Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ik word onrustig bij het zien van geweld en pijn, hoe zorg ik dat ik hier minder vatbaar voor ben?

Ik ben heel gevoelig voor alle negativiteit waar de wereld zo vol van zit, de oorlogen, hoe mensen met elkaar, dieren en de planeet omgaan en het hoge gehalte aan geweld op tv.
Ik kan me hier soms uren ongelukkig en of angstig door voelen.
Ik vermijd al zoveel mogelijk gewelddadige films en tv programma's, maar zelfs het nieuws zit er vol mee.
Ik merk dat hoe meer ik me ervoor probeer af te sluiten hoe meer ik in een soort isolement kom.
heeft iemand tips voor me zodat ik me hier op de een of andere manier voor kan afsluiten?
Want ja, er zijn veel problemen in de wereld, en mensen kunnen wreed zijn, maar dat zijn niet mijn problemen of verantwoording, ik kan ze toch niet oplossen dus wil ik er ook niet meer over piekeren

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het feit op zich dat jij een hekel hebt aan pijn en geweld, is niet negatief. Sterker nog, dat is goed. Dat er iets diep binnenin jou is dat het als het ware uitschreeuwt: "dit WIL ik niet, dit HOORT niet", toont juist aan dat jij heel zuiver naar dit soort dingen kijkt en heel goed weet dat het nooit de bedoeling is geweest dat mensen elkaar pijn doen. Het is veel erger als mensen dit verschil niet zien, en ze onverschillig zijn bij zoveel lijden. Ik denk zelfs dat die onverschilligheid nog meer lijden kan veroorzaken, omdat het de drempel kan verlagen naar het zelf deelnemen aan handelingen die andere mensen leed berokkenen. Daar is dus niet mis mee. MAAR: als het jou zoveel doet dat je er echt lást van hebt, dat je er onder lijdt, dan 'moet' je daar iets mee. Voor een deel kun je het vermijden, zoals jij al doet: het niet kijken naar gewelddadige films lijkt me een prima maatregel. Maar dit helpt jou niet voldoende, lees ik. Je kunt het niet volledig vermijden. Je raakt in een isolement en bent ongelukkig en angstig. Als dát zo is, denk ik dat je er actief iets aan moet doen. Natuurlijk zijn er allerlei dingen die je zelf kunt doen, zoals met vrienden of vriendinnen praten en zelfhulpboeken lezen, en dat moet je ook zeker doen als het je helpt, maar als je juist begrijp, denk ik dat je meer hulp nodig hebt. Ik zou je aanraden om naar je huisarts te gaan en daar een verwijzing te vragen naar en psycholoog. Niet omdat er iets met jou mis is, maar omdat het echt zonde is als jij jouw leven laat vergallen door het leven van andere mensen. Natuurlijk: we leven in een imperfecte wereld en daar moet elk mens mee leven, maar als jij er zó onder lijdt, denk ik dat je wat extra hulp goed kunt gebruiken. Alleen al erover praten kan soms helpen bij dit soort klachten, en daarnaast zijn er diverse technieken uit o.a. de cognitieve gedragstherapie die je echt kunnen helpen om hier beter mee om te leren gaan. Daarnaast helpt het je misschien om eens wat te lezen over hooggevoeligheid. Mensen die erg gevoelig zijn voor dit soort dingen, hebben vaak nog meer eigenschappen die je zou kunnen omschrijven als hooggevoelig. Let wel: dit is geen diagnose of stoornis, maar het is wel waar dat sommige mensen veel gevoeliger zijn ook voor dit soort dingen dan anderen. Soms kan het helpen wat te lezen over de mechanismen van bepaalde eigenschappen die je in jezelf herkent, en kan dat je inzichten geven die je kunnen helpen om beter met die eigenschappen om te gaan.

In feite geef je de oplossing zelf al aan in je laatste zin: jezelf iedere keer weer bewust realiseren in je gedachten, dat de ellende van de wereld niet jouw verantwoording is. Dat dit gevoel van onmacht/machteloosheid/wanhoop jóúw gevoel is en dat jij dus ook de enige bent, die dit gevoel middels bewuste gedachtenombuiging kunt veranderen. Als je merkt, dat je erover aan het piekeren bent, concentreer je dan met alle aandacht op datgene waar je mee bezig bent. Of ga iets doen met alle aandacht die je in je hebt. Sluit je gedachten niet af, want die zijn en blijven er gewoon, maar probeer er van een afstandje naar te kijken. Kruip er niet helemaal in, zodat je er deelgenoot van wordt. Probeer ze als een toeschouwer objectief te bekijken. Ik vraag me af in welk isolement je terecht komt als je nare film/tv programma's niet meer kijkt.... ik kijk ook het nieuws niet meer op tv. Er zijn vele andere mogelijkheiden om op de hoogte te blijven: nieuws luisteren via de radio of lezen via de krant: veel minder indringend vind ik. Ik herken het trouwens ook hoor! Waar ik heel veel baat bij heb en heb gehad is het volgen van een cursus Mindfulness. Misschien ook iets voor jou? Wat info: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mindfulness Toegevoegd na 12 minuten: Verandering van gedachten kan ook door het G-schema toe te passen. De 5 G's zijn: Gebeurtenis, Gedachten, Gevoel, Gedrag, Gevolg en in die volgorde. Aan de gebeurtenis kan je niks veranderen. Als je je gedachten daarover verandert van niet-helpend naar helpend, dan zal je merken dat je gevoel, gedrag en gevolg meeveranderen. Meer info: http://www.josdouma.nl/pneumapastoraat/gschema.pdf

Veel mensen worden verdrietig als ze kijken naar de wereld om zich heen. Dat is ook logisch, want er is heel veel ziekte, pijn, armoede en onrecht. Maar daarbij moet je je realiseren dat pijn en verdriet onderdeel zijn van het (dagelijks) leven. Dat geldt voor mens én dier; zeker ook voor dieren die in het wild leven. Wat mensen elkaar soms aandoen is onbegrijpelijk. Je kunt (zoals wij mensen altijd willen) proberen er een verklaring voor te vinden, maar in de kern blijven zaken als "agressie, geweld, doodgaan, lijden enz." allemaal gebeurtenissen die niet te bevatten zijn. Toen de meeste mensen nog gelovig waren, kon men zich veel makkelijker neerleggen bij dit soort gebeurtenissen: het was immers 'de wil van God'. Vandaag de dag proberen we alles te begrijpen en te verklaren. Dat kan helaas niet. Een bekend gezegde luidt: "God, geef me de kracht om te veranderen wat ik kan veranderen, de berusting om te accepteren wat ik niet kan veranderen en de wijsheid om het verschil te zien". En dát is ook zo'n beetje de kunst van het leven... Je zou kunnen proberen om gebeurtenissen om je heen waar te nemen, zonder er in je gedachten meteen conclusies aan te verbinden. Puur waarnemen dus, zonder er verder een waardeoordeel aan te verbinden. Verder kan het helpen om je te richten op de (vele) leuke en mooie dingen, die het leven je ook te bieden heeft. Als je door een bos loopt, kun je je ergeren aan de papiertjes die op de grond liggen en de geluiden van de snelweg in de verte, maar je kunt je aandacht ook richten op het gezang van de vogels en de kleuren van de bomen om je heen... Ter afsluiting: misschien geeft het je voldoening om iets te gaan ondernemen om de pijn en het onrecht in je eigen omgeving te verlichten. "Iedere rivier komt voort uit die eerste druppel...".

Bedenk ook goed dat elk nadeel ook een voordeel is (klinkt bijna als Cruijff). Een goede vriendin van mij is ook zo gevoelig. Het lukt haar echt niet een journaal te kijken, dat is te heftig. Maar ze heeft haar gevoeligheid gebruikt in haar beroepskeuze en ze is een geweldige psychologe geworden. Ze leeft absoluut niet in een isolement, integendeel, ze heeft een heel rijk sociaal leven. Maar ze kiest de dingen en mensen uit, waar zij zich goed bij voelt. Maar je zal een paar dingen moeten accepteren: o.a. er is veel ellende in de wereld en veel mensen zijn minder gevoelig dan jij bent en zullen een hoop dingen die jij oppikt niet zo ervaren of gewoon niet doorhebben. Daar zal je met je verstand relativering in moeten aanbrengen. Het gaat om de balans. Met jouw gevoeligheid heb je een goede mogelijkheid om zaken in deze wereld ten goede te keren, jij hebt in de gaten dat het beter kan en moet. Maar dat moet niet ten koste gaan van je privéleven. Neem je gevoel serieus, koester dat, wees er trots op, het is een gave! Maar gebruik je verstand om te relativeren en tegengas te geven aan je gevoel, zodat je wel in balans kan leven. Hoe groter de gave, hoe lastiger het vaak is om ermee te leven. Heel belangrijk is het om vooral met de voetjes op aarde te blijven en om de realiteit goed te blijven zien. Heb je hier heel veel moeite mee, dan is het zeker de moeite waard om een psycholoog te raadplegen. In een serie gesprekken zou je zeker tips kunnen krijgen over hoe je met jouw probleem oftewel gave om zou kunnen gaan. Succes!

Wij worden zo overdonderd door beelden van geweld dat vele mensen hiervoor hun gevoeligheid hebben verloren. En dus smakelijk hun avondmaal nuttigen terwijl ze naar stukgehakte lijken kijken in één of andere oorlog. Wees dus blij dat je anders bent. Het punt is dat geweld enerzijds afstoot, maar anderzijds ook een adrenalinestoot geeft bij mensen. Zo een beetje als de boeman bij kinderen "brrrr, lekker griezelen". Vandaar dat krantenkoppen ook in die zin geformuleerd worden. Als je dan het artikel leest denk je "ach, gaat het daar maar over?". Of wat denk je van een bekende documentaire over het leven van de tijgers waarbij als reclameslogan staat "zie hoe een tijger een man opeet". Met andere woorden :griezelen verkoopt. Als je hiervoor gevoelig bent, is het heel goed dat je afstand neemt van gewelddadige films. Ik zou je adviseren om ook het nieuws niet meer te bekijken. Al bij al krijg je maar een klein deel van de échte actualiteit te zien, want ook het journaal moet verkoopwaarde hebben. Dat betekent dat men er dingen uitpikt die op dat moment "hot" zijn en waar dus vele mensen naar zullen kijken. Dan wordt er iets anders "hot" en hoor je niks meer over de vroegere dingen. Als je graag de actualiteit volgt, kan je beter kijken naar programma's die het nieuws dieper duiden ipv het journaal. Daar krijg je meer context bij de actualiteit en is het sensatiegehalte ook veel minder hoog. En stop met vechten tegen je negatieve emoties en angsten. Een chinees spreekwoord zegt : "zolang je tegen iets vecht, heeft het je in zijn macht". Zet er iets voor in de plaats. Volg cursussen waarvan je tot rust komt en/of die je blij maken. Daar ontmoet je vast mensen waar je een "klik" mee voelt. Lees boeken waar je echt van kan genieten. Met andere woorden : schep voor jezelf een omgeving die je gelukkig maakt. Dan zal het andere automatisch meer en meer naar de achtergrond En als je je bij mensen bevindt die samen lekker willen griezelen over al de verschrikkingen op de wereld, ga er niet tegen in en trek je vriendelijk terug. Als je hierop wordt aangesproken zeg dan rustig "ik praat liever over leuke dingen" en trek je niets aan van hun feedback (bv. "je mag je kop niet in het zand steken, de wereld is rot...). Media hebben voor- en nadelen. Het is zoals mijn grootmoeder (wiens moeder werd vermoord) zei "vroeger was er evenveel moord en doodslag, overvallen, verkrachtingen en zo. alleen was er toen geen tv, en dus wisten we het niet".

Hi Rozz, Wat erg dat je je zo voelt, lang heb ik mij ook zo gevoeld, dat ik zelfs dacht dat ik het leven niet meer aan kon. Ik kijk geen nieuws, weinig tv en mensen moeten niet aan komen met gruwelverhalen. Maar zoals jij ook zegt, jij en ik kunnen het leed van de wereld niet op onze schouders dragen. Mijn mening is dat we bewust moeten zijn van het leed in de wereld, maar dat we niet overal mee geconfronteerd hoeven te worden. Zoek de mooie dingen maar op en wees een zonnetje voor de mensen om je heen. Want het heeft geen zin om die negatieve ideeen te voeden met jouw emoties/gepieker of andersom. Op een gegeven moment heb ik er wel voor gekozen, om van mij leven iets moois te maken! Zo heb ik zelf 'mijn omgeving' in de hand. Mensen die niet aardig tegen me doen of mij hebben gebruikt om er zelf beter van de worden heb ik gedumpt. Nu zitten er alleen mensen in mijn leven die mij waarderen om mijzelf en die mijn denkbeelden respecteren. Ik hoop dat jij ook zulke mensen kan vinden, die zullen je hopelijk helpen met het kijken naar de wereld en de mooie kanten ervan. Sterkte!

Hoe oud ben je? Er wordt namelijk gezegd dat mensen na 1995 geboren zijn ''nieuwetijds kinderen'' zijn. Dat wil zeggen dat sommige kinderen vaker ''voorgevoelens'' hebben en soortgelijke dingen. Ze pikken vaak emoties op van anderen. En vaak zijn ze dan ook nog eens hoogbegaafd. Grote kans dat jij dat ook bedt. Jij kunt er weinig tegen doen. Lees een boek over nieuwetijds kinderen en haal uit elk nadeel een voordeel, door bijvoorbeeld andere te helpen. Ook op youtube staan wel wat filmpjes. Kijk gewoon, het kan toch geen kwaad.

Niet naar het journaal kijken en alleen nieuws in kranten en op internet volgen zodat je beeld-inname beperkt wordt. Dat scheelt een hoop onrust. Je wordt er niet minder vatbaar van, maar hebt wel minder last, denk ik. En je hoeft niet geïsoleerd te raken, merk ik zelf. Het geef teen hoop rust!

ik kijk al lang niet meer elke dag naar het nieuws/ journaal. toen ik nog een abonnement op de krant had, merkte ik dat ik beter tegen geschreven nieuws kon dan gesproken met beelden! voor mij was het duidelijk, geen tv-nieuws meer. eigenlijk is het onbegrijpelijk dat ik in 2001 eindeloos heb gekeken naar de beelden van de "twin-towers" in new york, die (iedere keer) in dezelfde documentaire eindeloos 'omvielen', eigenlijk in elkaar zakten... er is een term voor dat je eindeloos gefascineerd naar zulke beelden blijft kijken, dus zal het wel verklaarbaar zijn, maar waarom de een veel slechter tegen het zien van geweld en pijn kan en ook nog hoe je daar minder vatbaar voor wordt, dat is een andere kwestie. het is waarschijnlijk een kwestie van empathie. empathie houdt in dat je je kunt inleven in andermans misère, ellende, pijn, ongeluk etc., maar teveel empathie, is naar mijn idee ook dat je het je te veel aantrekt, ik heb daar zelf behoorlijk last van en kan je de tip geven dat je bijvoorbeeld niet naar het nieuws zou moeten kijken en dat je nare berichten bijvoorbeeld niet zou moeten "uitdiepen" uit een bepaalde nieuwsgierigheid, dat helpt namelijk niet echt. je bent 21 en misschien studeer je, maar voordat je een baan zoekt, raad ik je aan je goed te laten voorlichten en zoeken naar werk dat je op dit punt niet te veel zou beïnvloeden en waar je in dit opzicht last van zou kunnen krijgen. bijvoorbeeld arts/ verpleegkundige of politieagent, dat zijn beroepen waar je meer last van een teveel aan empathie zou kunnen hebben. wat je nu zou kunnen doen, is "het niet opzoeken" en jezelf proberen "af te schermen" van een teveel aan ellende van anderen, geloof me, dat helpt! iedereen krijgt zijn eigen portie misère en dat is genoeg.

Je kunt je hier niet voor afsluiten. Wel in de zin van dat je deze programma s vermijd op je televisie. En dat is dan de oplossing. Hier heb je gewoon simpelweg keuzes in. Je kunt je echter niet afsluiten voor iets als het al binnen gekomen is. Het gaat er dan dus om om 'ermee te zijn'. Een manier om er mee om te gaan is bij jezelf te kijken naar het geweld en pijn in jezelf. Want dat is wat triggerd, dat wat van 'buitenaf' bij je binnenkomt raakt iets in jou. En als dat enkel vrede en liefde is dan ben je er op deze manier bij betrokken. Als je het weg wil en je ervoor afsluit dan is het aan jou om dit gevoel in te gaan, en te onderzoeken. Want in hoeverre zit het in jou. Natuurlijk kun je niet grote problemen en wreedheid oplossen, maar wel die in de wereld in jezelf. Dat brengt je gelijk meer in verbinding en in een liefdevolle betrokkenheid, ook al kan je niks werkelijk doen. Wat je ook weer uit isolement haalt, want ook dat bestaat alleen in je eigen gedachtes. liefs

In plaats van je af te sluiten voor deze zaken kan je ze gewoon leren aanvaarden voor wat ze zijn. Ga je vervolgens bewust focussen op zaken waar jij een gevoel van tevredenheid bij krijgt. Uiteraard zal je af en toe nog geconfronteerd worden met zaken die jou onrustig stemmen doch maak er dan op heel eenvoudige manier komaf mee door kordaat jouw adem in te houden en herhaal de volgende gedachte: "Ik wil Liefde voelen voor élk facet van het Leven. Wat anderen ook don of zeggen, ik wil Liefde voelen, niks anders dan Liefde." of je denkt/zegt: "Wauw, die anderen hebben ook geen makkelijke rol toebedeeld gekregen, wat ben ik Blij & Dankbaar met mijn positie in dit knotsgekke speelveld." of: je vraagt je Glimlachend af waar de verborgen camera hangt en wie jou op stang wil jagen met dit soort taferelen waar jij je onrustig bij voelt. En als het toch teveel wordt dan huil je eerst de grootste druk weg, daarna ga je je sowieso moe voelen dus gun jezelf wat rust en normaal gezien ben je dan weer in staat om je Glimlachend te focussen op Liefdevolle zaken waar jij je prima bij voelt ;-) Maak van dit soort constructieve gedachte-kracht-oefeningen een dagelijkse gewoonte en je zal al snel merken dat je automatisch zaken en situaties gaat aantrekken waar jij je wel goed bij voelt. Glimlachen helpt bovendien om sneller en makkelijker constructief te denken waardoor je automatisch weer gaat glimlachen. Het is een ongelooflijk efficiënt en aangenaam win-win-circuit waarin je dan terecht komt. Begin er vanavond voor het slapen gaan al mee en herhaal het morgenvroeg voor je de deur uitgaat. Liefs, Succes en Mega Big Smile van me

Ik zou proberen om zo gevoelig te blijven. De tijd zal je geleidelijk aan afstompen, zoals dat bij velen het geval is. Het pleit juist voor je betrokkenheid dat je er zo gevoelig voor bent. Je hoeft het natuurlijk niet op te zoeken, maar ik zou het niet gaan ontlopen, want dan wordt het een fobie (althans niet journaal of zo; natuurlijk wel geweld films, want daar wordt niemand beter van). Ik zou wel je pijn en ongenoegen en kwaadheid blijven of gaan uiten: spreek je uit. Spreek er schande van. Spreek je machteloosheid uit. Sla je handen voor je ogen. Geweld is niet normaal maar duivels. Je kunt wel proberen, op kleine schaal, ook als het niet jouw problemen zijn, iets tegen het geweld te doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100