Wat zijn gevolgen van een verwaarloosde hersenschudding?

Iets meer dan drie jaar geleden ben ik flauwgevallen en met mijn achterhoofd ben ik toen op tegeltjes terecht gekomen. Ik ben een paar minuten buiten bewustzijn geweest. Ik kon me verder alles herinneren, heb niet overgegeven oid. Was wel erg duizelig naderhand. Bij de eerste hulp hebben ze vooral gekeken naar de reden van het flauwvallen en niet naar de hersenschudding. Dus ik ben verder gegaan met leven op normale wijze. Na twee weken was ik nog steeds erg duizelig en had ik snel vermoeide ogen. Ik ben naar de huisarts gegaan, die zei dat het een hersenschudding was.

Vervolgens heb ik daar erg lang last van gehad. Na een jaar begon ik me wel iets beter te voelen. Ik heb een jaar geen alcohol gedronken. Daarna begon ik daar weer mee. Nu heb ik het idee dat ik nog steeds snel duizelig en vermoeid ben, als gevolg van die (lichte) hersenschudding. Soms ook hoofdpijn. Er was geen schade te zien op een CT scan.

Momenteel heb ik er erg veel last van tijdens drukke periodes op de studie. Wel is het zo dat ik erg gestressed ben al een tijd en soms flink kan doorzakken.

Is het mogelijk dat een lichte hersenschudding zo lang klachten met zich meebrengt? Wat voor klachten kunnen dit zijn? En kan het nog beter worden? Lees vaak dat er na 2 jaar geen verbetering meer optreed ofzo maar dit gaat dan meer over zware hersenschuddingen (kneuzingen). Of moet ik de oorzaak ergens anders zoeken? (stress oid)

Alvast ontzettend bedankt voor het antwoord!

Weet jij het antwoord?

/2500

Als je een hersenschudding verwaarloosd kun je inderdaad last krijgen van verschillende problemen, zoals bijvoorbeeld chronische hoofdpijn. Is je bloed al een getest? Ik zou dit eens laten doen, kijken of je geen te korten hebt. Misschien dat je een bijvoorbeeld een magnesium te kort hebt. Magnesium te kort kan leiden tot allerlei vage klachten en kan erger worden bij periode van stress. Omdat je tijdens stress periodes verbruikt het lichaam veel magnesium en als je dan al een te kort hebt kom je in een visuele cirkel te recht. Google maar eens op magnesium tekort voor de symptomen. Maar ik zou zeker overleg plegen met je huisarts

Een hersenschudding is een delicate zaak. Het gaat immers over een enorm aantal bloedbaantjes en zeer veel zenuwcellen. Op erg jonge leeftijd zijn die hersenen nog zeer dynamisch, na 18 jaar echter veel minder. Een kleine bloeding of een klotter in het hoofd op een foute plaats (idem voor de locatie bij het hart), kan bovendien snel een (in zekere zin natuurlijk) overlijden betekenen. Veel van onze voorouders stierven zo en dan plaatst de arts dikwijls "vermoedelijk embolie" op het blaadje als oorzaak van het overlijden. Op jonge leeftijd heb ik een redelijke zware hersenschudding gehad, maar ik wist dit achteraf pas veel later door de symptomen van overgeven en geen licht meer kunnen verdragen. Op recentere leeftijd (2009) sloeg mijn zoon eens speels zijn voorhoofd in de wagen tegen mijn achterhoofd en had ik geen hersenschudding maar wellicht een 'trauma' of een hersenbloedingetje. Concreet moet je je voorstellen dat je een blauwe plek krijgt of een bloeduitstorting maar dan op een plaats die vol zit van geheugenfuncties en zenuwfuncties. Als later dat bloed op die plaats wordt opgeruimd, dan is er dikwijls minimale schade en kun je een 'gewijzigde' werking hebben. Typisch voor mannen is een hersenbloeding waarbij ze niet meer kunnen praten en heel moeilijk revalideren, bij vrouwen lijken meerdere andere zenuwcentra in het hoofd soms de taalfuncties sneller terug over te nemen. Dus, ja, dat kan leiden tot pijn (bij mij was dat bijv. bij een te intensieve sportinspanning dat ik plots een enorme pijnscheut in mijn achterhoofd kreeg die blijkbaar de hoge bloeddruk die daarmee gepaard gaat, niet meer aankan, maar dit is nu met de jaren weer ongeveer weg, maar helemaal hetzelfde mag je nooit meer verwachten want ook heel je lichaam veroudert intussen). Wetenschappelijke collega's vermoeden trouwens dat mensen die (vooral mannen) die tijdens hevig vrijen, misschien op die manier een locatie waar ze ooit al een embolie of bloeduitstorting hadden, overbelasten, maar dan dikwijls fataal net (intussen worden ook de aderen stugger en ouder worden betekent ook meer risico). Op dezelfde wijze ontdekte men pas recent dat lopen aan 10 km/h gezond is, maar zeer intensief en veelvuldig trainen aan meer dan 13 km/h helemaal niet zo gezond zou zijn als we dachten (terwijl ik dat net weer wou leren, maar als dat lukt, dan sterf ik liever vroeger). Een arts opzoeken heeft niet veel zin, het genezingsproces komt van je lichaam. Geduld en voorzichtigheid!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100