Psyche

Ik hoor soms dat iemand met een psychose het contact met de werkelijkheid is verloren.

Een andere keer hoor ik dat de persoon in twee werelden leeft, zijn eigen én de "echte" wereld.

Wat is het nou precies? Verschilt het per persoon? Heeft het te maken met gradaties?

"net oorspul in haar oor geprobeerd te doen.
ik ben best een goede packleader, kalm zelfbewust etc.
maar ik wist niet hoe het spul werkte voor haar oor (zie vorige vraag) dus ik ging het eerst lezen.
Lotje zat al wat bangig voor me,
en mijn moeder kwam er ook bij (was ook gespannen)
toen wilde ik het in haar oor doen,
en toen ging ze grommen, tanden laten zien, sprong ze naar voren en ging naar mijn vingers happen (ze heeft me gebeten in mijn wijsvinger)
ik schrok me dood, heb haar wel geprobeerd te corrigeren. lukte redelijk. ze had haar staart naar beneden.
ze wilde naar haar mand, dat mocht niet (Ze mag niet weglopen)
daarna heb ik het nog een keer geprobeerd, zelfde resultaat
ik voelde dat ik te gespannen was en liet het papa doen (die zo kalm als een dode pier is)
en daarbij liet ze voorzichtig haar tanden zien (papa negeerde het en deed het spul in haar oor) daarna was het ook klaar en ging ze onderdanig liggen.

persoonlijk denk ik dat het angst was waardoor ze agressief werd, agressie mag nooit en het corrigeren de tweede keer ging heel goed,
maar toch ben ik er erg van geschrokken.
hoe kan ik het vergeten?
lotje ligt nu weer doodkalm in het gras,
maar ik zit nu nog een beetje na te rillen.

het is over het algemeen een goede onderdanige hond.
(loopt achter ons bij het wandelen, oortjes naar achteren, staart wat lager)
thuis luister ze goed. ja ik kijk dog whisperer.

maar toch vnd ik het moeilijk hier overheen te stappen.
iemand tips?"

hallo allemaal.
Ik ben 23 jaar.
Toen ik jonger was heb ik een aantal dingen voor mijn kiezen gekregen.
Ik kan bijvoorbeeld niet tegen als iemand zegt dat ik wat verkeer doe. Dan reageer ik nogal geïrriteerd en gaat me stem gewoon vanzelf omhoog net als ik dan boos ben. Ook vind ik het niet prettig als mensen zomaar mijn spullen gaan opruimen daar word ik helemaal kriebelig van. En als ik niet lekker in mijn vel zit wil mij zelf gaan krabben om mijn gevoelens weg te kunnen stoppen of loop uit tot een snoepbui heb ik niet meer gedaan maar soms is die drang er nog. Ook heb erg moeite om mensen te vertrouwen in mijn omgevingen,als ik ze dan vertrouw. Ben ik bang om verlaten te worden door de mensen die me dierbaar zijn.
Ook heb nogal rare gedachten gang en dat is niet echt prettig dan. Soms voel alleen en gewoon leeg zonder rede.
En mijn vriendenkring is niet zo heel groot. Dus nieuwe contacten leggen gaat niet zo gemakkelijk ben nogal verlegen. In muziek kan ik wel mijn gevoel kwijt en me rust vinden. En dat mensen mij gewoon niet willen begrijpen heb ik soms. En soms spijt heb waarop dingen heb gezegd tegen iemand.

Ik weet niet wat het is, maar ik ben sinds enkele maanden totaal (negatief) veranderd.
Ik was een rustig persoon, die verbaal altijd erg sterk was. Ik leefde echt in de wereld, hand dingen snel door etc, gezonde uitstraling.. (niet opschepperig bedoeld, maar hoorde ik van anderen).


Sinds een paar maanden leef ik in mijn eigen wereld, alsof ik niet goed contact kan maken met de buitenwereld.. Hoe meer ik probeer mezelf te forceren, hoe minder het lukt en hoe meer ik me irriteer..
M'n omgeving merkt het ook op, al is dat niet zo belangrijk. M'n omgeving stelt zich ook minder open/negatiever naar mij op.. Wellicht is dat een wisselwerking.Anyways, dingen raken me niet meer, hoe hard ik ook probeer dat dingen me wel raken, het lukt niet.... Het enige wat ik heb is (extreme) irritatie..
Het is alsof er in m'n hoofd iets zit wat dingen van de buitenwereld tegenhoud naar binnen te gaan..... Alsof ik niet besta..
Het is erg f*cked up, daar ik indirect door deze klachten ook al een punt heb gezet achter m'n relatie. Het voelt alsof ik uitgeblust ben (totaal), dingen hebben geen waarde meer.
Alles is evenveel waard (niets).

grootste probleem is: NIETS RAAKT ME.. Als zou iemand me moeder uitschelden, mij vernederen, het doet me niets..

Iemand een idee wat dit kan zijn?"

Toegevoegd na 4 minuten:
Ik ben 20 jaar, en zie geen logische aanleiding voor mijn problemen. Ik twijfel een beetje met wat ik moet gaan studeren, maar echte problemen, nee.. Het is contant aanwezig sinds februari.

Een goede vriendin kreeg op haar 20ste de diagnose Borderline.. na verscheidene therapieën, kreeg ze op haar 35ste te horen dat ze geen borderline meer heeft.. Ze leidt een zeer geïsoleerd, teruggetrokken bestaan.. kan men überhaupt wel genezen van een borderline persoonlijkheids stoornis?

Toegevoegd na 5 dagen:
Iedereen bedankt voor de antwoorden en reacties. Het is me duidelijk geworden dat deze kwestie ingewikkelder is dan ik dacht.