is het een afwijking als je vaak denkt dat je onkwetsbaar bent en een uitzondering op bijna alles (zie uitleg)?
Je kent ze wel : mensen die zeggen "ik hoef mijn tanden niet te poetsen, bij mij geldt dat niet", "ik heb ooit een jaar geen vet gegeten, bij mij werkt dat niet, ik val niet af", "griepepidemie? ik krijg dat niet" ...
Of "Ik heb dat therapeutje wel es even doen verbleken, bij mij werkt dat zielenknijpen niet".
Sommigen hebben over het alles (bv. "als die politieman me een bekeuring geeft, dan veeg ik de straat met hem op" "mij durven ze geen bekeuring geven. ik zit in hogere kringen, ik zeg niet wie maar ik moet maar es bellen en je zal wel zien"....)
Sommigen hebben het selectief, bv. met tanden poetsen denken ze dat het voor hen niet hoeft maar ze zijn wel bang voor boetes.
Is deze "overmoed" een afwijking in de psyche of gewoon optimisme?
