Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Zat de ggz hier officieel fout?

Los van het feit dat ik haar niet terug krijg hiermee, wil ik het wel weten.

Ik had het net uitgemaakt met mijn vriendin. Ze gaf mij meerdere signalen dat het helemaal mis zat: ze wilde niet meer verder leven zonder mij en zei dit letterlijk. Voordat het uit ging gaf zij ook al signalen dat ze het leven niet meer zag zitten, maar ze leek nog een beetje een doel te hebben om voor te vechten.

Ik heb de GGZ opgebeld (ze verbleef daar klinisch) en de hele situatie uitgelegd. Ik vertelde dat ik me 'bedreigd' voelde door haar, onder druk gezet, maar ook dat ik mij ernstige zorgen maakte om haar en dat ik bang was dat ze zelfmoord zou plegen. Ik vroeg of ze haar in de gaten wilden houden. Ik had het idee dat ze mijn bericht erg serieus namen.

Niet veel later (denk niet eens ander halve week) heeft zij zich opgehangen in de badkamer van de instelling. Om 11 uur 's ochtends is zij gevonden. Ze hebben haar ondanks mijn signalen en het feit dat elke 'gek' kon zien dat zij meer dood dan levend was, niet op de gesloten afdelingen gezet.

Maar nu komt het; nu hebben ze tegen de familie gezegd dat ze geen reden hadden om zich zorgen te maken.

Ik ben erg kwaad op hun en vind dat ze hun verantwoordelijkheid niet zijn nagekomen.

Zaten ze ook daadwerkelijk fout (niet moreel gezien, maar gewoon... officieel)?

Weet jij het antwoord?

/2500

Een feitelijk antwoord op de feitelijke vraag: nee. Ze zullen haar extra goed in de gaten hebben gehouden en geen directe reden hebben gezien om over te gaan tot plaatsing op een gesloten afdeling. Maak je geen illusies: iemand die zelfmoord wil plegen, doet dat, ook op een gesloten afdeling. En _juist_ iemand die de knoop heeft doorgehakt, besloten heeft dat het deze keer echt gaat gebeuren, kan heel redelijk en stabiel overkomen. Opgelucht, meer ontspannen - reden te meer om als begeleiding te denken: dat gaat goed. Misschien bedoelen ze dat als ze het hebben over geen reden om zich zorgen te maken. Want als zij ter plekke hadden gezien wat ze van plan was, dan hadden ze echt wel ingegrepen. Dit is nou net het verraderlijkste gedrag van iemand die suïcidaal is: als het beter lijkt te gaan, weet je niet waarom - is het omdat iemand opkrabbelt, of is het omdat iemand besloten heeft dat het echt afgelopen is binnenkort? Dus nee, hoe verschrikkelijk het ook is, een 'fout' is het niet. Sommige mensen kan niet de juiste hulp geboden worden om in leven te blijven, of het nu om een fysiek of een psychisch probleem gaat :-(

Moeilijke vraag hoor. Ik heb zelf ook zelfmoordgedachten gehad. In het gesprek met de psychiatrisch verpleegkundige werd me gevraagd hoe groot de kans was dat ik het echt zou doen. Ze kon me anders niet zomaar naar huis laten gaan. Ze gaf aan dat als ik het toch zou doen, ze "heel wat uit te leggen had". Omdat ik aangaf dat de kans erg klein was mocht ik gewoon naar huis (uiteraard met een afspraak voor therapie). Ik had voor hetzelfde geld diezelfde avond in een zware dip kunnen belanden en voor een trein zijn gesprongen. Zou ze dan een grove fout hebben gemaakt? Nee. Ze hebben je vriendin echt wel geobserveerd en gesproken en daaruit geen signalen kunnen halen dat ze dit zou doen. Patienten blijven primair zelf verantwoordelijk hun problemen aan te kaarten. Het is erg lastige materie.

het is heel erg wat er gebeurd is, en wens je nogmaals sterkte toe met dit verlies. het antwoord op je vraag is: nee. om haar #verplicht#!! op een gesloten afdeling te plaatsen had ze aan andere eisen moeten voldoen (waarom een gevaar voor haar omgeving) ze had het wel vrijwillig aan kunnen vragen, en juist daarom is het verplichtende karakter juist maar in hele enkele gevallen toe te passen. omdat iemand niet zal veranderen of het leven anders in zal zien als een persoon zelf niet initiatief hierin toont en meewerk met de hulpverleners zal er geen verbetering komen in de persoonlijke situatie van de betreffende persoon, en heeft het simpel gezegd geen enkel nut en zal een gedwongen gesloten opname eerder averechts werken. het klinkt hard maar het is niet de verantwoordelijkheid van iemand anders wat iemand met zijn of haar leven doet. ze zullen haar ook echt wel in de gaten hebben gehouden, maar 24/7 cameratoezicht en op tijd ingrijpen om dit te voorkomen is gewoon niet haalbaar. uit ervaring weet ik: iemand die zich van het leven wil beroven doet dit uiteindelijk toch wel als dit voor de betreffende persoon de enige oplossing lijkt. het kan lang duren, meer het speelt zo dat er altijd talloze mogelijkheden en manieren zijn om zich van het leven te beroven. het vooruitzicht dat het 'een keer kan' is soms zelf voldoende verlichtend dat iemand erg lang de schijn op kan houden.. je kan alles voor deze persoon doen, zoveel handen uitsteken in de hoop dat iemand deze vastpakt, zoveel handvatten aanreiken, maar uiteindelijk is de persoon zelf diegenen die besluit hier iets te toen/gebruik van te maken. ik snap je woede en frustratie heel goed, maar weet ook uit ervaring dat jij op een gegeven moment (als je verder bent in de verwerking van het verlies) dit verlies kan aanvaarden, en hoe gek het nu misschien ook klinkt, de keuze van je ex vriendin ook kan aanvaarden. het is moeilijk om iemand tussen je vingers door te zien glippen, en het is moeilijk om te zien dat niemand in kan grijpen, niemand het kan voorkomen, en niemand ook maar iets kan veranderen. het is ook logisch dat je je woede projecteert op een ander. maar helaas is niemand hier fout. jij niet, je ex niet, de hulpverlening niet, echt niemand niet. niet moreel en al zeker niet officieel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100