Psyche

kom net van een beurs en het was weet hetzelfde liedje. ik had enkele interessante babbels met vreemden. Maar mensen van andere organisaties die me kennen leken me te ontwijken. ze zeggen wel "haloooo, leuk je te zien, hoe gaat het nog met je?" maar ze luisteren niet echt en zijn weg als er iemand anders hen aanspreekt. dat bracht me weer op het gevoel "zie je wel, iemand moet me echt".
ik weet wel dat mijn dochter, pleegdochter, vriend, vrienden, collega's en familieleden me erg leuk vinden en telkens blij zijn als ze me zien. maar ook daar heb ik het gevoel van minderwaardigheid, ik kan me niet doorzetten (enkel bij mijn vriend lukt dit wel). vele vrienden van mijn dochter vinden me ook een supermama.
maar in de boven geschreven situatie haak ik af, ik word daar echt niet goed van maar het gebeurd me telkens weer. ik heb ergens de indruk dat ik mooier, liever, interessanter, spontaner e.d. moet zijn dan dat ik nu ben. las dat zelfvertrouwen te maken heeft met vaardigheid en waardigheid. Vaardigheden genoeg, maar die waardigheid is voor mij niet makkelijk...
hoe kan ik mezelf "hoog" houden als ik op die manier bejegend word (zoals op die beurs). nu ga ik gewoon lopen, maar ik wil het wel eens anders aanpakken. herkent iemand dit en zo ja, heb je een tip?

Toegevoegd na 15 minuten:
het is natuurlijk "gebeurt" me telkens weer. dt foutje.

Toegevoegd na 4 dagen:
bedankt iedereen!!!

Ik kom de dagen een beetje door, maar voer niet echt veel uit. Ik maak mijn verslagen voor school en doe de normale werkzaamheden, was e.d., maar heb het idee ik voor de rest niks doe. Ik ga hierdoor maar achter de computer zitten, waar ik uiteindelijk ook niks nuttigs doe. Ik heb niet echt doelen die ik wil bereiken en de laatste tijd zit ik ook niet echt lekker in mijn vel. Hoe moet ik hiermee omgaan?

Toegevoegd na 24 minuten:
Ik sport wel veel, maar dat is vooral 's avonds. De rest van de dag ben ik meestal gewoon thuis als ik niet naar stage hoef. Ik heb ook vrienden met wie ik ook wel eens afspreek, maar door onze verschillende werktijden e.d. lukt het niet om bijv. elke week af te spreken. Als ik bijv. om 10uur moet beginnen met werken, zit ik van 8 tot half 10 niks uit te voeren. Ik heb trouwens ook borderline en ga daarvoor ook naar een psycholoog, maar op dit moment kan ik dit niet bespreken bij haar.

En wanneer onstaat en openbaart deze stoornis zich?

Naast dat ik me zoiezo behoorlijk kut voel dat ik tegen me famillie en vrienden heb gezegd ik dat heb en dat het niet waar blijkt te zijn en ik het weer kan gaan rechtzetten en ik al die tijd voor niks eraan gewerkt heb.

Toegevoegd na 2 uur:
En kan ik zelf ook iets doen, een klacht indienen o.i.d.?