Wat kun je doen om eetgewoontes bij slechte etertjes te verbeteren?

Dan bedoel ik de warme maaltijden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Om te beginnen: de strijd niet aangaan! Als eten een strijd wordt is de ouder degene die verliest. Maak eten leuk: doe op het bordje voeding met veel kleurtjes bijvoorbeeld en vraag welke kleur hij/zij het eerste gaat proberen. Bespreek hoeveel hapjes hij/zij zou willen nemen en laat het daar dan ook bij. Beloon het kind met een knuffel als het dat ook doet. Wil het niet eten, dan niet. Maak daar geen enkel probleem van. Let er ook op, om ruim voor de maaltijd niets anders te eten te geven. Op een gegeven moment krijgt het echt wel trek. Zelf heb ik er nooit een probleem van gemaakt om bijvoorbeeld appelmoes door het eten te doen en dan de hoeveelheid steeds te verminderen, of zoet geprakt fruit. Wat ook vaak helpt is samen de boodschappen doen en het kind laten kiezen en/of samen het eten klaarmaken.

Misschien een beloning als ze het op hebben, bijvoorbeeld een sticker. En als ze het niet op eten moeten ze bijvoorbeeld een klein klusje doen.

Je zou hen bijvoorbeeld kunnen laten kennismaken met de voeding van armen. Als ze zien dat er ook anders (viezer) gegeten kan worden zullen ze er misschien bij stilstaan dat wat 'mama maakt' best lekker is. Valt ook aan de leeftijdsgroep te zien. Onder de 7 jaar zijn ze nog niet bewust van deze voedsel toestanden (arm-rijk)

Niet te veel, ik was ook een slechte eter, en het is toch goed gekomen. Schep een kleine portie op, laat ze 1 groente uitkiezen die ze echt niet hoeven te eten (jij vindt waarschijnlijk ook niet alles lekker, maar omdat je zelf bepaalt wat er gegeten wordt zal dat vast minder op tafel komen) Niet belonen voor eten want dan wordt het voor de kinderen wel erg duidelijk dat eten niet leuk is, want dan zou je er geen beloning voor hoeven te krijgen.

negeren. Als je er geen strijd van maakt is het ook niet leuk voor hun. Een groentetuin nemen, de groente die ze zelf uit de tuin hebben geplukt eten ze echt wel!

Daar is maar één ECHTE oplossing voor : een paar uur voor het eten niks meer te snoepen geven (uitsluitend verantwoorde tussendoortjes op gezette tijden) en vooral nooit iets geven als ze NA het eten al snel weer 'honger' hebben. Eten ze dan nog niet meer, dan zijn het gewoon kleine etertjes. Maar de meeste kinderen hebben een uitstekende eetlust als ze tussendoor niks snoepen en weten dat ze daarna ook niks meer krijgen.

Slecht eten kan verschillende oorzaken hebben. De categorie 'slechte etertjes" is dan ook niet eenduidig. Dat kinderen 'slecht eten" heeft ook vaak te maken met de perceptie van de volwassene dat kinderen driemaal per dag horen te eten. Of te "eten wat de pot schaft". Oorzaken voor slecht eten kunnen bv. zijn : - kinderen hebben nog een grotere voeling met zichzelf en hun lichaam. ze vallen nog meer samen met zichzelf. als ze geen zin hebben om te eten, doen ze dat ook niet. - er zijn kinderen die "tussendoortjes" krijgen en dan minder appetijt hebben aan tafel - er zijn andere en leukere dingen te doen dan eten volgens hen - onze kinderen zijn "verkinderd" qua voorkeuren. Er bestaan een resem speciale producten voor kinderen. "Gewoon" eten wordt dan gauw minder aantrekkelijk. - verwenning - enz... Ik zou eerst en vooral eens uitzoeken wat de oorzaak van het slechte eten is. Dan kan je passende actie ondernemen. Neem het serieus als een kind iets niet lust, dat gebeurt bij volwassenen ook. Maar zet ook hier je grenzen : alleen koek en gebak lusten kan natuurlijk niet. Al komt dit laatste natuurlijk niet zomaar vanzelf... Als je het kind respecteert in wat het echt niet lust en het eet dan nog niet, laat het dan. Dwingen heeft idd geen zin. Laat het kind de kans om honger te krijgen. Maar geef het in geen enkel geval een tussendoortje als het honger krijgt omdat het aan tafel niet wilde eten. Ik had ook altijd zoiets van : okee, je hoeft niet te eten, maar je blijft wel aan tafel zitten tot iedereen klaar is. Gelukkig heb ik dat niet bij mijn eigen dochter moeten doen, maar bij logeetjes deed ik dat wel. Dat bracht wel een hoop gemok ("thuis mag ik wél televisie kijken"), maar dat was dan maar zo. Kinderen die langer bleven logeren gingen dan plots wel mee eten aan tafel. En wees gerust : een kind zal zich niet doodhongeren. Wij hebben natuurlijk wel de vrees dat het niet genoeg voedingsstoffen binnen krijgt etc, maar een normaal gezond kind heeft voldoende bagage om er even tegen te kunnen.

Kinderen zijn erg gevoelig voor de leukheid van eten, dat kan voor een zeer groot deel de (volgens hen) viesheid van het eten laten vergeten. Je kan eten leuk maken voor hen door er een soort spelletje van te maken, het er leuk uit te laten zien, of hen te laten helpen met koken. Hierdoor "lusten" ze vaak opeens veel meer dan voorheen. Het kookboek Keet Smakelijk lijkt mij een leuk boek om inspiratie uit op te doen. Ik las pas geleden een interview met de schrijfster van dit boek, over hoe zij haar kinderen aan het eten kreeg. Zo speelde ze met hen dat de broccoli het hoofd is van een mannetje met een enorm afro-kapsel, dat nodig bij geknipt moet worden, wat ze dan gingen 'bijknippen' met hun tanden. Of dat asperges een soort drakenstaarten zijn, die zij als ridders moeten overwinnen. Ik heb het boek zelf niet gelezen, maar vond dit zeer veelbelovend klinken. Daarnaast schijnt smaak bij kinderen anders te werken dan bij volwassenen. Ze schijnen vaak een tijdje te moeten wennen aan voedsel dat ze niet lekker vinden en gaan het daarna wél lekker vinden, ze moeten het léren waarderen en hebben daarvoor herhaling nodig. Ik geloof dat ze aanraden een ingrediënt of gerecht wel 8 keer opnieuw te maken, en hen telkens weer opnieuw te laten proeven, en dat het heel vaak tegen die tijd wél gelust wordt. Niet te snel opgeven dus. Ook schijnt de structuur van voedsel bij kinderen meer bepalend te zijn dan de smaak, en bij volwassenen andersom. Experimenteren met een andere structuur en vorm zou kunnen zorgen dat zij dezelfde ingrediënten wél lusten.

Bronnen:
http://www.keetsmakelijk.nl/

Ik las laatst (zie bron) een verhaal waarbij een ouder van een moeilijke eter uiteindelijk dan maar zei dat het kind vooral NIET moest eten, want dan zou het maar groot worden, lastig, want dan moeten er nieuwe kleren komen, en dan wordt het kind net zo groot als papa of mama, en dat kan natuurlijk niet... In dat geval werkte het goed. Misschien eens uitproberen? Daarnaast: ook kieskeurige eters worden groot, en leren later echt wel meer eten. Ik at boerenkool, spinazie, rauwe wortels, appelmoes, bietjes en sla, en dat was het wel. Ik gruwde tot wanhoop van mijn moeder van alle andere groentes, maar ik groeide voorspoedig op, en inmiddels eet ik eigenlijk alles, met een paar uitzonderingen wegens 'niet lekker' (ik hou niet van asperges en koolraap bijvoorbeeld). Dus het komt vast wel goed ;-)

Bronnen:
http://www.omdenken.nl/praktijk/casusarchief/235

Laat je kinderen meehelpen met eten klaarmaken. Laat ze tijdens dat klaarmaken ook proeven wat ze willen proeven. Ook heb ik bij mijn dochter een tijd een soort puntensysteem gehanteerd. Als zij bijv. 6 keer goed gegeten had, mocht zij kiezen wat we de volgende dag aten(frites natuurlijk). Leg de lat niet te hoog wat betreft dat "goed"eten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100