Psyche

Ik zie het echte leven als een dom iets. Het lijkt nep, mensen zijn debiel - onperfect. Niks vindt ik nog echt leuk hier zo.

Ik zie de wereld meer als fantasy (de aarde wel echt, maar ik wil het meer als fantasy) waardoor dus bovenstaande problemen komen .

Weet iemand hier misschien iets tegen?

Hoe kan ik van me angst afkomen, ik moet toch ooit weer naar de tandarts HELP. Nuttige tips aub

Ik heb 2 zieke ouders en behoorlijk veel erfelijke ziektes in m'n familie (multiply sclerose, diabetes, darmkanker, borstkanker, manisch, kroon, epilepsie) Ik ben vaak zelf ook erg kwetsbaar en dus ook snel ziek. Nu ben ik elke keer als ik iets kleins heb overtuigd dat ik een ziekte heb wat bij dat beeld past, bijvoorbeeld bij pijn of weigering van spieren en vermoeidheid aan multiply sclerose. Ik ben bang dat mensen om me heen dit door gaan krijgen maar ik schaam mij hier ontzettend voor. Ik wil dit niet maar toch elke keer als ik ook weer op tv een documentaire over een ziekte zie denk ik alweer dat ik het heb. Hoe ga ik hier mee om? Het liefst zodat niemand dit anders door heeft.
Alvast bedankt