Ik moet Nederlands met mijn vader spreken

Goedenavond allemaal,

ik (17) woon sinds vier maanden in Nederland. Mijn vader is Nederlander, en ik woon nu bij hem en zijn familie. Ik woon voor het eerst in mijn leven in Nederland en ik kon bijna helemaal geen Nederlands voordat ik hier kwam. Ik ben in Duitsland opgegroeid en ik spreek Engels met mijn moeder(ze komt uit Engeland). Ik wil heel graag Nederlands leren en ik probeer zo veel mogelijk te praten. Maar ik heb nog NOOIT in me leven Nederlands tegen mijn vader gepraat. Dat vind ik HEEL RAAR. Maar nu wil hij dat opeens omdat mijn stiefmoeder het een goed idee vind. Ik zei dat ik dat niet wilde en dat ik gewoon Duits met hem will spreken maar hij mag wel Nederlands tegen mij praten. Toen noemde mijn stiefmoeder mij een luiaard. Maar ik ben niet lui, echt niet, ik wil het wel leren. Maar als ik ook Nederlands met mijn vader moet spreken kan ik helemaal niet meer mijn moedertaal spreken, met niemand. Gisteren zei ik iets in het Duits, toen antwordde hij gewoon niet. Vandaag hetzelfde. Nu praat niemand meer tegen mij:-(
Wat vinden jullie? Vinden jullie ook dat ik Nederlands met mijn vader moet spreken, en ben ik lui als ik dat niet doe of begrijpen jullie mij wel een beetje? Alvast bedankt:-)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hey Ben, als je even niet op het NL woord kan komen dan kan je toch overleggen dat je dat woord dan even in het Duits uit spreekt zodat je vader of je stiefmoeder het woord in het NL kunnen verbeteren? Meteen goed voor de ontwikkeling en het tempo gaat vast zo snel vooruit, als je maar probeert.. daar gaat het toch om? Ik denk als je vader en je stiefmoeder merken aan jou dat je je best doet om NL te spreken met af en toe een duits woordje er tussen door dat ze het wel zullen waarderen.. Succes en sterkte met alles, ik vind je een hele krachtige jongen, en je schrijven is echt top! respect!

Ik begrijp je. Maar aan je vorige bericht gelezen te hebben moet je blij wezen dat hij je in huis nam. Ga het dan ook niet tegen werken en praat gewoon Nederlands. Beter NL communicatie met hem dan helemaal geen. Misschien krijg je dan een betere band met hem en leer hij jou respecteren. Toegevoegd na 2 minuten: En je kunt al heel goed Nederlands. Als ik zo lees wat je allemaal hebt geschreven. Gewoon nederlands praten. Je bent in Nederland, je zit in een Nederlands gezin. Is dan ook niet zo gek dat ze niet terugpraten. Maar ik wil niet te snel oordelen want ik weet niks van jou(jullie) situatie af. Dus succes, En blijf oefenen met Nederlands ;)

Lijkt me wel makkelijker voor je als je het nederlands goed oefent , je woont nu tenslotte in nederland...maar je schrijft al goed nederlands he?:)

Ik vind dat ze gelijk hebben, alleen dan kun je zo goed mogelijk Nederlands leren spreken! Het typen in Nederlands gaat je al erg goed af trouwens! Complimenten!

Voor jou is het in ieder geval een goed oefening. Ik denk dat je stiefmoeder het een goed idee vindt dat jullie Nederlands praten omdat ze zich anders buitengesloten voelt. Misschien kun je met je vader afspreken dat je in ieder geval Nederlands praat als je stiefmoeder er bij is, maar dar je het prettig vindt om zo nu en dan Duits te praten. Ik neem aan dat je vader dat wel zal begrijpen en dat jullie daar een afspraak over kunnen maken. Misschien op een vast uurtje per week of als je stiefmoeder er niet is. Succes!

Lekker Nederlands gaan praten. Je zult zien hoe snel het went. Je Duits kan je misschien op niveau houden door Duitse boeken te lezen, Duitse fora op internet te bezoeken en zo. En even een compliment. Je Nederlands is prima, beter als menig menig 100% Nederlander! Dat moet gaan lukken, dan kan je ook communiceren met allerlei aardige Nederlanders :-)

Als je dit na 4 maanden al in het Nederlands kunt schrijven én daarnaast Engels en Duits spreekt, dan kun je volgens mij gewoon Duits met je vader praten, want dan leer je blijkbaar snel genoeg een taal. Als je er maar voor zorgt dat je op andere momenten wel veel Nederlands praat. Maar omdat je 17 bent, volg je vast een opleiding of werk je hier. Dan komt het volgens mij wel goed met dat Nederlands. Het probleem is alleen dat je je vader er wel voor nodig hebt. Misschien vindt je stiefmoeder het niet prettig omdat ze zelf geen Duits spreekt? Ik zou nog eens met ze gaan praten en ze vertellen dat je bang bent je moedertaal kwijt te raken. Dan kunnen je vader en stiefmoeder je misschien nog eens uitleggen waarom zij het niet willen. Als je laat zien dat je de taal snel genoeg leert door op andere momenten Nederlands te praten, helpt dat misschien. Veel succes!

Ik kan me voorstellen dat het vervelend voor jou is om niet meer in je moederstaal te mogen spreken. En ik snap ook dat je niet lui bent. Maar tegelijker kan ik ook jou vader en stiefmoeder wel begrijpen. Je woont nu in Nederland, en je spreekt/schrijft al goed Nederlands. Dus op zich is het voor je taalontwikkeling goed. Het kan zo zijn dat je stiefmoeder het vervelend vind dat jullie in het Duits spreken omdat ze zelf niet goed Duits spreekt/verstaat. Heb je al geprobeert om je vader uit te leggen waarom je af en toe in het Duits met hem wil praten. Je kan natuurlijk altijd met hun gaan praten en overleggen wat de beste optie is. Maar, let wel, jij zal ook moeten schikken. Je zou bijv. kunnen afspreken dat je thuis standaard allemaal Nederlands praat. En als je samen bent met je vader af en toe Duits, omdat je het prettig vind om in je moederstaal te praten. In ieder geval praat er met je vader en stiefmoeder over... Want dit werkt sowieso niet.

gewoon doen joh....wie weet kunnen jullie er allebei nog bij lachen ook.. bij jou eerdere berichtjes las ik dat het soms niet lekker gaat tussen jou en je vader,dus misschien is dit een mogelijkheid om nader tot elkaar te komen... dus...morgenochtend bij het ontbijt b.v...lees jij de krant voor oké?

Je bent beslist niet lui en Nederlands is ....... moeilijk. (ik moet het wel netjes houden.) Zelf ben ik docent Nederlands voor anderstalige volwassenen geweest. Je krijgt het Nederlands alleen onder de knie door het te spreken! Wel stel ik voor, dagje Duits, dagje Nederlands praten. Om en om dus, je moederstaal kunnen spreken is zeer belangrijk, bepaalde uitdrukkingen laten zich niet vertalen. Als men je het Nederlands door de strot probeert te drukken, leer je het nooit. Ist dass ein gutes Vorschlag? Have a nice Christmas.

Ach, 't kan geen kwaad. Taal is niet heilig. Of je je nu perfect in de ene taal kunt uitdrukken of iets minder in een andere taal die je toch moet leren: dat maakt zo weinig uit, dat je je er niet druk om moet maken. En zo te zien ben je al verder (schriftelijk dan) dan een niet klein aantal kinderen die gewoon in Nederland geboren zijn. Dus ook qua mogelijkheden om je gevoelens en andere zaken goed te kunnen uitdrukken in 't Nederlands, hoef je je geen zorgen te maken. Wie was dat toch ook al weer, van de koninklijke familie... Die na vele jaren nog altijd veel Duitse spraaktrekjes had... Kan d'r ff niet opkomen.

Ik vind dat je ze ongelijk hebben. Het is heel erg onnatuurlijk als je tegen je opvoeders niet meer in dezelfde taal kunt spreken die je gewend bent. Ik denk dat je best je best wil doen om de taal te leren, maar dat je genegeerd wordt omdat je nu niet de hele dag nederlands wil praten vind ik wel erg ver gaan. Ik zou er niet aan moeten denken dat mijn ouders ineens tegen mij zou zeggen dat ik in een andere taal tegen hen zou moeten communiceren om de taal te leren. Ik denk dat ze het forceren. Je kunt wel duidelijke afspraken maken door bijvoorbeeld te zeggen dat je met elkaar de dag doorneemt in het Nederlands tijdens bijvoorbeeld de eetmomenten. Zodra het beter gaat met je Nederlands en je begint te wennen om in het Nederlands te communiceren wordt de frequentie van de Nederlandse gesprekken vanzelf meer. Probeer het bespreekbaar te maken waarom je het zo moeilijk vindt om juist tegen hém in een andere taal te spreken en draag mogelijkheden/situaties, waarin je bepaalde momenten samen in het Nederlands communiceert. Misschien staat hij daar wel open voor. Ja, ik begrijp je heel goed, aangezien ik uit een gezin kom waar heel wat over en weer geëmigreerd is. Juist in een vreemd land doe je heel erg je best om je aan het land en de inwoners aan te passen en probeer je de taal te spreken en te begrijpen. Dus juist je vertrouwde omgeving en taal die je kunt spreken met de mensen om je heen bij wie je jezelf kunt zijn, zorgt dat je jezelf kunt zijn. Ik kan me zo voorstellen dat je als je in een andere taal moet spreken met je vader, het voelt alsof je tegen een vreemde spreekt.

ik begrijp wat je bedoelt,maar als je goed en snel Nederlands wil leren dan is het wel nodig dat je dit zoveel mogelijk oefent en dus de komende tijd in feite alleeen maar Nederlands spreekt, nadien kun je dan weer Duits met je vader spreken, omdat je dan beidde talen goed beheerst. succes met je Nederduits.

Wat vervelend zeg!! Ik weet niet wat je moet doen, echt niet. En of jij gelijkt hebt of hij, ik weet het niet... Misschien kan je hem vertellen dat je het Duits praten zal missen als je niet het kan praten met hem. Misschien kunnen jullie afspreken dat jullie Nederlands praten als je stiefmoeder erbij is, en dat je Duits mag praten als jullie alleen met z'n tweeen zijn? Dan hoeft zij zich niet buitengesloten te voelen omdat ze het niet verstaat (is dat de reden waarom ze wil dat je Nederlands spreekt?), en kan jij toch af en toe Duits praten. Heb je al gevraagd waarom ze eigenlijk willen dat je Nederlands praat?

Beste Ben, Je zit tussen twee taal culturen en dat lijkt me best moeilijk. Kun je niet met je vader een deal sluiten. In de dagelijkse omgang zoveel mogelijk Nederlands praten. Bij moeilijke gesprekken vragen of jullie dan Duits kunnen spreken omdat je je dan beter kunt uitdrukken. Het Nederlands leren spreken is voor de inburgering en studie natuurlijk wel een must.. Vraag me wel af wie jouw tekst in elkaar heeft gezet, want daar is niks mis mee. Sterkte

Ik vind dat je gewoon Nederlands kunt spreken met je vader, maar ik vind ook dat zowel je vader als je stiefmoeder allebei een half uurtje duits kunnen doen per dag. Voor wat hoort wat! Leuk Nederlands spreekwoord. Op die manier doen jullie allemaal je best, toch? betrek dan iedereen in het gezin bij alle talen, en zie hoever je komt. Of stel een mixtaal dag in, een dag waarop alle talen mogen. Maak het vooral leuk! met zijn allen natuurlijk. Ik denk dat je het beste even om hun medewerking kunt vragen hierin.

Ik had hetzelfde, maar dan omgekeerd. Ik kwam in Duitsland te wonen en had alleen mijn "schoolduits" en dat is heel anders dan het dialect dat ze in Köln spreken. In het begin wilde ik niet "afgaan"met mijn Duits. Al die naamvallen! Mijn man was Duitser en hij sprak de jaren dat hij in Nederland was, echt fantastisch nederlands, vrijwel accentloos. Iedereen vond het geweldig hoe het steeds beter werd. Hij werd hierdoor echt aangemoedigd. In Duitsland spraken we samen eerst Nederlands, maar ik wilde ook werken en dan moet je Duits spreken. Ik ben dus met iedereen Duits gaan spreken, met de postbode, bij de bakker enz. Iedereen vond het charmant klinken en waardeerde de poging. Ik werd aangenomen bij de eerste de beste modesalon als eerste verkoopster. Dan moet je wel goed Duits spreken en de hele dag. Het was geen makkelijk publiek daar, want ze waren erg elitair. Maar iedereen gaf complimenten want ze hoorden wel een licht accent, maar dachten dat ik uit Zweden kwam. Misschien omdat ik lang, slank en lichtblond was. Enfin, als ik mijn familie in Nederland bezocht, dacht ik nog in Duits en kon vaak het Nederlandse woord niet vinden en vertaalde klakkeloos het Duits. Dit duurde een paar dagen en dan dacht ik en sprak weer in het Nederlands. Na 5 jaar ben ik gescheiden en kwam weer terug in Nederland. Ik ben alweer 15 jaar+ met een Nederlander getrouwd en heb een zoon met hem. Mijn ex komt af en toe op bezoek en nadat hij nooit meer Nederlands sprak, kostte het hem geen enkele moeite en zo gaat het ook met mijn Duits.Af en toe koop ik wel eens een duits tijdschrift en maak daar de puzzels uit, het gaat nog steeds goed. Dus.....je hoeft niet bang te zijn dat je een taal "vergeet", dit doe je niet. Probeer het te praten, iedereen zal het waarderen, wen er aan en je zult zien dat het steeds beter gaat. Zoals je schrijft ken je de basis al erg goed, nu alleen nog in de praktijk brengen. Juist met je vader praten kan heel goed zijn. Je kunt hem vragen je te verbeteren als je dingen verkeerd zegt. Hij zal je zeker niet uitlachen, omdat hij het alleen maar waardeert dat je het probeert. Het maakt het alleen maar makkelijker voor je om in dit land een nieuw leven op te bouwen. Let maar op, na een tijdje denk je zelfs in het Nederlands.

Thuis maakt het niet uit vind ik, maar als je in het openbaar spreekt is het wel zo netjes om Nederlands te spreken.

Heel erg herkenbaar, en het gevoel dat je - overigens in perfect Nederlands - beschrijft, heet valse schaamte. Ik zie het zelfde bij mijn kinderen : wij gaan volgende maand emigreren naar Duitsland, en ze gaan dan ook naar een Duitse school en moeten dus Duits leren. Wij proberen ze vast als voorbereiding een beetje Duits te leren door het thuis te spreken, en DAT vinden ze al buitengewoon ongemakkelijk. Maar het idee iets in het Duits terug te moeten zeggen, doet ze werkelijk door de grond zakken van (valse) schaamte. Zo spreek ik ook prima Duits (nog niet goed genoeg hoor, maar ik red me ermee) en Engels, ook wel een mondje Frans en Spaans, en mijn ouders spreken al die talen ook. Maar het idee tegen hén een andere dan mijn eigen taal te moeten spreken, voelt ook zeer ongemakkelijk. Vermoedelijk heb je er in de omgeving van Nederlanders die niet of nauwelijks Duits spreken helemaal geen moeite mee, alleen in die intieme kring van het gezin. Dat je het daar niet 'durft' of je er ongemakkelijk bij voelt, is geen luiheid maar een soort.....onbewust angst misschien wel. Ergens heeft je vader natuurlijk wel gelijk ; als je hier woont, spreek je de taal van hier. Dat is ook de snelste manier om te proberen je Duitse accent een beetje kwijt te raken, zeker als je 'native speakers' in de familie hebt. Valse schaamte. Vals, omdat je je helemaal niet HOEFT te schamen, en ik niet denk dat je vader je zal 'afrekenen' op eventuele fouten. Hij zal het echt goed bedoelen. Probeer over de - zeer begrijpelijke- schroom heen te stappen, en met hem te communiceren in zijn oude en jouw nieuwe moedertaal. Na een paar weken, weet je al niet meer beter. Zeker als ik zo het - hoge- niveau van jou Nederlands bekijk. Ik mocht wíllen dat ik maar half zo goed Duits sprak en een tiende zo goed schreef. Dat gaat helemaal goedkomen met jou ; je hoeft je echt he-le-maal nergens voor te schamen. Toegevoegd na 4 minuten: Dat het idee 'afscheid' te moeten nemen van je 'eigen' taal je benauwd kan ik me trouwens ook heel goed voorstellen. Ook dat gevoel herken ik gedeeltelijk, hoewel het voor mij niet zo dramatisch zal zijn. Zoek mensen op in je omgeving die ook graag Duits (willen) spreken ; die moeten er in de buurt van Amsterdam zéker zijn.

Lijkt me heel lastig! Als je kijkt naar de taalontwikkeling bij tweetalig opgevoede kinderen, blijkt dat dat het beste werkt als de éne ouder consequent in de éne taal tegen het kind praat, en de andere ouder consequent in de andere taal. Maar dan moet het wel over de moedertaal van de ouders gaan. In dat geval zou jouw vader dus Nederlands met je moeten spreken. Je leert het dan het snelste en het beste. Je bent natuurlijk geen tweetalig peutertje meer, dus of dit hier helemaal geldt.... Ik kan me voorstellen dat je er doodmoe van wordt om de hele tijd antwoord te geven in een taal die je nog moeilijk vindt. Ga er eens voor zitten en bespreek het; desnoods maak je er een dealtje over dat je b.v. tijdens het eten Nederlands praat met elkaar, maar daarna gewoon weer in het Duits antwoord mag geven.

Bronnen:
http://kindentaal.logopedie.nl/meertaligheid/

Nee je bent zeker niet lui, jammer dat ze jou niet willen begrijpen, ik snap wel dat je Duits wil praten met je vader maar maak dat maar eens duidelijk aan je vader en stiefmoeder.

Lui zou ik het niet willen noemen. Wel is de allerbeste manier om een taal te leren het gewoon dagelijks te gebruiken en niet alleen er naar te luisteren, maar juist het spreken. Ik versta Duits vloeiend, maar als ik er zelf een gesprek in moet houden, dan wemelt het van de fouten. De beste manier voor mij om beter Duits te leren is het te gebruiken, hetzelfde gaat ook op voor jouw Nederlands (hoewel ik serieus moet zeggen dat ik jouw Nederlands stukken beter vind dan van sommige andere GV'ers). In eerdere vragen van je die ik me meen te herinneren sprak je erover dat je stiefmoeder je niet echt graag mag en je ook niet graag in huis genomen had. Dat zou voor mij juist een extra reden zijn om haar geen extra reden te geven zich te ergeren aan mij. Je moedertaal verlies je heus niet. Bel anders af en toe eens wat vrienden van je in Duitsland op om je moedertaal te blijven spreken. Succes in ieder geval.

Gewoon doen, je vader heeft het beste met je voor... Hij polyglotteert jou... (ja sorry is een moeilijk Nederlands woord)...

Misschien kun je aan je vader uitleggen dat je al genoeg Nederlands spreekt met iedereen. Je kunt het best emoties uiten in je moedertaal misschien is dat een goed argument om af en toe Duits te kunnen praten. Vraag gewoon of het allebij mag. Tijdens het avondeten spreken jullie bijvoorbeeld Duits maar voor derest Nederlands. Een goede middenweg.

Ik vind het heel normaal als je zoveel mogelijk Nederlands probeert te spreken. Op die manier maak je ook nieuwe vrienden en is wordt het leven voor jou in Nederland ook makkelijker. Zelf was ik met mijn Nederlandse ( ex ) man en mijn stiefzoon, in Duitland gaan wonen en wij deden er alles aan om zoveel mogelijk Duits met elkaar te spreken. Aan één kant vind ik dat je stiefmoeder gelijk heeft maar aan de andere kant vind ik dat ze je niet voor luiaard uit mag maken. Er zijn ook andere manieren om jou te stimuleren om toch zoveel mogelijk Nederlands te laten spreken. Als je vader telkens zijn mond houd, wordt je daar alleen maar ongelukkig van. Ik wens je veel susses MIT FREUNDLICHEN GRÜSSEN ( sorry Nederlands toetsenbord )

Ik begrijp jouw probleem. Twee jaar geleden hadden wij hier iemand uit Roemenië in huis die alleen maar Engels sprak. Om hem niet ongemakkelijk te laten voelen praatten wij onderling ook zoveel mogelijk Engels met elkaar, en dat is inderdaad heel raar om te doen met je eigen gezinsleden, daarin geef ik je gelijk. Maar nu was dit maar tijdelijk dus niet zo erg. Maar als deze persoon hier echt voor langere tijd had gewoond dan had ik wel graag gewild dat hij Nederlands leerde en dat ook ging spreken. Ik ben per slot van rekening wel in mijn eigen huis, en dan is er niets mis mee om je daar een beetje aan aan te passen.

Bedenk, dat duitsland een belangrijke handelspartner is voor nederland en dat een goede kennis van beide talen, en daarbij ook nog engels, jou in de toekomst zal helpen een ban te vinden. Jij kunt kiezen in welke van de drie landen je wilt werken. Onderhoud je talen wel. Dus lezen.

Als je net zo goed Nederlands spreekt als schrijft, zeker doen! Een heel verhaal (bijna) zonder fouten! Dat doen de meeste geboren en getogen Hollanders nog fout! En dat voor vier maanden!! Niet dat ik zo gek ben op die reclame van de NEM, maar: Gewoon doen!

Nederlands is moeilijk dat is een feit.Nu je bij je vader bent gaan wonen zal het misschien toch verstandiger zijn om Nederlands met hem te gaan spreken ook misschien omdat je hier naar school gaat en Nederlands de hoofdtaal is. Als je op het middelbaar onderwijs zit ben jij in ieder geval een kajer met het Duits wat je altijd hebt gesproken en het Engels wat je met je moeder hebt gesproken.Ik zou je er niet lui om verklaren.Waarom.Niet zo'n goede zet van je stiefmoeder, of spreekt ze misschien ook een buitenlandse taal.Kan zomaar zo zijn.En vaders moeten ook eens leren niet zo eigenwijs te zijn om niet te praten.Hoe kan je tegen een kind je mond houden.

Het heeft vast niets met luiheid te maken dat je graag Duits spreekt, maar ik begrijp wel dat je pa wil dat er hier Nederlands wordt gesproken. Het is uiteindelijk ook goed voor jou want dat versnelt de ontwikkeling van je spreekvaardigheid. Misschien speelt ook wel een rol dat het voor de andere gezinsleden "gek" is als jij wordt toegevoegd aan het gezin en dan ook nog anderstalig bent. Ik weet niet of je stiefbroers of -zussen heb? Voor hen kan het wennen aan jou misschien wel moeilijker zijn als jij Duits blijft spreken. Je Nederlands is zo te lezen al erg goed dus je bent er vast snel aan gewend. Bovendien kan je je vrienden in Duitsland in het Duits blijven spreken, al was het maar via MSN of skype. Je kunt ook iets anders zoeken om je taal te blijven spreken, heb je er aan gedacht om op (jouw) school leerlingen met hun huiswerk Duits te begeleiden? Daar kan je misschien een hartstikke leuke bijbaan aan overhouden en je kan Duits praten zoveel je wilt ;-) Zorg dat je geen "outcast" wordt in je eigen thuis want daar word je in elk geval niet gelukkig van. Suc6!

Kijk hier eens. Misschien kan dit wel nuttig zijn voor je http://www.rug.nl/talencentrum/taaltrainingen/nederlands/nederlandsvooranderstaligen/niveau1en2duitstaligen Succes.!

Ergens heel vervelend voor je. Misschien is het een goede oplossing om afspraken te maken om deels Nederlands te spreken en deels in je moedertaal te kunnen spreken. Als de wil er is moet dit toch lukken. Mijn nichtjes hebben dat ook zo opgelost.

Mij lijkt het, het prettigst om gewoon Duits tegen je ouders te spraten. Maar als je tegen je ouders Nederlands spreekt leer je het wel sneller. De meeste mensen die immigreren naar Nederland blijven in hun eigen huis denk ok gewoon hus eigen taal spreken, omdat ze anders hun eigen taal niet meer horen behalve als ze naar hun eigen land gaan.

het is begijpelijk, je vader woont samen met je stiefmoeder als jullie duits gaan praten en zij het niet echt kan volgen gaat ze zich in een hoekje geduwd voelen.je vader heeft je in huis genomen en dat heb je ook aan je stiefmoeder te danken want hun leven word ineens heel anders met jou erbij maar het ben tenslotte jij die je zal moeten aanpassen aan hun vooral. ik zit ook in een samengestelde gezin ik heb een 13jarige dochter en mijn vriend heeft een 13jarige dochter,hooe zou het overkomen als ik met mijn dochter in het italiaans begon te praten aan tafel.ik denk dat het niet plezant zou zijn voor de anderen 2 ik heb 20jaar niet meer mijn moedertaal gesproken (italiaans)de afgelopen jaar ben ik er een beetje mee begonnen met een kennis het ging eerst moeizaam en daarna heel vlot.je moedertaal verleer je niet het zal ook voor jou een hele aanpassing zijn in een nieuwe land en nieuwe gezin.het is tegenwoordig allamaal niet makkelijk in samengestelde gezinnen iedereen moet met iedereen rekening houden je leeft met mensen met allemaal verschillende achtergronden en opvoedingen.maak er het beste van zou ik zeggen.maar...schrijf jij zo goed nederlands dan?

Jouw standpunt is begrijpelijk, iedereen spreekt graag in zijn moedertaal, vooral tegen mensen die dichtbij hem staan. Dat wil niet zeggen dat jouw standpunt slim is. De andere kant van het verhaal is echter ook begrijpelijk. Een taal leer je alleen door het dagelijks en veelvuldig te spreken. Vooral het uitdrukken van je emoties is moeilijk als een taal niet je dagelijkse voertaal is. Als je in Nederland woont, wilt werken en leren is het belangrijk dat je Nederlands spreekt. Oefening baart kunst, en je posting te lezen, ben je al heel ver. Ik denk dat je je vader dankbaar mag zijn dat hij alleen Nederlands met je spreekt. Zeker als je overdag weinig tot geen contacten in het Nederlands hebt (Nederlandse vrienden). Je vader dwingt je om de taal te spreken van het land waar je bent, zodat je ook in jouw omgeving makkelijker vrienden kunt maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100