Psyche

Ja, het is nogal stom dat ik dat denk, maar ik kan die gedachtes niet van me afzetten. Ook krijg ik weleens de rillingen als ik me afvraag, wat mensen over mij denken. Ik zou dat allemaal heel vervelend vinden als het negatief was ofzo. Wat zou dan een helpende gedachte kunnen zijn?

Bij vele soorten mentale stoornissen worden medicijnen voorgeschreven, zoals antipsychotica of antidepressiva etc.
Maar is het gebruikelijk dat mensen met autisme of asperger ook medicijnen gebruiken, of is heel goed te leven zonder?

Deze vraag is in allerlei vormen al vaak gesteld. De antwoorden zijn helaas echter steeds gericht op definities en/of de vereiste vooropleidingen en bevoegdheden. De interessantste, want functionele, vraag heb ik nog niet beantwoord zien worden. Stel, iemand zit met een psychisch probleem. Welke overwegingen, welke aspecten van dat probleem en de persoonlijkheid van de betrokkene zouden dan een indicatie zijn om zijn/haar heil bij een psycholoog dan wel een psychiater te zoeken? (En laten we daarbij als aanname stellen dat medicatie sowieso geen onderdeel van de behandeling is, anders is het een inkopper.)

Toegevoegd na 10 uur:
Voor de volledigheid: ik bedoel een bevoegd psycholoog, dus een NIP-geregistreerde met een bevoegdheid als psychotherapeut.

Een kind dat borderline ontwikkeld in de pubertijd kan dat een oorzaak zijn van een mentale zware klap die de moeder gekregen heeft tijdens de zwangerschap. Ik moet er wel bij zeggen dat bij de grootvader en de moeder depressies voorkomen.