Kunst & Cultuur

De definitie van het woord Dutchman is volgens meerdere bronnen "a male member of the Dutch people" (mannelijk lid van het Nederlandse volk). Hoe refereert men in het Engels dan naar een vrouwelijke Nederlander? Het klinkt best raar om een vrouw Dutchman te noemen. Bestaat hier een woord voor, of moet je de zin bij elke vrouw zo vervormen dat je Dutch als bijvoeglijk naamwoord gebruikt in plaats van zelfstandig naamwoord?

Het lijkt me onlogisch dat de Fransen een begraafplaats schenken/voorzien voor hun vijanden die zoveel leed hebben verricht.

Maar toch is het zo dat de Fransen dat voorzien zoals: http://www.greatwar.co.uk/french-flanders-artois/cemetery-neuville-st-vaast-german.htm

Dank

Je hebt wel eens mensen die een verhaal houden en daar bepaalde termen bij gebruiken. Deze termen gebruiken ze echter op een verkeerde manier, bewust of onbewust. Bijvoorbeeld dat ze er een eigen betekenis aan geven en vervolgens op basis van dat idee een heel eigen verhaal gaan houden. Het is bijna onmogelijk erop te reageren, omdat zij zelf bepalen wat die woorden betekenen.

Ik meen dat het iets als 'evoqualisme' is maar kan het nergens terugvinden. Iemand die weet welke term ik mogelijk bedoel?

Toegevoegd na 46 minuten:
Voor alle duidelijkheid, met dat mensen onbewust een term gebruiken bedoel ik niet iets in de zin van een stoornis, maar meer een gemakkelijke, opportunistische kort door de bocht onwetendheid waarbij ze er maar vanuit gaan dat iets betekent wat zij willen dat het betekent omdat het makkelijker is het verhaal naar hun idee rond te krijgen. Denk aan het idee dat iemand altijd denkt debatten te winnen omdat de enige norm voor juistheid hún mening is, of een verhaal over de Islam waarbij het idee dat de Islam een politieke, kwaadaardige ideologie een gegeven is.

Ik weet dat er verschillende verhalen zijn over king Arthur ik zocht de schijver kam meerdere namen tegen. Geoffrey of Monmouth, Chretien de Troyes, Layanon The Brut en Sir Thomas Malory le morte d Arthur kan iemand mij duidelijk maken hoe het precies zit met al deze namen?

Zelfs de liefde kent een gezicht


Niets wees erop,
niets kondigde het aan.
Zo willekeurig, haast ongepast.
Verwonderd vroeg hij zich af
of het een teken van genade was,
of een proeve.
Waarom het hem overkwam,
waarom daar.
Hij had overal kunnen zijn,
iemand anders, iedere leeftijd
en hij zocht voorbeelden,
woorden om het vast te houden,
te vergelijken, te herinneren voor later.
Tevergeefs, niets leek erop,
niemand had aanleiding gegeven,
hijzelf niet in het minst.
De taal dwaalde, de tijd ontbrak
voor de man
midden in het bos.