Hoe overleef ik mijn trauma's?

Als kind ben ik ernstig getraumatiseerd geraakt. Mijn geest is zich daardoor gaan afsplitsen. Zo heeft mijn lichaam zichzelf in leven gehouden. Toen ik nog samen was met mijn ex, is het nog keer gebeurd. Inmiddels ben ik onder behandeling met een (zeer) specialistisch centrum voor mensen met meervoudige en zeer ernstige trauma's.

Ondanks dat we nu al jaren verder zijn, leef ik en beleef ik elke dag, elk uur, mijn trauma's. Er zijn weken dat het mij overweldigd. Mijn vraag is dan ook: hoe overleef ik mijn trauma's?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

hoi survivor!! ik begrijp je verhaal, ik zit in hetzelfde schuitje... maar we hebben het overleefd! dat als eerste. helaas blijft ons lichaam (en dus ook onze geest) in gebeurtenissen hangen, als een plaat die maar blijft steken, heel vermoeiend. daar je al bij een specialistisch centrum in behandeling bent wil ik je meegeven daar op te vertrouwen. ik hoop dat je een goede klik met je behandelaars hebt want dat is heel belangrijk.chronisch complexe trauma's zijn echter niet te genezen, we kunnen er mee leren omgaan en de uitkomst daarvan is voor een ieder verschillend. wat mij heeft geholpen is het proces van acceptatie van jezelf aangaan(nee makkelijk is het niet) en daarnaast feitelijk weten waar bepaalde gedragingen ontstaan zijn...ik weet van mijn angsten en daar uit voort vloeiend gedrag wat daar aan ten grondslag ligt. ik begrijp hoe ik als kind mijn zelfbeschermingsmechanisme heb geïntegreerd in mijn karakter/persoonlijkheid. daardoor krijg je al ouder wordend een scheefloop in je emotionele ontwikkeling. maar dat weten heeft een bepaalde afstand gecreëerd waardoor ik niet meer opgeslokt word door het verleden, ik kan als het ware mezelf van een afstandje bekijken en begrijpen waarom of het hoe en wat. er zijn dingen die ik nu redelijk onder de knie heb, die ik ondanks... toch doe en er zijn zaken waarvan ik weet dat ze zullen blijven.... mijn lijf heeft een prachtig vergeetsysteem ontwikkeld (dissociatieve stoornis) opdat ik kan overleven, dat gebied daar kom ik dus niet aan. ik wil geen beerputten opentrekken die niet voor niks gemaakt zijn. ik zie mezelf niet als iets wat stuk is en gerepareerd dient te worden. daarnaast heb ik ook een bepaalde levenshouding. t leven is niet alleen maar leuk en mooi en ook verdriet is een onderdeel wat daarbij hoort, het is een normale reactie als er heftige/pijnlijke/traumatische dingen gebeuren, ik vind de reactie van onze medemens minder normaal en vind het toch wel een beetje emotionele/sociale armoe dat men er zo ongemakkelijk van word.... jeetje, er is zoveel wat ik je zou willen antwoorden maar het moet wel een samenhangend antwoord zijn. ik hoop dat je er wat aan hebt en wens je alle sterkte en veel liefs want dat verdien je!!!

Het beste is om niet meer in het verleden te leven en alleen vooruit te kijken, ik weet dat het moeilijk is ook ik heb het een en ander mee gemaakt maar je kan je verleden toch niet meer overdoen. Negatieve dingen proberen af te sluiten en positief denken....maar het voornaamste is dat je geestelijk een omslag zal moeten maken, sterkte ermee !

Beperk je tot je behandelende instelling. Hier vindt je geen hulp of troost, zeker niet als je geen verdere details geeft.

Op een vraag van fysieke pijn heb ik eerder gereageerd maar ik denk dat het ook wel telt bij 'geestelijke pijnen'. Ik merkte dat door zelf beklag en maar praten over de trauma's het eigenlijk een vorm van zelfmedelijden werd die 'gekoesterd' werd. Kijk maar eens rondom je. Sommige mensen praten maar al te graag over hun leed. In welke vorm dan ook. Zo houden ze het levend. Ik heb niet echt tips het enige wat ik altijd voor ogen houd is: Er zijn miljoenen mensen die met mij ook trauma's hebben opgelopen. Er zijn mensen bij die veel, veel erger geleden hebben. Stop koesteren, waarom zou je het heden laten verpesten door het verleden?

Bronnen:
Eigen ervaring

Als jij je bewust bent van je gedachten, kun je de negatieve gedachten omdraaien of bewust loslaten. Als je bijvoorbeeld denkt: ik kan dit niet (omdat dit altijd tegen je is gezegd), dan kun je deze gedachte veranderen door bijvoorbeeld eerst te denken: ik accepteer dat ik sommige dingen niet kan en stel dat ik dit wel kan! Wat je met ernstige trauma's kunt doen, naast je therapie, is er op een rituele manier afscheid van nemen, loslaten als iets dat is gebeurd en dat je nu loslaat. Je kunt bijvoorbeeld naar het strand gaan als het lekker waait en verder dus rustig is, en alles eruit gooien over een bepaald persoon of gebeurtenis. Als je alles er uit hebt gebruld graaf je bijvoorbeeld een gat in het zand en zeg tegen jezelf: "ik laat hier al mijn negatieve ervaringen en gedachten over X achter en laat het helemaal los". Maak het gat dan dicht en neem bewust afstand. Je kunt dit natuurlijk op elke manier doen die jij prettig vindt. Het gaat om het principe. Wat is gebeurd, is verleden tijd. Je leeft nu en je kunt vanaf nu mooiere herinneringen maken door het oude te laten waar het hoort: in het verleden. Door er steeds aan te denken, ga je helemaal in je gevoelens en emoties van toen en dat is zonde van je leven. Jij bent een krachtig persoon want je hebt al die dingen doorstaan en je bent er nog steeds! Dat is superknap van je. Die kracht heb je dus in je. Maak daar gebruik van om doelen te stellen wat je WEL wilt bereiken en wilt doen met je leven. Als je deze positieve doelen aandacht geeft is er minder aandacht voor alles wat je niet wilt. Ik lees dat er ook momenten zijn waarop je minder last hebt van je verleden. Wat doe je dan anders? Wat denk je, met wie ben je? Denk daar eens rustig over na en kijk wat bruikbaar is voor nu. Warme groet en succes!

Bronnen:
www.beste-wensen.nu

Ga naar een EFT therapeut en laat je behandelen, en tevens leren hoe je dit zelf kunt toepassen. Het is een emotionele accupressuur die je zelf toepast middels kloppen. Kijk maar eens op you tube! Toen ik je vraag las dacht ik wel: je hebt je trauma's al overleeft. Je bent ze dus steeds aan het herbeleven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100