Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

hoe kan ik mijn grenzen beter bewaken bij de activiteiten die mijn werk organiseert zonder het gevoel te geven dat ik niet gemotiveerd ben?

Op mijn werk doen we geregeld activiteiten.
Op de één of andere manier zijn het altijd dezelfde die zich blauw werken (hapjes maken, vaat doen, opdienen etc...) terwijl anderen rustig met een glaasje in de hand een babbel doen met een schepen etc. Nu begrijp ik goed dat het leidende team dit laatste moet doen, om op die manier onze organisatie te representeren. Maar van de overige 25 collega's zie ik toch altijd weer dezelfde die zich uitsloven.
Nu was er weer een activiteit. Ik had me doelbewust opgegeven om enkel in de voormiddag te helpen met de hapjes. Maar voor ik het wist stond ik weer es de hele dag in de keuken van hier naar daar te vliegen. Mocht ik het niet gedaan hebben, stond een andere collega er helemaal alleen voor voor hapjes en maaltijden te bereiden
De collega's die niets deden zegden nadien "jaja, maar wij hebben onze naam ook niet op de takenlijst opgeschreven". Aan de andere kant, toen ik belde naar een organisatrice of er voldoende helpende handen waren zei deze "ja hoor, de lijst is helemaal vol".
Door ons beleid wordt er niet echt ingegrepen. Je wordt dus niet meer gewaardeerd als je hard werkt dan niet.
Hoe kan ik hier beter mijn grenzen bewaken? Hoe kan ik het zo organiseren dat ik enkel dat doe wat ik ook wilde doen en niets meer? Ik wil zeker niet ongemotiveerd lijken, want dat ben ik echt niet!

Toegevoegd na 2 minuten:
en ik kan toch ook niet een collega in de steek laten die er anders helemaal alleen voor zou staan (zie hoger) vind ik...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Iemand of anderen 'het gevoel geven dat'... is een aanname he? Je weet helemaal niet wat voor gevoel jij/ jouw handelen een ander geeft. Ook al zou je achterover gaan leunen of je helemaal in het zweet werken. Wat een ander ervan denkt of welk gevoel het geeft kun je niet weten. Ook 'in de steek laten' is maar een idee. Wanneer laat je nou echt iemand in de steek? Laat het allemaal een keer aan een ander over, en doe zelf niets... gewoon expirimenteren hiermee. Misschien kom je er achter dat ook al doe jij niks alles nog wel gebeurt. Misschien kom je er zelfs achter dat jij het in stand hield dat omdat jij (en de andere doeners) het werk doen en dus anderen niet omdat jij dat al deed. Vaak werkt het echt zo simpel...

Over die lijst: iemand heeft gelogen en zoiets moet je meteen uitzoeken. Probeer eens bij een werkoverleg of iets dergelijks dit probleem aan te kaarten. Stel voor dat je gewoon om de beurt ingedeeld wordt en als je niet kunt moet je zelf ruilen. Kortom: laat je stem eens horen en bespreek het probleem en zeg eens wat vaker nee. Als niemand de hapjes meer wil doen zullen ze een andere oplossing verzinnen. Als er telkens maar mensen zijn die over hun grenzen gaan is daar geen noodzaak toe.

Misschien is een roulatie systeem iets (biedt desnoods aan om mee te helpen aan het opstellen van een schema, als je toch bang bent dat het overkomt alsof je niet wilt) En als jij je een keer niet opgeeft, hoef je je niet schuldig te voelen vind ik, het is dan aan je leidinggevende om te signaleren dat er te weinig handjes zijn. Houdt bij hoevaak je al hebt geholpen, dan kan je dat laten zien als je een keer niet meehelpt. Dan noem je verder geen namen maar als jij van de 10 activiteiten al 10x hebt geholpen kun je aangeven dat anderen ook hun steentje kunnen bijdragen. Je bent in ieder geval gemotiveerd, aangezien je meer doet dan van je gevraagd wordt. Daarnaast ben je ook nog eens collegiaal want je wilt je ene collega niet overal voor laten vliegen. Dus dit zegt meer over de mensen die niets doen dan over jou, daar hoef je niet bang voor te zijn! (of je moet een rare leidinggevende hebben die dit soort dingen echt niet ziet)

het lijkt mij dat je heel veel, zelfs te veel, doet en dat de meeste van je collega's niet-collegiaal zijn, maar zelfs egoïsten! (en jij vangt het op, zodat er niets verkeerd gaat.) hoe kan je je zelf in toom houden/je grenzen bewaken ? je hebt keus uit een paar mogelijkheden: je niet meer opgeven als er vrijwilligers gevraagd worden, dit punt op de agenda zetten van een werkoverleg of je aansluiten bij de a-sociale collega's... of uiteraard een combinatie van deze drie. misschien kan je er beter nog een nachtje over slapen ? :) Toegevoegd na 3 minuten: het is overigens heel herkenbaar wat je vertelt, ik heb het zelf meegemaakt en het zijn inderdaad altijd dezelfden met een glas in hand/aan de lippen en de ander die de glazen verzamelt om schoon te maken bij wijze van spreken...!

Je collega's geven terecht aan dat je er voor opgegeven hebt, maar dat betekent niet dat je dat altijd hoeft te doen (intekenen). Heel sociaal dat je die andere collega niet in de steek wilt laten, maar als jullie vaak de pineut zijn, dan moeten jullie misschien maar afspreken om de volgende keer niet in te tekenen! Als er daardoor handen tekort komen, dan komt er echt wel een andere regeling. Want door het steeds wel te doen, zien ze het probleem niet. De meesten hebben pas door dat iets niet gaat als ze er zelf problemen van ondervinden. Daarnaast is het wel handig om als je aangeeft alleen in de morgen te kunnen, wel weg te gaan. Het voelt misschien niet sociaal t.o.v. je collega, maar het is in feite niet jouw probleem dat er (alweer) niet genoeg mensen zijn geregeld. Daardoor wordt het misschien ook duidelijk dat er iets geregeld moet worden, nu denken ze misschien wel dat je toch wel de hele dag zult blijven als ze niemand anders hebben. En door een keer niet te helpen, kun je zelf ook een beetje netwerken en profileer je je ook beter dan door steeds te helpen (dat zien ze echt niet hoor!).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100