Samenleving

Toegevoegd na 19 uur:
Er wordt soms om nadere uitleg gevraagd, welnu bij deze:
In de korte tijd dat ik in een prachtig wit ( is al uniek ) hofje woon, is mij opgevallen dat er ontzettend veel roddel en acherklap is. Zou dat komen omdat je zo op elkaars lip zit. In mijn geval is er een tweedeling, of je kiest voor de één of voor de ander, ben duidelijk genoeg geweest dat ik voor niemand kies en gewoon een rustig leven wil hebben.

Een goede vriendin van mij woont nu 15 jaar in dit hofje maar nu zou ik bijna ruzie met haar krijgen omdat iedereen zich met iedereen bemoeit.

Nu heb ik vernomen dat dat in andere hofjes ook het geval is, waar zelf advocaten aan te pas komen.

Toen ik nog in een rustig klein straatje woonde, was iedereen beleeft, zei elkaar gedag ( soms een praatje ) en respecteerde je elkaars privacy.

Daarom: Wat is er zo anders? We moeten tenslotte allemaal zelf onze eigen huur betalen.

Als een vervolg van mijn vorige vragen,of mensen bang zijn voor elkaar en de aanrakingen van de ander, is er nog een ongemakkelijke situatie wat velen zullen herkennen.
Onverwachts kom je iemand tegen maar jij bent in het voordeel , jij zag de ander het eerst dus kan jij iets bedenken,en je zegt goedemorgen, dan krijg je bijna zeker een goede morgen terug. Zeg je hallo, dan zal dat bijna zeker ook hallo terug komen. zelfs als je goedenmorgen zegt in de middag dan is nog steeds de kans groot dat je goedenmorgen terug krijgt.
Mensen kunnen zo van elkaar schrikken in een onverwachte confrontatie, dat ze maar antwoorden wat ze van de ander horen.
Er zijn zoveel mensen , maar ze blijven van elkaar schrikken, dat is toch gek?
Herken jij dit ook?

Er is veel discussie op internet over het zgn. "zeilmeisje". Zij heeft het plan de wereld rond te gaan zeilen met goedkeuring van haar ouders.

Is dit nu in zijn algemeenheid aanvaardbaar? Is het einde niet zoek als dit wordt toegelaten? Of moet je juist de dromen van je kind toejuichen ongeacht leeftijd?