Psyche

Ik voel me sinds vanmiddag erg gespannen, heb een benauwd gevoel, moet er zelfs van kokhalzen. Er is geen enkele aanleiding toe, althans, ik kan echt niets bedenken of aanwijzen. In het verleden heb ik wel eens meegemaakt dat ik ontzettend gespannen was zonder dat ik begreep waarom, en diezelfde dag kreeg mijn schoonmoeder een hartaanval. Is het, kortom, mogelijk dat je gespannen kunt zijn over iets dat nog staat te gebeuren zonder dat je bewust weet dat het gaat gebeuren?

Je kent het wel. Sta je lekker een bakkie te drinken komt er weer iemand met een verhaal (hoe ernstig ook begrijp mij niet verkeerd) dat er weer iemand overleden is die bijv. 4 weken geleden de diagnose kanker hadden gekregen en nu overleden zijn en uiteraard veel te jong.

Ik heb het probleem om dit op mijzelf te betrekken en dan maak ik mij zelf weer gek en ga dingen voelen en krijg ik angst dat ik ook kanker heb nou ja de rest is wel bekend denk ik ....

Hoe kan ik hier mee omgaan of hoe kan je dit soort gesprekken voorkomen?

Op dit moment is er wat verdriet in mij.
Ik huil dus wat af ;) (en dat vind ik prima, laat het er maar lekker even uitkomen!)
Maar goed, normaalgesproken drink ik één a twee kopjes koffie per dag. Echter op dit moment veel meer.
Je hoort het wel vaker, 'een bakje troost' en bij mij werkt het ook zo.
Hoe komt het dat mensen het drinken van koffie als troostend ervaren?
Zit er een bepaald stofje in koffie? Of is het wat anders?

Ik neem mezelf als voorbeeld, ik probeer optimistisch te denken en ben daar veel mee bezig. Dat gaat goed als ik er niet te veel bij stil sta bij hoe ik me voel, wat ik denk en hoe ik me voel gaat het goed ( optimistisch )

Maar op het moment dat ik ga analyseren ( bv. hoe denk ik nu? of nog even inprenten in mezelf hoe ik nu optimistisch ben, of nadenken over dingen van vroeger en dan beordelen hoe voelde ik me? , bij een probleem proberen te analyseren en weten wat het is en natuurlijk over het leven en de psyche nadenken en conclussies trekken zoals positief is dit...negatief is dit...mensen zijn blij/verdrietig omdat....)

Zulk soort denken, op zulke momenten voel ik me minder en ik zou graag niet daaraan willen denken maar mijn vraag is: Ik weet dat het meerendeel analyseert en zo dingen onder controle probeert te houden, mijn vraag is: Wat drijft hun daarin? Wat zorgt ervoor dat mensen steeds maar weer zichzelf en hun geluk en gedachten analyseren.

De reden van de vraag is als ik weet wat dat veroorzaakt kan ik het wellicht zien als onbelangrijk en dus loslaten.

Toegevoegd na 1 minuut:
Nog een voorbeeld is: Je hebt een doel en je denkt na over hoe je je dan voelt en dan wordt ik onrustig

ik haalde altijd hele goede cijfers en was tevreden. toen ik naar de bovenbouw van havo ging met een ander schoolsysteem veranderde mijn concentratie.ik vond zelf de sfeer op die school ook niet leuk en kon er moeilijk aanwennen. verder vond ik die leerlingen afstandelijk en voelde me alleen. voor het eerst ben ik blijven zitten en het doet me heel erg pijn. ik denk dat ik nu faalangst heb en dat ik het dit jaar weer niet haal.het voelt alsof ik iedereen heb teleurgesteld en ik kan me niet meer concentreren sinds ik op die school zit en ik weet niet waarom. ik wil dat het ophoudt ,maar wanneer? ik heb zelf veel problemen thuis gehad in mjnn jeugd , misschien heeft dat ermee te maken en thuis gaat het alsnog niet heel goed.ik wil beter plannen en goed kunnen onthouden en kunnen concentreren maar het lukt niet.