Hoe komt het dat ik walg van eten , dat de meeste zo lekker vinden?

Als ik bijv. vanillepudding of chocoladepudding met een vliesje erop zie....begin ik al te walgen.
Ik vraag me altijd af waarom? Maar ik heb er geen antwoord op.
Wanneer ik het toch eens probeer te eten ligt het er onmiddellijk weer uit.

Toegevoegd na 15 minuten:
Mag er zelfs niet eens aan denken....zelfs dat roept walging op.
Een chocomoesje zonder vliesje gaat er anders heel gemakkelijk in.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Velletjes (klontjes..) en vliesjes in en op pudding vinden de meeste mensen volgens mij walgelijk hoor. ( je mag blij zijn dat je geen 50 jaar eerder leeft, want vroeger had je nog haast geen kant en klare (supergladde) vla en puddinkjes! ) Maar wellicht gaat jouw walging als zodanig voor bepaald eten zo ver, dat je alleen al bij de ' gedachte aan' misselijk wordt. Ik heb dat bij alles waar vlees aan te pas komt! Ik kan echt kokhalzen als ik me voorstel dat ik eraan kluif. Verschrikkelijk. Ik denk dat het een soort overgevoeligheid is, met een psychische oorzaak. Want de smaak van vliesjes en velletjes is niet anders dan die van de pudding en in mijn geval, ik weet helemaal niet hoe een paard, kalf of kip smaakt!! Volgens mij heeft iedereen het (waarom eten de meeste mensen anders geen kat of hond), maar heeft de een het sterker dan de ander. En dit kan ook te maken hebben met, of jou als klein kind vaak eten is opgedrongen. Wie tegen wil en dank zijn bordje MOET leegeten, ontwikkelt (denk ik) een sterker walggevoel dan wanneer deze ervaringen er niet zij.

Smaken verschillen nu eenmaal. Ik walg ook van velletjes! Misschien omdat het er onnatuurlijk uitziet.

Smaken verschillen. Anders zou zijn dat je van alle eten walgt, dan zou dit op anorexia kunnen wijzen. Vliesjes en velletjes zijn voor veel mensen onsmakelijk op pap etc.

misschien moest je het vroeger opeten , ik heb dat met vlees en vetrandjes , daar word ik zo van , maar dat was omdat ze er altijd een punt van maakte toen ik klein was en sindsdien heb ik een soort mini trauma ........ snap je ook wel .....een velletje bv op melk vind wel iedereen vies (op mijn vader na , maar die is nie goed )

Je bent echt niet de enige! En smaken verschillen, ik vond het vroeger thuis een traktatie als ik van mijn zus het vel van haar pudding kreeg :-) Ik griezelde dan weer van alles met uien, en ik ging letterlijk over m'n nek als ik zuurkool zelfs maar róók (nu vind ik zowel uien als zuurkool heerlijk, dus je weet nooit ;-)). Je hebt gewoon je eigen smaak, en nergens staat geschreven dat jij lekker moet vinden wat anderen lekker vinden - zolang je maar gezond eet.

Ik heb precies hetzelfde! Bij is het, het idee dat het vliesje in je mond gemaald moet worden en in je maag verder. Alsof ik van te voren weet dat het niet in mijn lichaam thuishoort; soort onnatuurlijk voedsel. Ik vind het al griezelig als die pudding beweegt op tafel, haha. Moeilijk uit te leggen: het is een gevoel.

Er zijn ook mensen die dingen lekker vinden waar heel veel mensen van walgen. Dat is een kwestie van smaak en waar je mee opgegroeid bent. Nederlanders zijn bijna de enige mensen ter wereld die drop lekker vinden. Ik walg van ketchup, cola en olijven, en dat vinden veel mensen ook raar :P

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100