Kan ik mijn vader vergeven als hij mede schuld heeft aan mijn psychische problemen?

Vader vroeger alcoholist en vaak gekwetst. Ik wil t graag loslaten, hij heeft sorry gezegd, het gaat nu paar jaar al goed. Maar lukt me niet los te laten en wil dat zo graag!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja, dat kun je. Vergeven is een kado van jou AAN jou. Een prachtig kado dat jij MEER dan waard bent! Vergeven is niet: De daden van de persoon goedpraten. Vergeten of ontkennen wat er is gebeurd. De gevolgen en gevoelens kleiner maken dan ze zijn. Jezelf vernederen. Vergeven is: Ophouden het tijdelijke eeuwig te maken. Niet meer toelaten dat de ander jouw gevoelens regeert. Stoppen met hopen op een beter verleden. Zelf je eigen leven weer gaan leiden. Denk aan wat er is gebeurd, wat het met je heeft gedaan en wat het in de toekomst met je gaat doen. Schrijf het eventueel allemaal van je af. Haal in verbeelding de bewuste persoon voor je, en zeg tegen hem dat je hem vergeeft. Dat je je niet meer druk gaat maken om wat er is gebeurd omdat je er niets meer aan kunt veranderen. Je kiest voor het nu en de toekomst, en dan heb je niets aan opgekropte woede. Laat de negatieve gevoelens uit je varen. Je hoeft niet daadwerkelijk tegen die persoon te zeggen dat je hem vergeeft als je dat niet wilt. Vergeven doe je voor jezelf. Maar 't mag natuurlijk wel. JIJ MAG KIEZEN... en alle manieren zijn goed, echt! Je mag hem zeggen wat je allemaal dwars zat en zit, je mag hem laten lezen wat je opgeschreven hebt en je mag hem ronduit zeggen dat je m vergeven hebt. Maar maak wel duidelijk dat je hem vergeven hebt voor jezelf... niet voor hem.

Bronnen:
http://www.innerned.org/vergeving.html
http://www.sochicken.nl/jezelf/leren_vergeven.html

Je kunt proberen met iemand over je probleem te praten! Misschien een huisarts? Verder moet je zoiets vaak zelf verwerken..en dat kost veel tijd! Ik weet niet hoe oud je bent? Toegevoegd na 1 minuut: Vergeven is vaak het makkelijkste..vergeten dat is pas moeilijk!

Sorry is lekker makkelijk. Mijn neefje krijgt op zijn 2e al geleerd dat sorry zeggen niks oplost. Weet je wat het is, als je vader het kon overdoen, zou hij het precies hetzelfde doen, wetende dat ie later gewoon sorry kan zeggen. Maarja, als hij alleen zoop en zich verder niet met je bemoeide, had je het zo slecht nog niet hoor, de combinatie is pas nasty.

Hoi Enna, Wellicht zit je pa met hetzelfde euvel. Als hij mede schuld heeft aan jouw huidige problematiek, zal dat zeker aan zijn geweten knagen. Probeer er samen met je pa over te praten en tracht hem zo mogelijk wat hulp te geven. Ik heb het gevoel dat je hem wel graag zou willen vergeven maar dat je dat op dit ogenblik nog niet kunt. Nochtans raad ik je aan daar niet te lang te mee te wachten want als je pa er ooit niet meer zou zijn..zul je er spijt van hebben hem nu niet vergeven te hebben. Als ik je met iets kan helpen, stuur dan eventueel een pb-tje naar mij. Groetjes, Ton

Bronnen:
mijn hart

Wat zal je het iemand kwalijk nemen die niet beter kan?

Ja dat kan. Hij heeft schuld aan je leven, kun je hem dat vergeven. Niemand doorloopt zijn/haar kindheid zonder trauma's, geen enkel kind kan dat. Dat is de erfzonde. Pas als je kunt zien dat jij hetzelfde zou doen als je ouders, of alleen vader of moeder, dan zul je naar vergeven kunnen gaan en na vergeven komt vergeten.

De wil om het op te lossen gaat je helpen. Jij moet het zelf doen, niemand kan dat voor je oplossen. Vraag hulp als je dat nodig acht en laat het als je denkt het zelf te kunnen. De wil om ervan af te komen gaat je helpen. Ik weet zeker dat het je zal lukken, veel succes. Jij komt er vanaf.

Helemaal loslaten gaat moeilijk, je moet nog vaker met hem praten. Probeer te begrijpen wat hem tot alcoholisme dreef. Alcoholmisbruik heeft vaak een erfelijke oorzaak.

Het hangt er wel vanaf wat hij je heeft aangedaan. Heeft hij je uitgescholden, je een gevoel van minderwaardigheid gegeven, je geslagen of je seksueel misbruikt? Je hoeft er geen antwoord op te geven, maar het maakt wel uit voor jouw situatie. Er zijn binnen de zaken die ik hierboven noem nogal wat gradaties. Dat maakt het ook zo moeilijk om een antwoord op je vraag te geven. Probeer er met hem over te praten, vertel hem wat het met jou heeft gedaan, hoe jij je erbij voelt. Daardoor moet je je kwetsbaar opstellen, maar dat hoort er helaas bij. Overigens, als je vader iets strafbaars heeft gedaan zoals seksueel misbruik, zou je er eens over kunnen denken om professionele hulp te zoeken.

Genezing begint bij vergeving! Vergeef het hem en vergeef jezelf. Dan kun je het pas loslaten en verder gaan.

Het is moeilijk, maar het kan wel. En het vergeven is iets moois. Je krijgt er rust voor terug.

uit eigen ervaring kan ik vertellen dat het wel moeilijk is.. Maar zoals ik ook heb verteld is van vergeven kan ik maar vergeten zal ik het nooit. maar je moet kijken naar de persoon die je bent ik ben namelijk trots op dat ik sterker in me schoenen sta en dat je weet dat je het wel zal redden in de toekomst. Dus wees trotser op je eigen!jij heb je in zown moeilijke fase doorheen kunnen slaan.

De enige die je werkelijk kunt vergeven ben jij! Om het feit dat jij, om wat je hebt meegemaakt, bent gaan geloven in '''.. vul het maar in. het heeft de 'ik' gevormd, omgebogen.. en zelfs tegen haar natur in laten gaan. Kijk goed, vergeef jeZELF voor je aanamens, dan kan jij door .. uitademen en zien dat jij niets met je vader te maken hebt!

het gaat nu al een paar jaar goed met hem schrijf je! maar met jou niet dus.......praat erover met hem hij heeft jou gekwest vroeger, toen dacht je vader daar ook niet over na nu zit jij ermee en als je je mond dichthoud zit je er over 10 jaar nog mee dus... moed verzamelen en op tafel ermee!! succes

ja, je kunt je vader vergeven deed ik ook, mijn (stief) -vader vergeven geen drank hier, maar wel psychische mishandeling. het gaf vrijheid, en ruimte om niet om hem heen te lopen bij een toevallige ontmoeting (in de woonplaats) zeker nadat ik mijn eerste kind kreeg. goed dat je al zoveel antwoorden krijgt waarmee je iets kunt.

Misschien wel misschien niet ligt aan je eigen karakter + wat er gebeurd is. Zelf ben ik vroeger psychisch/lichamelijk verwaarloosd en psychisch/lichamelijk mishandeld + veel alcohol cocaine in combinatie met vuurwapens. Ik heb het me ouders nooit kunnen vergeven, maar misschien lukt het jouw wel.

Het is ingewikkeld om een persoon die je schade heeft berokkend te vergeven. Maar door het niet los te kunnen laten blijft "het " je leven beïnvloeden en word jij machteloos gemaakt. Je bent volwassen en zelf verantwoordelijk voor de invulling van je leven, dat stuk van je vader heeft je gedeeltelijk gemaakt tot wie je nu bent, maar een deel ligt ook bij jezelf. Je vader echt vergeven: het leed begraven kan je helpen om verder te gaan.

Geforceert iets loslaten is m.i. niet mogelijk. Hoe denk je dat e.e.a. er uit zal zien als je het hebt kunnen loslaten, wat zou er, volgens jou, wezenlij veranderen in de situatie. Je schrijft dat het nu al een paar jaar goed gaat. Borduur daar dan op verder en zie het echte loslaten als iets dat na verloop van tijd vanzelf vorm zal krijgen. Net zo goed als dat de situatie niet in 1 dag is geworden tot wat hij nu is, kun je ook niet verwachten dat het allemaal in 1 enkele dag opgelost zal zijn. Geef en vooral gun jezelf die tijd en mak gebruik van het gegeven dat het nu wel goed gaat.Of en hoe snel en in welke mate je iemand kunt vergeven, hangt van je zelf af. Bij dit soort zaken waarin de een iets oploopt aan de ander spreek ik zelf liever niet over schuld (makkelijk praten, weet ik, omdat het mij niet is overkomen) Echter, doorgaans zal een ouder het beste voor zijn kinderen willen maar zal dezeniet altijd in staat zijn dit te bewerkstelligen. Of, hoe lang en hoe zwaar dit iemand is aan te rekenen, zal in dit geval bij jou liggen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100