Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

blijft diagnose vast staan als je er niet mee eens bent?

Ik heb nog geen onderzoek gehad,maar er zijn vermoedens en een onderzoek komt er aan, stel dat je gediagnosticeerd bent voor autisme en ADD en je bent het er daar niet mee ééns,kan dit dan nog herzien worden binnen de instelling die het onderzoek heeft uitgevoerd,en kan de hele diagnose ontbonden/opgeheven worden als je dat wilt? dit wil ik graag weten,zodat ik ook rekening met eventuele consequenties kan houden

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De grootste vraag die bij mij rijst is: waarom ben je uberhaupt een onderzoek traject ingegaan als je blijkbaar meer bezig bent met de consequenties? Mocht het zo zijn dat je autisme hebt en ADD, dan BEN je het nog niet!! Mocht er uit een eventueel onderzoek komen dat je idd ADD en/of een ASS (Autistisch Spectrum Stoornis) hebt, dan is mijn ervaring dat je veel meer van jezelf begrijpt en er ook beter mee leert omgaan. Als je het wilt, kun je een coachingstraject ingaan waar gekeken wordt wat precies je valkuilen zijn en waar je juist heel goed in bent. Als je dat weet dan kun je toch veel beter functioneren? Buiten voorgaand feit om, je draagt toch ook geen sticker op je voorhoofd met:"ik heb ADD en/of ASS?? Niemand hoeft het te weten, het is alleen wel heel erg handig dat de mensen om je heen weten waarom je op bepaalde dingen reageert, zoals je reageert. Dat komt namelijk echt wel van pas, dan kan de omgeving (lees: vrienden, familie, echtgeno(o)t(e) ) ook wat meer begrip voor je opbrengen. Mijn advies, laat je onderzoeken door een onafhankelijke psychiater (niet GGNet of iets dergelijks) kijk wat er uit komt en als je een goede Psychiater hebt dan zal deze met jou overleggen wat een goed traject is. En als jij geen behandeling/coaching wilt, dan laat je het zo!! Maar echt, het kan je zoveel brengen. De eventuele consequenties zijn in mijn ogen alleen dat je jezelf beter leert begrijpen en misschien wel heel gelukkig wordt. Als je het hebt over een baan (alszijnde een consequentie) dan hoeft dat niet, zij hoeven er toch niets van te weten? En als jij weet wat je hebt, kun je ook veel beter een beroep kiezen. Je weet dan namelijk ook wat je heel goed kunt en wat niet. En als je iets tegen komt in dat beroep wat je niet zo goed zou kunnen, dan weet je waarom en kun je er wel iets mee en/of aan doen, op jouw manier! Veel suc6 en sterkte met knopen doorhakken!

Je zou een second opinion aan kunnen vragen maar als daar hetzelfde uit komt heb je pech.

Als er een diagnose gesteld word, maar dit nog niet daadwerkelijk onderzocht is is het een waarschijnlijkheidsdiagnose of differentiële diagnose. De diagnose zal vastgesteld worden wanneer dit daadwerkelijk onderzocht is, zelf kan je naar mijn weten een diagnose niet opheffen omdat je het er zelf niet mee eens bent.

Mijn vriend heeft trouwens ADD..waarom zeg ik trouwens? Het is een diagnose, en oke..je merkt het af en toe wel aan hem..maar hij heeft geen aparte zorgverzekering daardoor, geen medicatie (niet nodig) en hij kan gewoon werken. Dus een diagnose zegt weinig. Wat betreft het werken voor defensie en/of overheid weet ik niet of het iets uitmaakt.

Ik zou het niet zomaar accepteren als je het er niet mee eens bent. Ik heb een zoon die inmiddels 20 is. hij werd eerst gediagnosticeerd als la tourette,adhd. Heb twee nieuwe onderzoeken geeist met het resultaat zo gezond als een vis.

Ja deze blijft vaststaan, tot het tegendeel bewezen is, medische gegevens mogen nooit zonder jouw toestemming door gegeven worden aan anderen.

Je kunt en mag altijd een twee mening vragen aan een volstrekt andere specialist die je dossier niet kent. Reden dat hij je dossier niet mag kennen is dat hij je andere behandelend arts niet van naam mag kennen hij zou dan ineens de zelfde onderzoeken kunnen gaan doen en op de dezelfde conclusies uit kunnen komen en dat wil je niet. Geen namen namen ziekenhuis waar je behandeld bent en de onderzoeker niet, alleen je klachten vertellen zal je een voorbeeld geven. Ken een vrouw die jaren in het ziekenhuis is behandeld er kon niks meer aan gedaan worden ze werd opgegeven. Hevig teleurgesteld kom ik haar tegen vraag van mijn kant wat is er aan de hand? Ze verteld wat haar overkomen is. Nooit van een tweede mening gehoord?. Wat is dat precies?. Oké ik helemaal uitgelegd, samen met haar man besluit ze dit te doen. Wat denk je dat er uit komt iets heel anders dan het ziekenhuis wat haar aldoor onder behandeling had gehad. Het eerste wat ze haar vroegen welke dokter heeft u dit allemaal wijs gemaakt? Zij noemde toen voor de eerste keer de naam van de dokter. Nou die waren eens flink boos op het ziekenhuis er klopte echt niks van nu ging ze dus helemaal in de malle molen van het andere ziekenhuis tot en met D.N.A. testen toe of het soms erfelijk is of was. Jij lijkt mij beslist niet te lijden aan autisme ADD nou ik ben ook geen dokter maar ik weet wel hoe een autist zou reageren een autist kan een hele heisa maken om niets. Dus laat staan om zo"n dergelijke diagnose je bent te slim ik ben het er niet mee eens wat kan ik doen wat zijn de consequenties die ik kan verwachten, nu heb ja het kan nee worden het omgekeerde kan helaas ook maar, stap er positief in en misschien valt alles mee en gewoon doen niet geschoten is altijd mis en loop je,je leven lang met die twee stickers op je rug rond kom je nooit meer van af. Hoop dat je hier wat aan hebt. 1sb

Je hebt de mogelijkheid tot een second opinion, zoals hierboven aangegeven, maar ik vraag me af waarom je je laat diagnostiseren als je eigenlijk geen diagnose wilt? Daarbij dat je iets hebt, betekend niet dat je het bent. Je bent jezelf altijd al geweest en dat ze voor je eigenaardigheden een woord hebben bedacht veranderd niks aan jou.. het kan je helpen om te begrijpen waarom je tegen bepaalde dingen aanloopt, en iemand heeft een soort gebruiksaanwijzing hoe ze je bij jouw eigenaardigheden kunnen helpen, maar meer houdt een diagnose eigenlijk niet in. Mijn persoonlijjke mening is ook dat ADDers en ADHDers en autisten typen mensen zijn en niet zozeer mensen met en stoornis. Mocht je de diagnose wel krijgen en heb je een hele andere kijk op de diagnose door bijvoorbeeld slechte ervaringen met andere mensen die hetzelfde zouden hebben, zoek dan eens op internet naar de voordelen van datgene wat je hebt. Want die zijn er ook en als je die gebruikt om jou als persoon te versterken en te groeiien, dan is het ineens zo erg niet meer. Elk nadeel heb zijn voordeel...toch?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100