Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan je, wanneer je hypochonder bent, bepaalde gesprekken voorkomen?

Je kent het wel. Sta je lekker een bakkie te drinken komt er weer iemand met een verhaal (hoe ernstig ook begrijp mij niet verkeerd) dat er weer iemand overleden is die bijv. 4 weken geleden de diagnose kanker hadden gekregen en nu overleden zijn en uiteraard veel te jong.

Ik heb het probleem om dit op mijzelf te betrekken en dan maak ik mij zelf weer gek en ga dingen voelen en krijg ik angst dat ik ook kanker heb nou ja de rest is wel bekend denk ik ....

Hoe kan ik hier mee omgaan of hoe kan je dit soort gesprekken voorkomen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mee eens dat dit soort gesprekken helaas niet te voorkomen zijn. De enige oplossing is denk ik assertiviteit, waarbij je duidelijk zegt dat je dit soort gesprekken niet fijn vindt en vraagt om het over iets anders te hebben. Je kunt uitleggen waarom, maar dat hoeft natuurlijk niet. Bijvoorbeeld: "Wat een naar verhaal, ik kan me voorstellen dat je het wilt vertellen. Maar zou je dat een andere keer willen doen? Ik kan er namelijk niet zo goed tegen." Als iemand er op staat om verder te vertellen, dan kan je even weggaan. Dat hoeft niet onbeschoft over te komen, het kan ook heel netjes. "Joh, ik krijg hier de kriebels van hoor, ik ga even een rondje lopen." Ook als er geen stilte valt en iemand maar door blijft gaan met het verhaal, kan je wat zeggen. "Sorry, ik ga je even onderbreken. Ik vind dit soort onderwerpen heel moeilijk om over te praten. Kunnen we het over iets anders hebben?" De truc is dat je jezelf toestemming geeft om er iets van te zeggen en de ander te vragen om rekening met je te houden. Oefen vooral van tevoren (hardop, voor de spiegel!) met formuleringen die bij jou passen. Je kunt ook alvast alternatieve onderwerpen bedenken, zodat je die er gelijk bij kunt zeggen ("Zeg, hoe is het eigenlijk met je kinderen?") . Zeker aan het begin zal je je er ongemakkelijk bij voelen, maar vast niet zo ongemakkelijk als wanneer je het hele verhaal moet aanhoren.... Succes!

Voorkomen kun je dit soort gesprekken niet! Hoe je er mee om kan gaan? Enkele opties die allen te maken hebben met het stellen van grenzen: - Zeg dat je het onderwerp niet prettig vindt. - loop weg uit het gesprek. Wat je ook kan doen: - Pak je denkpatroon aan! Oefen eens met RET, Rationeel Emotieve Therapie. Zie Google! - Hypochondrie is nauwverwant aan angststoornissen. Ga eens in gesprek met een therapeut of psycholoog. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100