Taal

Regelmatig heb ik wel eens dat iemand mij wat vraagt wat ik heus wel weet. Waarop ik dan denk ''duh, natuurlijk weet ik dat...'', maar ik reageer dan met een dom antwoord om diegene een beetje te fucken.

(voorbeeld)

Vreemde; ''Wie is de president van Amerika''?
Ik; uuhmm... geen idee, Vladimir Poetin misschien''?
Vreemde; ''haha, dat je dat niet eens weet''!!

(In de meeste situaties hebben de meeste mensen hebben wel door dat je een grapje maak.)

Uiteindelijk denk ik dus van; ''Denkt hij nou werkelijk dat ik dat niet weet? Wie is er hier nou dom, aangezien hij niet merkt dat mijn opmerking druipt van de sarcasme''.

Is dit nu gewoon puur sarcasme? of kan dit werkelijk in een bepaalde vorm van humor geplaatst worden. Zo ja, hoe heet die vorm?

Soms dan doe ik dit ook voor de lol met wat vrienden. Dan doe we net of we heel dom zijn. Vreemde mensen weten soms niet wat ze ervan moeten denken. Sommigen lachen erom, maar ook sommigen vragen zich echt af of we dit nou werkelijk menen. om die groep mensen hebben we altijd de meeste lol.

Ik lees net in de krant iets van een 'eerstegraads moord.' Het is misschien heel dom, maar ik weet niet wat hiermee bedoeld wordt (en ook als ik google, kan ik het niet vinden). Wil 'eerstegraads' iets zeggen over de ernst van de misdaad, of betekent het toch iets anders?

is het: kortetermijngeheugen, korte termijngeheugen, kortetermijn geheugen of korte termijn geheugen?

Om me heen hoor ik twee varianten, waarvan de laatste mijn persoonlijke voorkeur geniet: 'inkluis' en 'inkloewis'.

Voor 'inkluis' valt mijns inziens wat te zeggen, aangezien er geen trema op de i zit.
Toch prefereer ik 'inkloewis' vanwege de Latijnse oorsprong.

Maar welke van de twee is nu correct? Of zijn wellicht beide uitspraken correct?