Is kinderalimentatie vragen redelijk?

Mijn ex-partner en ik zijn al 9 maanden uit elkaar. Plots heeft hij besloten een probleem te maken van alles rondom ons kind. We hadden niets vastgelegd. Mijn kind woont bij mij mij en hij had een omgangsregeling waarbij hij haar 2x per week (woensdag einde middag en mee-eten en zaterdag overdag) zag. Omdat ik meer dan hij verdien heb ik bij het uit elkaar gaan gezegd dat hij geen kinderalimentatie hoefde te betalen.
Ik ben altijd hoofdkostwinner geweest en verdien meer dan hij. Hij heeft echter geen hoge vaste lasten (ongeveer 800 per maand) en verdient netto 1600.
Mijn advocaat heeft aangegeven dat ik beter wel kan vastleggen dat hij kinderalimentatie betaald zodat hij ook op die manier op zijn verantwoordelijkheid wordt gewezen. Is dat redelijk nadat ik eerst heb gezegd dat het niet nodig is?
Ik weet bovendien dat welk bedrag ik ook afspreek hij toch niet zal betalen omdat hij niet met geld kan omgaan en waarschijnlijk al veel mensen (waaronder ik zelf) geld is verschuldigd.

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik vind dat jouw advocaat gelijk heeft en je alimentatie zou moeten vragen. Niet zozeer om er financieel beter van te worden, maar -zoals je advocaat al aangeeft- om hem op zijn verantwoordelijkheden te wijzen. Daar komt nog een tweede argument bij. Het is niet ondenkbaar dat jij (om welke reden dan ook) je inkomsten kwijtraakt en daardoor niet meer in staat bent om de kosten te dragen. Alimentatie biedt dan extra zekerheid; niet zozeer voor jou, maar voor (de toekomst van) jullie (!) kind.

In eerste instantie had ik de gedachte "nee, als jij meer verdient dat hij, dan is de eis niet redelijk". Maar juist vanwege jouw laatste alinea is het inderdaad wel van groot belang dat er vastgelegd wordt dat hij alimentatie moet betalen voor zijn kind. Om hem iedere keer weer met zijn neus op het feit te drukken dat hij als vader ook zijn verantwoordelijkheid heeft. Waren jullie getrouwd? Is er al een echtscheidingsconvenant? Dan worden deze regels daarin opgenomen. Hoe jij dan vervolgens om gaat met jouw eisen dat het alimentatiegeld oook daadwerkelijk betaald wordt, dat is een ander verhaal. Toch zou ik daar niet te soft in zijn. Hij moet zijn schulden betalen. Jij moet afwegen wat de belangen zijn van jouw kind, de goede verstandhouding en het eisen van geld. Jouw advocaat heeft dus gelijk.

Je bent als ouder verplicht om bij te dragen in de kosten van de verzorging en opvoeding van je kinderen. Dat is wettelijk bepaald. Als verzorgende ouder kun je op een bepaald moment afzien van de betaling van de kinderalimentatie. Het recht op kinderalimentatie blijft echter bestaan. U kunt dus terugkomen op de eerdere afspraak (ligt ook nergens vast) en verwijzen naar de wettelijke verplichtingen van uw ex-partner.

Ja, dat is redelijk. Het is redelijk dat hij ook een deel van de kosten op zich neemt (volgens mij zelfs verplicht). Hoe veel jij zelf ook verdient, het kind is van jullie samen. Als hij niet betaalt kunnen hier vast nog stappen voor ondernomen worden (loonbeslag oid)

natuurlijk is dat redelijk, hij heeft zijn kind ook te onderhouden als het niet (merendeels) bij hem woont. bel je advo en laat deze een voorstel doen. hier kan hij mee akkoord gaan of in verweer gaan. ten alle tijden zal worden gekenen naar wat redelijk is, en bij verweer kan ie aantonen waarom het niet haalbaar zou moeten zijn (papieren op tafel leggen dus) mocht je het vast laten leggen hou dan wel in de jaarlijkse indexering in de gaten. alimentatie is niet verplicht. men zou ook andere afspraken kunnen maken (bv rekeningen betalen van sport, hobby school, kind voorzien van kleding) nadeel is dat alle bonnen bewaard moeten worden, en bij gekibbel dit een hele gedoe is als er bv voor een lager of hoger bedrag een bijdrage is gedaan. alimentatie is makkelijker wrss (minder communicatie nodig bij een bep. besteding) en daarbij zijn er instellingen die je in kan schakelen als je ex (vaak) te laat is, of maar een deel van het bedrag naar je over maakt. weet niet hoe lastig je ex is, maar zorg er voor alle zekerheid voor dat hij zijn bijdrage op een rekening zet en hierbij aangeeft om welke periode het gaat. (handje contantje aanpakken maakt dat je niets hebt om aan te tonen mocht er gedoe van komen achteraf) http://www.nibud.nl/omgaan-met-geld/scheiden/indexering-alimentatie.html Toegevoegd na 2 minuten: als dingen rond jullie kind beladen zijn/worden, kan hij natuurlijk dwars gaan liggen wat betreft de omgang. je kan dit voorkomen door ook de omgang vast te laten leggen. (dit is men bij mijn weten zelfs verplicht na scheiding) dus niet om te emmeren, maar voor jullie en het kind is dit enkel een vorm van zekerheid en ieder weet waar ie aan toe is.

Het is wel redelijk, maar de vraag is of het verstandig is. Het is niet verstandig om alimentatie te vragen als hij niet uit zichzelf zal betalen en als u niet van plan bent betaling af te dwingen en daarin ook te volharden. Dan leidt het alleen maar tot verder sfeerbederf. En het heeft ook weinig zin er werk van te maken als hij het geld simpelweg niet heeft (of wegmaakt), want dan kost het geld om het af te dwingen zonder dat het iets oplevert. Verder kan het verstandig zijn na te denken wat het voor uw kind betekent. Ik weet niet hoe oud het is, maar een kind boven een bepaalde leeftijd lijdt er nog het meeste onder als de ouders ruzie maken.

Normaal gezien vind ik vrouwen die alimentatie aanpakken terwijl ze een goede baan of nieuwe echtgenoot hebben, hebberig. Maar in dit geval: stel dat jou nu wat overkomt. De bijstand bijvoorbeeld. Dan heb je niets om op terug te vallen en de procedure zal te lang duren. Als je geld nodig hebt, krijg je het juist niet. Daarom aanvragen, oppotten voor het geval dat en bij 18 of 21 jaar vrijgeven voor studie, wereldreis of uitzet.

Na enorme drama's in België qua (foute) berekening van alimentatiegelden, is er in de rand toch ook een 'objectieve berekening ontstaan' met 8 punten waarmee de rechter rekening MOET houden (een formule dus). Deze vind je o.a. op http://www.elfri.be/wetgeving/wet-van-19-maart-2010-ter-bevordering-van-een-objectieve-berekening-van-de-door-de-ouders- in art. 1321 Gerechtelijk Wetboek (zoeken op 1321 binnen de pagina tot je aan 'Art. 132' bent). Maar tegelijk geef je eigenlijk aan dat het geen zin heeft alimentatieGELD te vragen daar natuurlijk de eerste parameter duidelijk moet zijn voor iedereen die aan een scheiding start: "De partner die MEEST verdient moet natuurlijk MEEST dragen". Het is immers geen kinderlast, maar kinderrijkdom. Als je de kosten wil drukken, kun je misschien de bilocatiewet uit België ook volgen, zijnde dat je partner de helft of meer zorgt voor je partner. Als je de 'arrogantie' hebt dat je er zelf beter voor kunt zorgen dan hem of haar (ik maak niet graag onderscheid man/vrouw bij opvoeding), dan krijg je immers ook meer liefde van je kinderen als je dat doet en dat is ook meer dan geld waard. Het is dus niet zo eenvoudig, maar met die acht punten, kun je het al eens voor jezelf doen. Tot slot is er nog andere software te verkrijgen, maar dan moet je ook heel veel parameters ingeven. Indien je wenst, mag je alle inkomens en lasten naar mij mailen en bereken ik het voor je. Het kernprobleem is niet de berekening van alimentatiegelden, het kernprobleem is meestal de emoties die erbij komen. Ik denk dat je advocaat 'meer' resultaat wil halen, dan hij dat plichtsbewust rationeel zou mogen, maar misschien kent hij meer parameters dan jij hier vermeldt op goeievraag.nl. Emancipatie heeft zowel nadelen als voordelen, voor beide ouders...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100