Psyche

Graag zou ik tips willen hebben hier mee om te gaan in onze maatschappij van drukte. Door spanningen maar ook door trauma`s en een niet zo`n goede manier van hier mee omgaan heb ik hier af en toe veel last van. Het gaat wel beter dan vroeger maar toch, ben benieuwd naar andere methodes.

Mijn broer zit in de pubertijd en heeft een geestelijke achterstand. In sommige aspecten lijkt het op autisme echter maakt hij wel ( al dan heel verlegen ) contact met mensen en als hij zich vertrouwt voelt op werk of ergens maakt hij grappen, ook als hij een mooi meisje ziet zegt hij me weleens kom we gaan die regelen. Zulke praatjes.

Echter heeft hij een heeel laag zelfbeeld, zegt regelmatig ik ben niet normaal, ik verpest iedereen zijn leven en bij kritiek of bij confrontaties klapt hij dicht. Zo erg dat als je hem al zegt dat hij het fout doet hij zegt oke is al goed stop noumaar... Mijn moeder heeft begrip en die is ook vertrouwt voor hem. Mijn pa niet.

Ik af en toe als we gezamelijk wat leuks doen ( sportschool, playstation ) maar ik ben net als me pa, ons standpunt is: Als we iets fouts zien zeggen we het en de ander moet het maar veranderen voor ze eige bestwil. Ik ben bang dat hij later in de maatschappij omver geblazen wordt ( bv. hij ziet niet wanneer iemand een grap maakt en vat alles serieus op en is snel aangevallen en heeft een grote mond ).

Hij klapt vaak dicht bij mij en me pa, en is bang lijkt het voor ons commentaar en verbaal. Ik wil hem echter gelukkig maken ( ookal vind ik dat hij dat zelf moet doen door ze zelfbeeld te veranderen ) ik wil best anders gaan gedagen. De vraag is; hoe ga je hier het beste mee om? Graag tips

Dit is tegen mij gezegd, maar ik weet niet zo goed hoe ik het op moet vatten. Eerlijk gezegd schrok ik er ook wel van, want ik vind het negatief klinken.
De vraag is; wat wordt er bedoelt met een schild om je heen?
Bijvragen; Is het per se positief of negatief? en Hoe kan ik het schild 'weghalen'?

Ik heb sinds vanmiddag echt gehad met mijn thuis situatie.
Ik heb het echt gehad.
En ik zit nu in een gevoel die ik echt niet nog een paar dagen uit houd.
Ik sta op knappen en er kan zo een moment zijn dat ik door het lint ga.
Er wordt zo tegen mij aan geschopt, alsof ik een stuk vuil ben, ik word giga gechanteerd, gekleineerd, ze kwetsen me zo.
Elke minuut word er wel tegen mij aangeschopt en de hele familie is opeens tegen me. Ze proberen me uit te lokken.
Ik besef, ik trek dit gewoon niet meer.
Hoe kan ik mij deze vakantie nog helpen?
Ook heb ik een beetje contact gezocht met mijn vertrouwens persoon, ik heb geprobeert haar mijn verhaal te mailen.
Maar ik ben een beetje bang, elke keer wil ik hem versturen maar ik durf niet.
Ik wil wel, wat kan ik hier aan doen?
Het moet wel op thuisgebied, ik mag niet weg, ik wil graag deze vakantie door.
Want op school kan ik wel weer praten en zo maar nu niet.
Dat is mij dus nou de kop aan het kosten.
Wat kan ik doen?

Toegevoegd na 7 minuten:
Ben 17, familie heeft niet door wat ze me aandoen.

Toegevoegd na 11 minuten:
Nou echt een vertrouwens persoon, ze zei dat ik haar alles mocht vertellen.
Ik ben bang dat ze boos word omdat ze al eens heeft gezegd dat ze dit niet langer meer geheim kan houden.
Sinds toen hebben we afspraken gemaakt.
Ik zou hulp gaan zoeken, is er dus nooit van gekomen.
Mentor deed geen bal.
En toen ik ben gebarsten op school heeft ze een soort van haar afspraak laten vallen.
Ik mag haar wel mailen, maar ik ben bang dat ze boos wordt.

None