van mensen en dieren, die niet kunnen praten. De fluisteraar beweert op telephatische manier te ontdekken wat er aan scheelt, zowel bewuste als onbewuste factoren, en bespreeekt zijn of haar bevindingen met betrokkenen.

Bronnen:
http://paranormaalblog.wordpress.com/2011/...

Velen die zich iets als een "dierenfluisteraar" doen voorkomen of zich hiermee bekend maken, menen dat ze een specifieke of zelfs een paranormale gave hebben. Dot hoeft totaal NIET zo te zijn, en door de bekende "waas eromheen" trappen er velen in en betalen voor ook een hoop 'gebakken lucht' helaas. Wat wel mogelijk is, en veelal zijn deze mensen zich hiervoor uitgeven wel hoog-sensitief en /of beschikken over een groot empathisch vermogen en dit in combinatie met een hoop ervaringen/en aangeleerde kennis. Dan voel en snap je de 'taal' van die dieren die bv voor signalen (fysiek) of subtiel gedrag deze mensen tonen "wat het dier dwars zit , of niet lekker, of waar ook wel een pijn kan zitten"! Als het dan om die observatie gaat, dan is dit in stilte....want in de stilte vallen vlotter bepaalde details op dan in de "drukte". Als re-actie op dan die "connectie" kunnen dieren reageren op jou die "ze verstaat" en in overdrachtelijke zin is er dan soort van band of contact. Verder werken dan gebaren hierbij die een dier kan begrijpen (en door zeer consequent te zijn) ook zeer goed en lossen soms lastige problemen zich op deze wijze op. Iemand die op deze manier met dieren werkt (zelf doe ik dit ook wel af en toe) doen dit gratis of tegen een geringe onkostenvergoeding omdat het in het belang van een dier is en vaak simpel :)

Omdat al die mensen mee willen liften op het boek: de paardenfluisteraar. In oorsprong iemand die begreep dat paarden op een andere manier aangepakt moesten worden dan mensen. Wist hoe ze reageerden op bepaald gedrag. En die kennis gebruikte om met paarden om te gaan en ze te "temmen".

Iedereen kan met dieren communiceren. Van belang is dat men het dier observeert en aan zijn behoefte voldoet (zo ver als nodig). Het praten tegen het dier (ja niet met het dier maar tegen het dier) is om het dier te kalmeren en het dier er op te wijzen dat er iets staat te gebeuren (dier begrijpt het toch niet). Rustig benaderen van een dier is ook het eerste wat iemand moet doen. Ook moet men proberen te trachten aan te voelen wat het dier wil. Al het andere zoals paranormale begaafdheid en in het hoofd van het dier kijken is nonsens, ook gedachte lezen is er niet bij maar gewoon nuchter nadenken en je eigen te proberen te verplaatsen in het dier. Ervaring; Ja wordt door enkele binnen de NBSV de schildpadfluisteraar genoemd.

De meeste communicatie van zoogdieren inclusief de mens speelt zich af op het vlak van bewegingen, lichaamshouding en geur. Ook zijn er vaste rituelen in de interactie, die goed bekend zijn bij de fluisteraars en niet zo goed bij het publiek, dat gewoon menselijke communicatie gebruikt bij een ander zoogdier. Fluisteraar is de gekozen naam vanwege het rustige stille gedrag van de trainer met zeer subtiele lichaamsbewegingen en houdingen.

Dat is begonnen met Daniel "Horse-Whisperer" Sullivan, die zichzelf zo noemde. Daarbij ging het om een natuurlijke manier van met paarden omgaan, niet het "helderziend communiceren" met dieren. De term is daarna een eigen leven gaan leiden.

Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/Horse_whisperer

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100