Is de nederlandse IJ nu wel of niet één letter ?

(Naar aanleiding van de kippenvraag).
Ik heb altijd geleerd (voor zover ik me nog iets van de basisschool kan herinneren) dat de nederlandse ij beschouwd word als één letter, ook al is het een samengesteld teken.
Dat zie je bijvoorbeeld in situaties waarin de ij als hoofdletter wordt gebruikt, bijvoorbeeld in plaatsnamen (IJmuiden) of aan het begin van een zin (IJlings liepen zij naar huis).
Ook herinner ik me dat je niet lange en korte ei / ij ' mocht' zeggen ; het was gewoon de ij of de e-i.

Maar nu ga ik twijfelen.....

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Grappig feitje: ik las net gisteren in de meest recente editie van Onze Taal (die van de taaladviesdienst) deze rectificatie: "In de titel van het artikel 'De ij is één letter' is een hinderlijke fout geslopen. De titel had moeten zijn 'De ij is niet één letter." Niet alleen zegt het iets dat deze fout in de titel van dat artikel kon sluipen, nog opvallender is het dat dat artikel juist geschreven is. Hierin zie je een taal in beweging: waar heel lang de ij als één letter is beschouwd, is nu een verschuiving gaande naar 'ij' beschouwen als lettercombinatie van 'i' en 'j'. Deze overgangsperiode is verwarrend, omdat het laatste woord er nog niet over gezegd is. Ik denk dat het nog wel even kan duren voordat we definitief kunnen zeggen dat je de ij voortaan kunt zien als lettercombinatie. En het is nog steeds mogelijk dat de verschuiving niet doorzet, en we het over tien jaar gewoon weer allemaal hebben over de ij als enkele letter.

Ik ben er zeker van dat de ij 1 letter is. we schrijven nu ij als i j door het computertijdperk, maar vroeger schreven we de ij gewoon aan elkaar, als een griekse Y met twee puntjes erop. Op de computer bestaat de ij dus uit twee letters, maar eigenlijk is het 1 letter. Dit blijkt ook uit samenstellingen. Je moet bij samengestelde woorden een streekje zetten als er leesproblemen kunnen ontstaan (zoals bij auto-onderdelen, dit kan je anders uitspreken als autoonderdelen), maar als de laatste letter een ij is, laat je hem eraan (koopvaardijofficier), omdat het gewoon 1 letter is. Toegevoegd na 4 minuten: Streekje moet uiteraard streepje zijn. Misschien behoeft mijn voorbeeld met samenstellingen enige uitleg. bij auto-onderdelen moet een streepje omdat je het anders als autoo nderdelen kan lezen (net als bij bijvoorbeeldmassa-artikel, mede-erfgenaam, reclame-industrie etc...). Je zou dan bijvoorbeeld koopvaardijofficier als koopvaardi jofficier kunnen lezen, als je zou denken dat de ij uit twee letters bestaat. Maar je schrijft gewoon koopvaardijofficier omdat het dus maar 1 letter is en er dan geen leesproblemen kunnen ontstaan.

IJ is een samentrekking net zoals de IE, EU, UI OE. Ze wordt vaak verward met de y oftewel de griekse ij. IJ staat ook niet in het alfabet Toegevoegd na 2 minuten: Dit worden ook wel diftongs genoemd; zie de bron. Toegevoegd na 12 minuten: Ter verduidelijking: Absoluut niet. De IJ is afkomstig van een dubbele i, welke verward werd met een U. Daarom is overgegaan tot een IJ. Het is altijd een letter, welke samengevoegd worden in schrijftaal tot een diftong, een tweeklank.

De ij is van oorsprong een dubbele i, die in het Middelnederlands de lange ij voorstelde. Toen werd de i nog vaak zonder punt geschreven en kon de digraaf ıı gemakkelijk met de u verward worden. Om de leesbaarheid te vergroten kreeg de tweede i een staart. De lange ij werd in 1804 officieel geïntroduceerd. De Taalunie, de enige officiële instantie met bevoegdheid over de spelling van de Nederlandse taal in België, Nederland en Suriname, beschouwt de ij als een combinatie van de letters i en j. Ze schrijft echter wel voor dat beide letters samen in hoofdletters moeten. Nederlands is de enige taal die een hoofdletter van twee letters kent. Er is geen andere tal ter wereld die dat heeft. Toegevoegd na 5 minuten: Hij werd zelf eerst enkels geschreven. Woorden als prijs en schijnen werden in de Middeleeuwen geschreven als prise en schinen. Om in de schrijftaal duidelijker aan te geven dat deze i lang moest worden uitgesproken, verdubbelde men hem: priise, sc(h)iint ('schijnt'). Later kreeg de tweede i een haaltje (j). Dat was mede omdat er in de Middeleeuwen vaak geen punt op de i werd gezet en ii soms verward werd met de u. Vanwege die verwarring met de u raakte overigens ook de y (de i-grec) in sommige woorden in gebruik als schriftelijke weergave van een [ie]-klank. Het woord wijf (in de Middeleeuwen uitgesproken als [wief]) kon volgens Nicoline van der Sijs (in haar boek Taal als mensenwerk. De geschiedenis van het ABN) geschreven worden als wif, wiif, wyf en wief. In de loop van de zestiende eeuw veranderde de uitspraak van de ij: van [ie] naar [ei].

Bronnen:
http://www.onzetaal.nl/advies/ontstaanij.php

In zo'n ouderwetse zet-drukkerij heb je er wel een apart blokje lood voor de IJ, maar dat is omdat die er mooier uitziet (letters dichter op elkaar) dan een losse I en een losse J. De IJ is geen aparte letter uit het alfabet.

In theorie zijn het twee letters, maar in de praktijk worden deze gewoon als één letter gerekend. Het woordje "Vijf" bestaat dus uit drie letters. In kruiswoordpuzzels staat de IJ ook in één vakje. Of zouden ze die al die tijd verkeerd gemaakt hebben?

nee het zijn 2 aparte letters

Het gegeven dat je bij Lingo de IJ in 1 hokje mag proppen, zou een feit kunnen zijn voor de eenletterigheid van de IJ. Desalniettemin toont de volgende bron anderzijds aan.

Bronnen:
http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1194/

ik denk het niet als iemand vraagt spel ijs i j s.

Een (wsch. niet meer bestaande) letterzetter zal zeggen dat het twee letters zijn. En hij of zij heeft dan gelijk, want men zal immers, bij wijze van spreken, twee keer in zijn letterbak moeten zoeken om de IJ te kunnen zetten. Maar op grond van de functie van deze typografische combinatie in een geschreven tekst die kan worden voorgelezen, moeten we zeggen dat we hier met één letter te maken hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100