Hoe komt het dat vrouwen of mannen als ze ouder worden zich vaak aangetrokken voelen tot hetzelfde geslacht?

Ik maak dat nogal eens mee in mijn omgeving. Brave huisvaders of moeders die naarmate ze ouder zijn ineens blijken over homoseksuele gevoelen te hebben.
Heeft dit misschien met hormonen te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk eerder dat het te maken heeft met een lang ontdekkingsproces. Of met het einde van een onderdrukkingsproces van de eigen gevoelens, dat kan ook. Helaas rust op homosexualiteit nog een groot taboe. Het is erg moeilijk om voor jezelf te erkennen dat je eigenlijk op mensen van hetzelfde geslacht valt. Zeker als je voorkeur niet zodanig uitgesproken is dat je niet ook diepe gevoelens kunt koesteren voor iemand van het andere geslacht. Dan denk je dat je je roeping hebt gevonden in het huwelijk, en dan zie je alle andere gevoelens als een rarigheidje van jezelf waar je maar niet al teveel op moet letten. Pas na verloop van tijd gaat het wringen, en kom je erachter wat de werkelijke oorzaak is van dat gevoel van onbehagen dat je al je hele leven achtervolgt. Net zoals sommigen na hun 40e of 50e hun baan vaarwel zeggen en iets gaan doen dat ze écht leuk vinden, zo komen sommigen er rond die leeftijd achter wat ze écht fijn vinden op liefdesgebied. Ik heb zelf ook een aantal van dergelijke gevallen gezien. Inclusief een vader van drie kinderen die zich op zijn 45e liet scheiden van zijn vrouw, en zich liet ombouwen tot vrouw. Dat geeft helaas een hoop persoonlijk leed, zowel bij de persoon zelf als bij de direct betrokkenen. Het zou beter zijn geweest als deze mensen al veel eerder hun ware roeping cq hun ware identiteit hadden (h)erkend. Laten we homosexuelen gewoon accepteren, of we het nu als afwijking zien of als natuurlijke variatie. Dat voorkomt een hoop diepe ellende.

Het is de vraag of er hierbij sprake is van 'ineens'. Omdat het ook in Nederland bijvoorbeeld voor veel mensen nog steeds best moeilijk is uit te komen voor hun echte gevoelens zijn er veel mensen die eerst proberen 'normaal' door het leven te gaan. Vaak blijkt dat dan toch niet vol te houden en komen ze uiteindelijk en niet ineens alsnog voor hun ware gevoelens, geaardheid uit. Mensen hebben daar vaak een hoop tijd voor nodig en zijn in de tussentijd brave huisvaders of huismoeders geworden.

Ik vermoed dat die gevoelens er altijd al zijn geweest maar onderdrukt zijn. Of men gedacht heeft, laat ik maar 'normaal' leven, anders word ik veroordeeld. Schaamte heerste vroeger. Vaak gebeurt dit omdat het toen een taboe was. Tegenwoordig wordt het geaccepteerd. Je hoort het inderdaad steeds vaker dat wanneer iemand ouder is er wel vooruit durft te komen en voor mijn gevoel heeft dit met bovenstaande te maken. Ik denk niet dat dit met hormonen te maken heeft.

Naarmate je ouder wordt, zullen de meesten zich steeds meer als zichzelf willen gedragen. Ze komen er vaak al eerder achter dat zij zich vooral gedragen en handelen hun het hun is aangeleerd. Maar zichzelf zijn ze nog niet. Dat is een hele zoektocht, omdat bijvoorbeeld het kinds zijn in teken staat om te leren. En dan vooral het leren om naar voorbeelden te kijken. Pas later, willen ze echt ontdekken wie ze zelf nu zijn. Als ze dit dan redelijk ontdekt hebben, is het een volgende stap om ook daadwerkelijk te gaan leven naar wie je werkelijke bent en wil zijn. En niet hoe anderen graag willen dat je bent. Dus na het ontdekken dat je eigenlijk niet bent wie je bent tot aan het gaan veranderen zodat je bent wie je bent (volg je het nog). Kunnen nogal wat jaren overheen gaan. Meestal is de eerste ontdekking in de 30-er jaren. Dan kunnen er nog best 10-20 jaar overheen gaan voordat je de drempels durft te nemen. Het is namelijk niet niks om a) je eerdere keuzes als foute keuzes te beschouwen; b) om gezin en kinderen te verlaten; c) je ouders (diegene die je voorbeelden zijn geweest) in te lichten. Dit zijn echt grote stappen. Zeker als je weet dat je homoseksueel bent. Vergeet niet dat je dit tot je 30e echt onderdrukt hebt. En tot je 30e was het een slechte periode voor homoseksuelen. Dus het is echt niet vaak, maar mensen durven dan te gaan veranderen.

Heeft niks met hormonen te maken. Vaak wist de familie en/of omgeving dit al veel langer. Jammer dat die personen hetzelf nog niet wisten of gewoon niet wilde weten. Uiteindelijk komen ze uit de kast en hebben spijt dat ze er niet eerder voor uit zijn gekomen. Sommige personen hebben jammer genoeg heel veel tijd nodig om eindelijk zichzelf te kunnen zijn.

Vroeger was er geen ruimte voor deze afwijkende gedachte. Door je ouders werd er van je verwacht dat je keurig ging trouwen, kindjes kreeg, een goede baan en een goed aanzien in de maatschappij om je heen(vrienden, collega's en familie) het liefst ook nog naar de kerk ging. Dus alles, zeker voor de buitenwereld netjes en voorbeeldig! Gelukkig is de maatschapij wat dit betreft veranderd. En zijn eenmaal de kinderen de deur uit, dan komt de ware aard van het beestje naar boven. Het mag nu, vroeger niet, deze mensen moeten nog wat inhalen. Hormonen zullen deze stap niet verklaren en ook de leeftijd niet, maar wel de mogelijkheden om alsnog nu eerlijk door het leven te gaan .

Ik ben ervan overtuigd dat de meeste mensen in de grond niet 100% homo of hetero zijn. Voor oudere mensen was het nooit een optie om (openlijk) te handelen naar de homoseksuele gevoelens die ze ook hadden. Nu zijn de tijden anders, en inmiddels zullen ze zich ook niet zoveel meer aantrekken van wat de omgeving vindt. De kinderen zijn de deur uit of in ieder geval redelijk zelfstandig. Dan zijn er voor die mensen geen belemmeringen meer om die kant van zichzelf, die er altijd al is geweest, te gaan ontdekken.

Wat heel goed mogelijk is, omdat ook in andere kulturen mannen graag uitgaan met mannen en vrouwen met vrouwen. Alleen maatachappelijke dwang en sexuele behoefte drijft ze naar het andere geslacht toe. In sommige andere culturen is dat veel minder, de mannen zitten bij elkaar en de vrouwen zitten bij elkaar. In die landen ‘bestaat’ homosexualiteit niet, omdat het niet opvalt. Als je ouder wordt, dan valt de sexuele behoefte weg, dan kun je in onze maatschappij rustig je eigen weg volgen en zoek je gezelschap van je gelijken op. Met een vriend naar de kroeg is waarschijnlijk gezelliger dan meteen vriendin naar de kroeg, mijn moeder ging altijd met 'haar dames' op vakantie, daar hoefde geen man bij, maar de fles citroengenever moest wel mee naar Italie.

In aanleg is ieder mens erop gericht om zijn of haar genoom te laten voortgaan en daarmee gericht op voortplanting wat de sexuele drang tot de grootste drang maakt die een mens kan hebben,door deze drang is het hebben van sex uitgegroeid tot een belangrijke stimulans om plezier te hebben en geluk te vinden,hieruit volgt dat het geslacht van de partner niet het belangrijkste is en ieder mens latent bisexueel is. De sexuele ontwikkeling gaat in fase door een mensenleven waarbij in de vroege jeugd al een start te xien is (kleutersjongens die roepen meisjes zijn stom)later worden die meisjes machtig interresant om weer later weer minder interresant gevonden te worden. In tijden van ontbering en gebrek aan partners uvan andere sexe (bijvoorbeeld oorlogen,concentratiekampen,gevangennissen )zij je de homosexuele contacten dan ook toenemen, deze nemen bij vrijehid dan weer af. Door deze latente bisexueliteit zie je dan ook dat bij ouderen de voortplantingsdrift mischien afneemt de sexule drang blijft ,de druk van de omgeving minder belangrijk word en een nieuwe fase ingegaan word waarbij een gelijke (sexe) partner nieuwe mogelijkheden ,ontwikkeling en kansen biedt wat deze erg aantrekkelijk maakt.

braaf???? wat is dat nou voor vreemde opmerking. Ik vind een homo braaf en een hetero niet. Nee dat heeft niks met hormonen te maken. Ieder mens heeft bisexuele gevoelens, de een uit ze en de ander verdrukt ze. Dat heeft te maken met de tijd, vroeger durfde men niet voor de gevoelens uit te komen. En het heeft te maken met familie, vrienden, werk, enz. En natuurlijk of iemand zwak of sterk is. Als je sterk bent, laat je je ware gevoelens zien en heb je lak aan wat de wereld daarvan vindt.

Heb ik gelukkig geen last van.heb ik ook nog nooits gehoord,dat mensen als ze ouder worden worden aangetrokken door iemand van het zelfde geslacht.Zoiets zit in je of niet.Heeft niks met leeftijd te maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100