Psyche

Los van het feit dat ik haar niet terug krijg hiermee, wil ik het wel weten.

Ik had het net uitgemaakt met mijn vriendin. Ze gaf mij meerdere signalen dat het helemaal mis zat: ze wilde niet meer verder leven zonder mij en zei dit letterlijk. Voordat het uit ging gaf zij ook al signalen dat ze het leven niet meer zag zitten, maar ze leek nog een beetje een doel te hebben om voor te vechten.

Ik heb de GGZ opgebeld (ze verbleef daar klinisch) en de hele situatie uitgelegd. Ik vertelde dat ik me 'bedreigd' voelde door haar, onder druk gezet, maar ook dat ik mij ernstige zorgen maakte om haar en dat ik bang was dat ze zelfmoord zou plegen. Ik vroeg of ze haar in de gaten wilden houden. Ik had het idee dat ze mijn bericht erg serieus namen.

Niet veel later (denk niet eens ander halve week) heeft zij zich opgehangen in de badkamer van de instelling. Om 11 uur 's ochtends is zij gevonden. Ze hebben haar ondanks mijn signalen en het feit dat elke 'gek' kon zien dat zij meer dood dan levend was, niet op de gesloten afdelingen gezet.

Maar nu komt het; nu hebben ze tegen de familie gezegd dat ze geen reden hadden om zich zorgen te maken.

Ik ben erg kwaad op hun en vind dat ze hun verantwoordelijkheid niet zijn nagekomen.

Zaten ze ook daadwerkelijk fout (niet moreel gezien, maar gewoon... officieel)?

Veel mensen denken dat mensen met schizofrenie een gespleten persoonlijkheid hebben. Ik dacht dit vroeger ook. Maar mensen die dit hebben hebben een dissociatieve identiteitstoornis en geen schizofrenie...

Waar komt deze onjuiste gedachte toch vandaan?

Toegevoegd na 1 minuut:
Overigens las ik al op internet dat het komt doordat schizofrenie, een Grieks woord, letterlijk vertaald 'gespleten geest' betekent.
Maar kan me haast niet voorstellen dat het misverstand alleen daardoor komt, want denk niet dat veel mensen weten dat schizofrenie 'gespleten geest' betekent. Op de een of andere manier wordt het doorverteld ofzo? Speelt de media hier ook een rol in?

Ik moet elke dag naar school (niveau atheneum, 6 jaar lang dus). Op school is het saai, heb niet veel vrienden. Als ik daar mee klaar ben ga ik studeren. Ook iets van 4 jaar. Dan werken. Totaaaal geen zin in. Ik maak ook niet veel mee. Elke dag gebeurd alleen maar hetzelfde en ben het zat. Ook ben ik nog eens vreselijk onzeker, ik ben dik, heb acne, zie er niet bepaald goed uit en ben daardoor ook niet erg sociaal. Ik heb er gewoon allemaal geen zin meer in. Het is niet zo erg dat ik zelfmoord zou willen plegen, ik heb ook een lieve familie enzo maar ik heb er gewoon allemaal geen zin meer in. Wat te doen?

Wat kan ik doen om mijn leven wat draaglijker te maken behalve medicatie?