Hoe zijn woorden ontstaan?

Was er op een gegeven moment een oermens die heeft besloten dat een 'steen' een 'steen' is? Als je alle woorden terugdraait naar wat ze oorspronkelijk waren, krijg je dan de essentie ergens van?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een belangrijke vraag zonder antwoord dat met harde bewijzen kan worden gestaafd. In het programma Willem Wever werd deze vraag ook gesteld. Het antwoord dat toen gegeven werd, was: "Mensen wilden vroeger elkaar ook iets duidelijk maken. Dat deden ze met gebaren en met klanken. Langzaam ging men steeds meer dezelfde klanken gebruiken en dat werd langzaam een taal. Klanken hadden het voordeel dat je iets kon zeggen zonder dat je elkaar hoefde te zien. Daarom werden er steeds meer klanken gebruikt". Dit is één van de theorieën. In principe hebben veel mensen er een theorie over, maar het blijft dus gokken Zelfs Wikipedia blijft in dit geval een antwoord schuldig.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Glottogonie
http://www.willemwever.nl/antwoord?vraag=o...

Kip en het ei... Er is geen eerste en tweede... Ze zijn samen tot existentie gekomen, zo ook hier, de mens en zijn woord zijn samen tot bestaan gekomen... De een was afhankelijk van de ander en de ander van de een... Eerst waren de begrippen heel globaal... Denk aan goed of niet goed... Of ja en nee... Hele globale begrippen... Later kwam, ook weer automatisch de verfijning en de nuance... Dus er is nooit steen ontstaan, het is altijd afgezet tegen iets dat dan weer geen steen is... Een woord is duaal, een medaille heeft altijd 2 kanten, niet 1 en niet meer... Dat is duaal en taal is duaal... Iets is of iets is niet... De oude Sanskriet sprekers, verstonden de kunst om de klank van een voorwerp te horen en daar dan woorden en klanken aan te verlenen... Dat volk is naar verluidt ook een van de eersten die een taal sprak en dat optekende... De oudste boeken aan de mensheid bekend stammen van die volken die sanskriet spraken in India... voldoende zo?

Het blijft gissen uiteraard maar klanknabootsing is waarschijnlijk de oorsprong, zoek maar eens op Onomatopee. Een leuk voorbeeld van onomatopee: Een koekoek heet zo omdat hij dat geluid maakt, evenals de tjiftjaf, de kievit, de oehoe en de grutto.

Lees de Quest van Juni of Mei dit jaar daar gaat een heel artikel over het ontstaan van taal

Ik denk dat in het begin, woorden voornamelijk geluiden waren, gewoon net als een toonhoogte bij vogels en apen een bepaalde mate van semantische informatie overbrengen. Na verloop van tijd verscherpte zich dat door de groei van stembanden bij mensen, waarmee onderscheid kon worden gemaakt in bepaalde objecten en concepten. (even versimpeld) Dus Ah Eeeh werd da eeeh, dahs eeeh, dahs eeehn, ds eehn, dseen, dhsteen, steen. Dus eigenlijk van aanwijzend naar zelfstandig. Dit is maar een vermoeden en op Wikipedia, zul je waarschijnlijk meer 'wetenschappelijke' uitwerkingen tegenkomen. Neem een baby als voorbeeld en hoe in eerste instantie slechts keelklanken de mogelijkheid zijn om de beperkte wereld om hem/haar heen te beschrijven en aan te duiden. Daarna worden door aanleren beperktere geluiden gebruikt: baba, mama, jumjum -> papa, mama, jamjam etc. Zoals de ontwikkeling van de mens nog altijd vanaf 1 cel begint, begint ook de initiële taal vanaf 1 geluid.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100