Psyche

Ik ben hoog gevoelig en weet niet hoe ik daarmee moet omgaan.Ik ga soms Heel ver.En neem bijna niks van andere aan.Is hier wat aan te doen.

Ik gebruik sinds kort concerta.Maar drink ook koffie thee en redbull.Is dit een probleem.

Kan iemand een psychische stoornis hebben waarover nog niks bekend is? of zijn er echt alleen de psychische stoornissen die al bekend zijn?

Ik zie eigenlijk mijn dagen voorbij gaan zonder dat ik me voel alsof ik ze ''beleef''. Mijn tijdsbesteding omvat uitsluitend slapen, op het internet zitten, mijn werk, huilen, peinzen, en met regelmaat eten/drinken.

Al het andere loopt maar langs me heen en doet me ook letterlijk niets. Ik ben verlegen, saai, en heb geen 'binding' met andere mensen. Ik voel me tekortschietend tussen al die spontane mensen om me heen - ik heb van mijn kant niets om met ze over te praten en kan ook geen oprechte belangstelling opbrengen voor wat hen bezighoudt.

De oorzaak, maar ook het gevolg daarvan: ik heb niet de 'levenservaring en -kennis' die anderen opgebouwd hebben; televisie, uitgaan, eten, vrienden, hobbies - ik weet er niets van. Ik ben er niet in thuis. Ik ben dan ook slecht in staat tot sociale interactie en kom in de onvermijdelijke gesprekken niet verder dan loze praat - zo blijft mijn relatie tot andere mensen oppervlakkig en beperkt, ziet u?

Ik mis niet alleen volledig de interesse voor iederéén om me heen, maar voor álles om me heen. Ik heb duidelijk een inhoudsloos en saai leven, maar haal ook eigenlijk geen voldoening uit al wat ik wel doe en zou kunnen doen - wat heeft het immers voor nut? Ik kan doorleren, werken, er op uit gaan, een sport beoefenen, stappen, een hobby zoeken, een vaardigheid leren, maar waarom in godsnaam? Het blijft allemaal alleen maar uitzichtloze bezigheidstherapie.

Waarom beleef ik dit zo, en een willekeurig ander (ogenschijnlijk?) niet?