Ben ik depresief?
Ik wil niks. Ik doe niks. Ik wil niemand. Het liefst wil ik nemand horen of zien. Behalve mijn vriend. Ben ik depresief
GoeieVraag is onderdeel van Startpagina. Startpagina geeft al meer dan 20 jaar een overzicht van handmatig geselecteerde links van relevante en betrouwbare Nederlandse websites.
Startpagina is dé (op)startpagina om je zoektocht op internet te beginnen.
Op zoek naar meer informatie over een specifiek onderwerp? Neem een kijkje op de themapagina's van Startpagina.
GoeieVraag is onderdeel van Startpagina. Startpagina geeft al meer dan 20 jaar een overzicht van handmatig geselecteerde links van relevante en betrouwbare Nederlandse websites.Startpagina is dé (op)startpagina om je zoektocht op internet te beginnen.Op zoek naar meer informatie over een specifiek onderwerp? Neem een kijkje op de themapagina's van Startpagina.
Op deze pagina vind je alle vragen in de categorie Psyche. Vragen over alternatieve geneeswijzen, anticonceptie, diëten & voeding, gebit, genotmiddelen, lichamelijke klachten, medicijnen, optiek, seksualiteit en ziekten vind je in één van de gerelateerde subcategorieën.
Ik wil niks. Ik doe niks. Ik wil niemand. Het liefst wil ik nemand horen of zien. Behalve mijn vriend. Ben ik depresief
Toegevoegd na 18 minuten:
soms als je met de flits van je fotocamera een foto maakt zie je een vorm van een geest
None
Ik ben vaak depressief en mijn familie weet er van. Ze steunen me en zijn er voor me. Maar soms zeggen ze dingen als 'niet zo negatief denken'. Terwijl dat bij het ziektebeeld hoort. En als ik ergens tegen opzie door mijn depressie "probeer je je erover heen te zetten"
Moet ik daar wat van zeggen? Of is het goed bedoeld en onwetendheid?
Ik had laatst gehoord van iemand dat hij het heel gemeen vond als mensen dat tegen hem zeiden als hij depressief was. Hij werd er boos om..
Misschien een lastige vraag maar ik probeer het iig:
Binnenkort ga ik naar EMDR-therapie voor traumaverwerking. Ik ben een paar jaar geleden mishandeld/misbruikt en daar denk ik nog vrijwel elke dag aan. Het stomme is alleen dat die herinneringen steeds dezelfde, hele korte flitsen/fragmenten zijn, maar als ik naar therapie ga moet ik goed kunnen vertellen wat er allemaal gebeurd is. Ik ben bang dat ik nauwelijks echt een hele gebeurtenis kan beschrijven en dat de psycholoog daar dan niet veel mee kan.
Ik maak me er wel zorgen om, omdat ik dagelijks last heb van dit trauma. Ik schrik me te pletter van onverwachte geluiden, voel me vaak heel gejaagd/gestresst en duik het liefst onder de tafel als iemand boos is. Zelfs mijn vriendin (partner, ben zelf ook een meisje) hou ik soms op afstand. Ik vertrouw niemand meer en dat zou ik graag anders willen zien. Als dat kan. Weet iemand hoe ik van die flarden herinneringen weer een logisch verhaal kan maken en zo verwerken? (Het gaat om meerdere gebeurtenissen).
Je weet maar nooit, misschien heeft iemand een creatief idee.. ;)
Toegevoegd na 3 dagen:
Bedankt allemaal voor de reacties hierop. Het heeft me echt weer een beetje moed ingesproken :).
Ik blijf twijfelen aan mezelf.. Is het wel erg genoeg om er zo mee te zitten? Heb ik het niet allemaal verzonnen/mezelf ingebeeld/uitvergroot? Maar ik ga zeker naar EMDR, en heb inmiddels wat meer rust gekregen bij het idee dat ik niet alles precies meer kan navertellen. Thanx!
GoeieVraag.nl is onderdeel van Kompas Publishing