Psyche

Als ik alleen ben wordt ik steeds bang door geluiden waarvan ik schrik, geluiden die mij bang maken, zoals krakende geluiden buiten en binnen. Toen mijn vriend bleef slapen ging ik letten op diezelfde geluiden en ik hoorde ze gewoonweg niet. De volgende nacht als hij er niet is hoor ik ze weer! wordt hier best angstig door . Lijkt wel alsof ik constant angstig ben en op alle geluiden ineens ga letten die om mij heen zijn als ik in bed lig.

Ik heb een redelijk laag beeld van mezelf gekregen door nare gebeurtenissen in mijn leven. Langzaam maar zeker ben ik steeds eenzamer geworden. Op dit moment heb ik helemaal geen vrienden of kennissen meer! Doordat ik zo laag over mezelf denk, houd ik mensen ook op afstand, wat de zaak niet ten goede komt... Hebben jullie tips? Ik ben alleenstaand zonder kinderen, 35 jaar.

Heb net een interview gelezen met Ponnet, auteur van het boek "blijf bij me". Zij heeft het er bv. over dat je als kind zowel autonomie als binding moet leren. Bij sommige kinderen is die autonomie ontwikkelen veel zwaarder gestimuleerd dan het bindingsfacet, met alle gevolgen van dien . Verder heeft ze het erover dat het bij relaties zeer vaak om macht draait.
Nu herken ik dat bij mij heel er goed. Mijn relaties bestonden uit twee soorten:
- mannen die het goed met me meenden en zich wilden binden, maar die ik saai vond (typisch voor destructief bindingspatroon). en die ik zelfs heb bedrogen met anderen om de spanning.
- mannen die destructief bindingspatroon hebben en waar ik dus hetzelfde gevecht moet leveren als bij mijn ouders destijds : een gevecht voor wederzijds respect.
Nu moet ik woensdag naar een vervelend medisch onderzoek, en mijn vriend en ik hadden afgesproken nog eerst even te genieten in zijn appartement in de ardennen. nu heeft die gisteren zulk een destructief gedrag vertoont, en deze voormiddag weer, mij trachten te vernederen, emotionele mishandeling (bv. de hele tijd doen alsof alles wat ik aanraakte vies werd en hij het moest afkuisen:)) enz. Terwijl ik net nu wat geborgenheid nodig had. Ik ben weggegaan en zit nu thuis. en heb besloten met de relatie te stoppen.
En wil nu eindelijk es een gezond bindingspatroon zodat ik op termijn ook een ander soort man kan aantrekken. Ik ben er klaar voor, maar hoe ontwikkel ik innerlijk een gezond bindingspatroon?

Wat kan ik, behalve het geven van een compliment of knuffel, doen? Bijvoorbeeld om haar zelfbeeld te verbeteren? Ze krijgt al medicatie.

Ik zou graag wat concrete manieren willen weten waarop je dit kunt doen.

Die (negatieve) emoties die ik bedoel, worden veroorzaakt door iets wat op een bepaald moment gebeurt.
OP dat moment zijn ze ook wel van toepassing.
Maar het is niet handig als zoiets lange tijd door blijft "sudderen".

In mijn geval gaat het erom dat ik wat dingen aan mezelf/mijn gedrag probeer te veranderen. Daarvoor probeer ik soms dingen te doen, die ik niet zo gewend ben.
Dat roept weerstand, angst, onzekerheid etc... op.
Als dat alleen in de situatie zelf zo is, is dat nog wel te doen.
Maar het moet me niet een groot deel van de dag bezig blijven houden en spanning veroorzaken.